Nazwa wyspy i położonego na jej terenie miasta to synonim morskiej podróży, beztroskiego wypoczynku. Wielu uważa to miejsce za ziemski raj. Tylko jedna poprawka: prawie całe terytorium Grecji jest strefą niebezpieczną sejsmicznie.

Jednak Grecy podchodzą do takiej zmiany w sposób filozoficzny, nadal sadzą winnice, sady, hodują kozy, owce, krowy, swoje przywiązanie do starożytnych tradycji uzasadniają troską o jutro.

Twierdza Rodos

Średniowieczna budowla zachwyca swoją mocą. 600 lat temu, według historyków, była to najbardziej nie do zdobycia forteca na terenie państw chrześcijańskich. Został wzniesiony przez joannitów, których zakon wojskowo-religijny był wówczas właścicielem wyspy. Organizacja, utworzona podczas wypraw krzyżowych, działa do dziś. Najbardziej znany jest jako Zakon Maltański.

Szpitalnicy dzisiaj nie prowadzą wojen, rycerze i damy organizują charytatywne programy medyczne, edukacyjne, naukowe, kulturalne we wszystkich zakątkach świata i… mają ogromny wpływ na politykę światową. W średniowieczu w twierdzy znajdowało się przywództwo zakonu. Budynek był kilkakrotnie oblegany. Muzułmanie podbili go w XVI wieku, 70 lat po upadku Konstantynopola.

Забронируйте индивидуальный трансфер от аэропорта до вашего отеля за 2 251 RUB

Przyczyną klęski obrońców twierdzy nie była nawet przewaga liczebna przeciwników (na kilkuset rycerzy rzucono stutysięczną armię), ale zdrada osób koronowanych, które cieszyły się poparciem zakonu i bali się jego wzmocnienia. Do dziś zachowała się znaczna część dawnych fortyfikacji obronnych. Po szeroko zakrojonych pracach w ubiegłym stuleciu konserwatorom udało się przywrócić warowni wygląd zbliżony do oryginału.

Stare Miasto

Decyzją trzech starożytnych stanów wyspy (Kamiros, Ialisos, Lindos) pojawiła się nowa stolica zjednoczonego państwa wyspiarskiego, miasto Rodos. Ponadto uzyskał status ważnej bazy wojskowej, zlokalizowanej wzdłuż wybrzeża. Wydarzenie miało miejsce w starożytnym okresie 408 pne. Za pamięć czasów uważa się informację o kolosie z Rodos, latarni morskiej znajdującej się na liście siedmiu cudów. Historia średniowiecznego miasta jest wypełniona najazdami rycerskimi, wojnami armii osmańskiej, zwycięstwami włoskich żołnierzy.

Mieszanka epok, tradycji, zwyczajów różnych narodowości pozostawiła bezcenny ślad historyczny w postaci starożytnych budowli, które stały się ważnymi zabytkami. Wiele zabytków zostało pieczołowicie odrestaurowanych przez Włochów. Nadały miastu niezwykły kolor, zachowały potomkom pamięć o wydarzeniach, które szalały w starożytności. Każda ulica, mury małego prywatnego domu przesycone są atmosferą starożytności.

Ulica Rycerska

W starożytności na tej ulicy znajdowały się domy (rezydencje) słynnych „języków” lub przedstawicieli różnych zakonów Rodos. To ich pracą wzniesiono twierdza, która chroniła miasto. Na końcu starej ulicy zachował się budynek, który służył jako świątynia bizantyjska, kościół katolicki Matki Boskiej Twierdzy i meczet. Dla turystów interesujące są muzea archeologiczne i bizantyjskie znajdujące się wzdłuż ulicy. W kilku salach Muzeum Archeologicznego znajdują się artefakty odzwierciedlające życie rycerzy (oficjalna nazwa to „Zakon św. Jana”).

Patronem miasta jest Jan Chrzciciel. Zbudowana przez rycerzy twierdza otaczała średniowieczne miasto (jej długość to 4 km.). Przez jego środek przechodziła Hippoton lub Knights Street. Teraz ma zewnętrzny wizerunek taki sam jak w tamtych czasach, kiedy słychać było na nim kroki przechodzącego oddziału rycerzy w zbrojach, starożytnych szat (widzą je turyści). Łatwo go znaleźć po dotarciu do starożytnej fortecy.

Port Mandraki

Od ponad 2500 lat port Mandraki uważany jest za główny port. Teraz życie nie ustało: przez cały rok cumują tu setki łodzi rybackich, nowoczesnych jachtów, małych statków wycieczkowych. Wszystkich, podobnie jak tysiące lat temu, spotykają brązowe posągi jelenia, jelenia, ufortyfikowane na masywnych kamiennych kolumnach. Jelenie uznawane są za symbol miasta (według legendy uratowały wyspę przed wężami depcząc je nogami). Według starej legendy w miejscu posągów znajdował się słynny pomnik Kolosa Rodos (boga słońca Heliosa). Był oglądany z innych wysp na Morzu Egejskim.

Trzęsienie ziemi zniszczyło posąg w 222 p.n.e. Trzy zachowane średniowieczne młyny, przypominające czasy rycerskie, przyciągają uwagę czerwonymi dachami i kamiennymi wieżyczkami. Początkowo było ich 13 (młyny zostały zniszczone przez wojska osmańskie). Mieli ziarno przybywające do portu. Port Mandraki należy do historycznej części miasta, położonej obok Twierdzy.

Fort Świętego Mikołaja

Okazały budynek fortu został zbudowany w celu ochrony portu i przystani. Znajduje się na końcu 400-metrowego molo zbudowanego w starożytności. Oddziela port od otwartego morza. Zachowały się kamienne młyny i graniczna twierdza św. Mikołaja. Przed zniszczeniem prawie wszystkich młynów przez Turków nazywano ją twierdzą młynów. Jako pierwszą obronę wejścia do portu służyła okrągła wieża z naturalnego kamienia (jej średnica wynosi około 17 m). Został zbudowany pod zwierzchnictwem wielkiego mistrza Pierre'a Raymonda w 1465 roku na fundamentach starożytnego bizantyjskiego kościoła marynarzy. Fortyfikacje do dziś pełnią ważne funkcje zabezpieczające.

Na przykład na dachu antycznej wieży Fortu św. Mikołaja znajduje się platforma z latarnią morską. Widać to na licznych fotografiach. Dla żeglarzy jest to ważny element nawigacyjny, pomagający zobaczyć w czasie przepiękne starożytne brzegi legendarnej wyspy. Dojazd do twierdzy św. Mikołaja jest łatwy samochodem, mijając port Mandraki.

Akropol Lindos

Tchnienie starożytnego potężnego miasta, które było częścią Dorian Hexapolis (Hexapolis), rozkwitającego za panowania słynnego mędrca Kleobulusa, można poczuć patrząc na zachowane ruiny Akropolu. Znajduje się na wzgórzu o wysokości 116 m. Wykopaliska archeologiczne wykazały, że na miejscu jeszcze starszej budowli wzniesiono również świątynię. Mówi się, że do tej świątyni należą stopnie schodów u podnóża wzgórza. Starożytna polityka zawsze miała kilka poziomów. Na samym szczycie wzniesiono sanktuaria bóstw patronów.

Akropol Lindos był popularny w starożytności życia wyspy. Teatr pojawił się w południowo-zachodniej części wzgórza pne. mi. Niczym starożytne sanktuarium, obraz starożytnego greckiego statku triemolskiego, teatr został wyrzeźbiony w skale. Teraz możesz zobaczyć kilka rzędów kamiennych stopni dla widzów. Istnieje wiele legend o Akropolu w Lindos. Według jednej wersji przed ważną podróżą na Wschód przebywał tu Aleksander Wielki. Cena biletu na Akropol to 6 €. Godziny otwarcia różnią się w zależności od sezonu.

Akropol na Rodos

Starożytne ruiny Akropolu znajdują się trzy kilometry od centrum miasta, na szczycie Mount Smith. Z jej szczytu otwiera się niepowtarzalny widok na Stare, Nowe Miasto. Prace wykopaliskowe na wzgórzu rozpoczęły się w 1912 roku i obecnie tylko niewielka część starożytnych skarbów jest dostępna dla turystów. To słynny kompleks ruin świątyni Apollina Pytyjskiego, amfiteatru, w którym Cyceron uczył się sztuki mówcy. Marmurowy odeon (teatr), całkowicie odrestaurowany, z 800 miejscami siedzącymi. W dolnym rzędzie zachowały się trzy stopnie z okresu antycznego.

W teatrze odbywają się obecnie spektakle muzyczne. Obok teatru zachował się rzymski stadion. Wcześniej odbywały się tu zawody sportowe Alion. Sportowcy trenują teraz na stadionie. Częściowo odkopana świątynia Ateny i Zeusa, nimfeum (struktury podziemne w skałach), sanktuarium Artemidy. Akropol nie pełnił funkcji fortyfikacji. Nie ma fortec, kamiennych wież strażniczych.

Stadion Rodos

Aż trudno uwierzyć, że tak wielka konstrukcja została zbudowana ludzkimi rękoma! Ogromny cyklopowy kwadratowy kamień na stadionie przywołuje na myśl gigantyczne mityczne stworzenia. Budowa obiektu sportowego sięga III wieku p.n.e. Został stworzony specjalnie na starożytne igrzyska olimpijskie. Nowoczesne sale koncertowe mogą pozazdrościć akustyki budynku: słowo cicho wypowiadane tutaj jest doskonale słyszalne z odległości 300-400 metrów.

Na terenie stadionu doskonale zachowały się trybuny kamienne (z oparciami) dla widzów oraz bieżnie. Obok budynku w starożytności znajdowała się świątynia Apollina – boga światła, patrona wróżbitów, lekarzy, artystów. Niedaleko stadionu znajdowały się też ponure budowle: grobowce, w których chowano szlachtę, ołtarze Hadesa – władców podziemi zmarłych. Ze świątyni znajdują się ruiny i 3 kolumny, znacznie lepiej zachowane są pochówki (odkryto je stosunkowo niedawno podczas wykopalisk).

Starożytny Kamiros

Miasto z utraconego królestwa, na zawsze ukryte pod grubą warstwą niszczycielskiego trzęsienia ziemi 22 000 lat temu. Swoje sekrety ukrywał do połowy XIX wieku. Główne wykopaliska miasta rozpoczęto na początku XX wieku. Dzięki nim można było zobaczyć ruiny doryckiej świątyni, która istniała w III wieku p.n.e. mi. Po raz pierwszy ruiny miasta, cmentarz, świątynie na szczycie wzgórza, rynek, akropol odkryto w 1859 roku. Należeli do jednego z najbardziej rozwiniętych, zamożnych miast stanów Sześciu Miast Dorów.

Ciekawostką jest wybita moneta przedstawiająca figę (totem płodności), magazyn wody pitnej, akwedukty do dostarczania jej ludności. Główna ścieżka na wzgórze prowadzi na Akropolu, do miejsca, w którym stała świątynia bogini Ateny. Ruiny miasta są otwarte na trzech poziomach, a cały teren znajduje się na wysokości 120 m n.p.m. Na szczycie znajduje się taras widokowy, z którego roztacza się widok na ruiny, miasto, morze.

Góra Filerimos

Ścieżka otoczona cyprysami prowadzi do stojącego na szczycie majestatycznego krzyża. „Droga na Kalwarię” nazywa się tą drogą. Jej długość jest równa ścieżce, którą przebył Jezus. Wzdłuż drogi ustawione są kamienne stele, na których odbijają się sceny męki Pana. Na górę można dostać się wewnętrznymi kręconymi schodami. Jest wąski, dwóm podróżnikom trudno się po nim rozpędzić. Krzyż został wzniesiony (najpierw drewniany, a obecnie kamienny) przez mnichów mieszkających w klasztorze. W czasach starożytnych na górze kwitło małe, ale bardzo ważne, słynne miasto Yalis.

Teraz o osadzie przypominają ruiny świątyń Zeusa, Ateny, klasztoru, celi św. Jerzego z zachowanymi freskami. Nazwa góry pochodzi od imienia pustelnika, który osiadł tu w I wieku. Mówi się, że wynaleziono tu sekret słynnego likieru Filerimos. Można go kupić tylko tutaj w sklepie potomków greckiego rodu, którzy go zachowali. Rezerwat przyrody Filerimos jest otwarty codziennie z wyjątkiem poniedziałków.

Klasztor Tsambika

W klasztorze (inna nazwa to Panagia Tsambika) znajduje się ikona Matki Boskiej, największe sanktuarium religijne. Cudowna moc ikony niejednokrotnie pomogła bezdzietnym parom. Liczba pielgrzymów do niego nie maleje z czasem. Istnieją dwa klasztory o tej samej nazwie: dolny (Kato) i górny (Moni). Cudowna ikona znajduje się w pierwszej, zbudowanej ze śnieżnobiałego kamienia z dzwonnicą. W pobliżu znajduje się ciekawe muzeum prawosławne, sklepy z pamiątkami.

Do drugiej świątyni prowadzą schody z 300 stopniami. Zawiera kopię ikony. Oryginał wznoszony jest tu corocznie 8 września w dniu urodzin Matki Bożej. Świątynia znajduje się w pobliżu miasta Archangelos. Możesz się do niego dostać autobusem, a następnie pieszo. Wejście do świątyń jest bezpłatne.

Kościół Matki Boskiej Lindos

Miasteczko zwane perłą wyspy szczyci się najpiękniejszym kościołem Marii Panny. Został wzniesiony w XIII wieku na miejscu założenia budowli sakralnej w centrum średniowiecznego miasta. Na zewnątrz kościół jest śnieżnobiałą świątynią ze skrzyżowaną kopułą z ośmioboczną kopułą, bizantyjskim dachem z czerwonej dachówki.

Przytulny dziedziniec wyłożony jest mozaiką z białych i czarnych kamyków. Za główną dekorację kościoła uważany jest rzeźbiony, drewniany ikonostas z XVII wieku. Na ścianach znajdują się starożytne freski przedstawiające sceny z życia Jezusa, Matki Boskiej, świętych apostołów. Kościół jest otwarty codziennie. Wstęp wolny, ale w odpowiednim stroju.

Kościół św Nektarios w Filiraki

Na cześć Nectariosa, który pomaga ciężko choremu, wzniesiono piękną świątynię z terakoty z kolumnami. Ten święty został kanonizowany po raz pierwszy w czasach nowożytnych w Grecji. Jeden z największych budynków w miejscowości uzdrowiskowej powstał w 1976 roku. Wewnątrz znajduje się ikona św. Nektariosa. Zgodnie z greckim zwyczajem ozdobiony jest metalową ryciną przedstawiającą części ludzkiego ciała (tradycja proszenia o pomoc w chorobie). Na wyspie znajdują się dwa kościoły zbudowane na cześć Nectarios.

Jeden z nich znajduje się przy drodze prowadzącej ze wsi Filiraki do stolicy (obok budynku głównego centrum handlowego). Zawiera drobinki relikwii świętego. Zieleń przed kościołem ozdobiona jest platformą wyłożoną kolorowymi mozaikami z kamyków. Dla pozostałych licznych pielgrzymów są ławki. Do kościoła można wejść za darmo.

Kościół św. Pantelejmona w Xi'an

W małej wiosce popularnej wśród turystów, którzy spieszą się z zakupem miodu, oliwy, przedmiotów miejscowych rzemieślników, znajdują się dwa kościoły św. Panteleimona. Jeden z nich jest stary (zbudowany w XV wieku). Wykonany jest z dużych bloków kamiennych, bez dzwonnicy z krzyżem na dachu. Nowa świątynia wzniesiona ku czci św. Panteleimona (uzdrowiciela czczonego w Grecji) jest niewielka, ale bardzo elegancka. Elementy splecionych białych kółek, przypominających koronkę, nadają jej uroczysty, świąteczny wygląd.

Kościół posiada dwie wieże z malowanymi zegarami. Na kopule znajduje się ogromny obraz Jezusa Chrystusa. Wystrój kościoła lśni złoceniami, freskami, ikonami, malowidłami ściennymi opowiadającymi o życiu świętego męczennika Panteleimona. Przechowywane są tu również części jego relikwii. Najłatwiej dostać się do Xi'an z wycieczką turystyczną autobusem, taksówką. Wejście do kościoła jest bezpłatne.

Muzeum Archeologiczne Rodos

Na dawnej ulicy Rycerskiej (bezpośrednio na alei rycerskiej), w średniowiecznym budynku należącym do szpitala rycerskiego, znajdują się liczne eksponaty ciekawego muzeum. W salach, w których leczeni byli arystokraci, gromadzone są znaleziska archeologiczne z różnych części wyspy. Wśród nich główne miejsce zajmują posągi, ceramika, amfory, biżuteria. Tutaj możesz zobaczyć posąg Heliosa (patrona Rodos), stworzony w II wieku p.n.e. mi. Posąg Afrodyty z Rodos, klęczącej i ściskającej mokre włosy (wykonano ją w I wieku p.n.e.) z marmuru.

Znajduje się tam sala poświęcona życiu rycerzy. Na dziedzińcu kościoła znajduje się wiele posągów. Oto słynny posąg lwa z łapami na głowie byka. Wykonany jest ze specjalnego czarnego granitu. Otwarte od 8 rano do 19.45.

Zamek Monolithos

Podstawą średniowiecznego zamku-twierdza jest nie do zdobycia skała. Obiekt, wzniesiony na wysokości 250 m n.p.m., powstał pod koniec XVI wieku. Historykom trudno jest powiedzieć, co tu było wcześniej, a mistycy uważają skałę za jedno z miejsc mocy.

Budynek funkcjonował przez 30 lat. Kiedy joannici opuścili wyspę, muzułmanie nie wydawali energii i pieniędzy na utrzymanie twierdzy. Ta zaczęła się walić, część jej murów zamieniła się w stosy kamei, ale one, pozostałości wież, kolumnad, zamkowych schodów, do dziś wyglądają imponująco.

Na terenie twierdzy funkcjonuje świątynia św. Panteleimona Uzdrowiciela – niebiańskiego patrona lekarzy i wojowników. Nawet w czasie działań wojennych nabożeństwa w tym kościele nie były przerywane. Jego dekoracja wewnętrzna i zewnętrzna praktycznie nie zmieniła się na przestrzeni minionych stuleci, az luksusowej kaplicy znajdującej się na terenie twierdzy pozostał niestety tylko fragment muru.

Zamek Kritinia

Budynek należał do joannitów. Od podobnych zamków na wyspie różni się bardziej elegancką architekturą, która odzwierciedla średniowieczne kanony włoskie i greckie. Budowę głównej części twierdzy zakończono w drugiej połowie XV wieku. Przez sto lat Kawalerowie Maltańscy dokonywali zmian w układzie Kritinia, zwiększając obronę budowli. Każdy z 3 poziomów zamku był autonomiczny i mógł niezależnie od innych jego części odpierać ataki najeźdźców.

Gdy twierdza przestała należeć do joannitów, szybko popadła w ruinę. Lokalne władze nie były w stanie zorganizować jego odbudowy. Ze wspaniałej budowli pozostały tylko potężne mury zewnętrzne i zniszczone baszty. Zamek był kościołem św. Pawła, ale podobny los spotkał świątynię.

W to niesamowite miejsce trafiają liczni turyści, aby podziwiać przyrodę, zanurzyć się w atmosferę starożytności, rycerskiego romansu. Zamek znajduje się pomiędzy wioskami Kamiros Skala i Kritinia, 50 km od Rodos. Droga jest tu wąska, autobusy turystyczne nie przejeżdżają. Można tam dojechać samochodem lub skuterem.

Park Rodzinny

3 km wzdłuż drogi prowadzącej do Lindos znajduje się wytwór krajobrazu świata wykonany w starożytności. W czasach rycerskich na terenie znajdował się pałac należący do wielkich mistrzów. Park zajmuje teren niewielkiej doliny, ozdobionej oleandrami, platanami, pięknymi kwiatami, szumiącymi strumykami rzek, lustrzaną taflą stawów. Nad ogrodem kwitnących lilii wodnych przechodzą ażurowe mostki. Wśród wspaniałych roślin swobodnie wędrują pawie. W parku znajduje się wodospad, małe zoo z ważnymi jeleniami, które stały się symbolem Rodos.

W parku zachował się i funkcjonuje dawny system wodociągowy. Nad parkiem można zobaczyć ruiny antycznej nekropolii z grobowcami wykutymi w skale (grobowiec Ptolemeusza). Starożytny Park otrzymał status atrakcji turystycznej. Jest otwarty przez cały rok i wstęp jest bezpłatny.

Można tu dojechać autobusem nr 3.

Łaźnie Kalithea Springs

Obszar Kallithea to najstarsze miejsce na wyspie, należące do państwa-miasta Ialyssos. Liczne kościoły z niesamowitymi freskami, budynki mieszkalne przypominają okres bizantyjskiego życia. Główną atrakcją miasta były słynne łaźnie hydropatyczne przy źródłach leczniczych, zbudowane za panowania Mussoliniego. Zniszczone przez wojnę łaźnie zostały całkowicie odrestaurowane. Teraz jest tu pięknie, przytulnie wśród śnieżnobiałych kolumn, mozaik, pięknych łuków, morza kwiatów w chłodnych wodach leczniczych.

Łaźnie Kallithea zostały całkowicie odnowione. Piaszczysta plaża dopełnia listę przyjemności oferowanych w starożytnych łaźniach. W Muzeum Źródeł Kalithea znajdują się dokumenty opisujące etapy renowacji łaźni. Rezerwat przyrody z muzeum i łaźniami znajduje się między Kallitheą a Faliraki.

Siedem źródeł

Niezwykłe miejsce, tworzone przez wieki przez naturę, uważane jest za popularną atrakcję turystyczną wyspy. Potężne podziemne źródło wypływa na powierzchnię w siedmiu miejscach, tworząc piękne strumienie najczystszej wody spadającej ze skał. Strumień wpływa do rzeki Lutanis, a następnie wpada przez sztuczny betonowy tunel do sztucznego jeziora. Jest to jedyny zbiornik (region Kolimbey) wypełniony słodką wodą.

Miejscowe legendy mówią, że przechodząc przez ciemny, 200-metrowy tunel prowadzący do jeziora, można oczyścić się z siedmiu grzechów głównych. Ludzie idący boso po bardzo zimnej wodzie tunelu otrzymują dożywotnią przyjemność. Niewielu ma ochotę, ale połóż się nad brzegiem lazurowego jeziora, wdychaj cudowny aromat drzew iglastych, kwiatów jest znacznie więcej. Musisz tu dojechać samochodem, korzystając ze szczegółowych znaków Epta Piges.

Przylądek Prasonisi

W tłumaczeniu z języka greckiego nazwa pomnika przyrody oznacza: „zielona wyspa”. Z Rodos łączy je piaszczysty przesmyk. Przylądek, na którym znajduje się latarnia morska zbudowana pod koniec XIX wieku, jest jednocześnie obmywany przez 2 morza: kreteńskie i libijskie. Pierwsza to część Morza Egejskiego, druga – Morze Śródziemne. Nazwa „Libijska” nie istnieje na współczesnych mapach geograficznych – tak nazywano morze w starożytności.

Na terenie Prasonisi rycerze Zakonu Maltańskiego wznieśli niegdyś wieżę fortecy. Ona i 15 innych takich samych struktur stanowiło obronny i jednocześnie sygnałowy system Rhodes. Jednak cywilizacja istniała tu na długo przed pojawieniem się joannitów (a latarnia morska prawdopodobnie funkcjonowała w I tysiącleciu p.n.e.). Dziś przylądek słynie z plaży, w jego osadach na stałe mieszka około 300 osób.

Na przylądku znajdują się wypożyczalnie sprzętu wodnego, łódki, szkoły do nauczania początkujących sportów wodnych. Autobus do przylądka jeździ dwa razy dziennie. Czas jazdy 3 godziny. Jeśli wynajmujesz samochód, wybór należy dokonać na SUV-ie.

Dolina Motyli

Inaczej nazywana jest Doliną Petaludes (od nazwy gminy). Jest to wąski park położony wzdłuż wąwozu i wznoszący się na szczyt wzgórza. Żyją tu tysiące różnych motyli. Natura stworzyła w dolinie niezwykły mikroklimat, który tworzą małe strumyki, rośliny subtropikalne, drzewa typu styraks wydzielające żywice zapachowe (są one od setek lat wykorzystywane w perfumerii do wyrobu kadzideł). Ich delikatny aromat przyciąga motyle z rodziny niedźwiedzi. Różnobarwne motyle widoczne są tylko w momencie lotu. Na początku pory suchej w dolinie zbierają się wszystkie motyle wyspy.

Wśród nich jest motyl Ursa Gora, wymieniony w Czerwonej Księdze. Aby nie zakłócać życia rzadkim stworzeniom, w ważnych miejscach wytyczono dla turystów specjalne drewniane ścieżki. Na tle niezwykłej panoramy przyrody można zobaczyć starożytny klasztor z XVII wieku, zbudowany na cześć Matki Boskiej Kleopatry, starożytną (od czasów starożytnych) ławę Tyberiusza (cesarza na wygnaniu).

Zatoka Agnos Pawlos

Wydaje się, że to miejsce zostało stworzone z myślą o miłośnikach relaksującego wypoczynku, jogi, nurkowania. Dzikie wybrzeże usiane kamieniami, piaskiem, pokryte skałami, krystalicznie czysta woda w zatoce. Fani jogi z całego świata gromadzą się w niezwykłej ciszy, całkowicie bezwietrznym miejscu z silną energią. Znajduje się tutaj nowoczesne centrum jogi. To także królestwo nurkowania, miłośnicy podziwiają niezwykłe podwodne piękno zatoki. Zatoka znajduje się w pobliżu Akropolu Lindos.

Plaża znajduje się w odległości krótkiego spaceru. Miejscowa legenda mówi, że statek apostoła Pawła zatrzymał się w tej zatoce w 58 roku n.e. Na skraju plaży w zatoce wzniesiono mały śnieżnobiały kościół na cześć świętego prawosławnego kaznodziei Pawła. W nim biorą ślub mieszkańcy najbliższych osiedli i Lindos.

Zatoka Anthony'ego Quinna

Oto plaża piaszczysto-kamienista, znana daleko poza Morzem Śródziemnym. W zatoce wypoczywają głównie młodzi ludzie – miłośnicy rodzinnych wakacji wybierają spokojniejsze miejsca. Historia atrakcji jest żywym przykładem tego, jak wielkie nazwisko i nagły wypadek podczas filmowania mogą przynieść światową sławę zwykłej, nawet bardzo malowniczej zatoce. Jego nazwa pochodzi od popularnego aktora, którego lista nagród obejmuje Oscara i inne (nie mniej znaczące dla świata sztuki) nagrody.

Istnieje wiele wersji historii zmiany nazwy zatoki. Dziś już trudno powiedzieć, który z nich jest najbliższy prawdy. Rzeczywiście, właścicielem zatoki był obywatel USA Anthony Quinn. Jednak w tej chwili pomnik przyrody i plaża należą do państwa. Paradoks polega na tym, że Quinn (100% z pochodzenia Meksykanin) przez czysty przypadek stworzył wyjątkowy skarb w popularyzacji greckiej kultury tanecznej!

Taniec ludowy „Sirtaki” nigdy nie istniał. Powstał w latach 60. ubiegłego wieku z różnych elementów choreograficznych, aby ocalić najważniejszą scenę z filmu Grek Zorba. Aktor w przeddzień kręcenia złamał nogę, nie mógł się szybko poruszać, w wyniku czego dostał… nowy taniec, który stał się symbolem Grecji.

Park wodny w Faliraki

Głównym ośrodkiem rozrywki na wyspie jest Faliraki. W centralnej części miasta znajduje się wiele lokali rozrywkowych, takich jak kluby nocne, kasyna, restauracje, tawerny, dyskoteki. Odpoczywająca młodzież na pewno przyjedzie tu na wakacje. Od 2001 roku zaczął działać park wodny Luna Park. Terytorium parku wodnego podzielone jest na trzy strefy.

W pierwszej znajdują się ekstremalne zjeżdżalnie różnego rodzaju. Druga strefa zarezerwowana jest dla dużego basenu ze sztucznymi falami. Po trzecie, dzieci w każdym wieku mogą się bawić. Wyposażone są w bezpieczne zjeżdżalnie, różne atrakcje. Do dyspozycji wczasowiczów są jacuzzi, gabinety masażu, centrum handlowe. Przejazd taksówką z głównego lotniska do Faliraki kosztuje 30 €.

Klasztor Archanioła Michała

Grecy nazywają klasztor na cześć przywódcy niebiańskiego zastępu „Farri”. W tłumaczeniu słowo to oznacza: „wydaje się”. Jak głosi legenda, Michał powiedział księżniczce, która wyzdrowiała na Rodos i przekazała ogromne fundusze na budowę klasztoru. Według innej wersji: tak powiedziała koronowana dama, rzucając na ziemię cenny pierścień, aby zbudować świątynię, w której się zatrzymuje. Służący długo szukali, gdzie jest odznaczenie i w odpowiedzi na pytania gospodyni powiedzieli: „Farry!”.

Tak dręczyła swoich poddanych swoimi rozkazami, że pierścień zaczął im się wydawać wszędzie. Według miejscowych mistyków: klasztor znajduje się w miejscu władzy. Twierdzą, że w starożytności istniała świątynia Apolla, do której przybywali pielgrzymi z całej Grecji w nadziei na uzdrowienie. Jak się okazało, pierwszy chrześcijański budynek na miejscu Farri powstał 1500 lat temu.

Fragmenty tej bazyliki, w tym mozaikowa posadzka, zachowały się jako elementy późniejszej budowli. Klasztor Archanioła Michała nigdy w swojej historii nie został splądrowany. W jego kościele można jeszcze zobaczyć autentyczne freski z XII wieku, unikalny (ocalony dzięki renowacji) ikonostas. W Farri, dokąd przyjeżdżają chrześcijanie z całego świata w nadziei na znalezienie uzdrowienia i spokoju ducha, mieszka dziś kilku mnichów.

Plaża Traganu

Miasto Rodos i plaża oddalone są od siebie o 20 kilometrów. Nie ma ogromnej liczby wczasowiczów, hałaśliwych tłumów turystów. Traganę wybierają ci, którzy wolą romans, ciszę. W pobliżu plaży nie ma hoteli, hoteli, sklepów, restauracji. Jedyną rzeczą jest to, że na jego terenie znajduje się tawerna, która serwuje lokalne dania rybne przyrządzane według starych receptur. Część plaży jest zamknięta dla cywilów – na tym terenie odpoczywają tylko wojskowi.

Główna atrakcja Traganu: jaskinie. Jeden z nich w całości znajduje się na lądzie, drugi częściowo w podwodnym królestwie. Woda morska w tej części wybrzeża jest chłodniejsza ze względu na obecność zimnych źródeł. Plaża ma podstawowe udogodnienia, ale liczba leżaków jest bardzo ograniczona. To ostatnie, trzeba powiedzieć, nie jest momentem krytycznym, ponieważ Traganau jest słabo zaludnione i piękne, ze swoim nieskazitelnym pięknem, nie zniekształconym przez wątpliwe korzyści cywilizacji.

Plaża Tsambika

Plaża Tsambika (Tsambika) często nazywana jest najpiękniejszą na Rodos. Teren rekreacyjny znajduje się u podnóża góry o tej samej nazwie. Niedaleko od Tsambiki znajduje się klasztor, którego historia dała nazwę górze i plaży. Greckie słowo „tsambika” oznaczało ognistą iskrę. Legendy kościelne mówią: biedny pasterz zauważył iskry na górze, podszedł do nich i zobaczył cudowną ikonę Matki Boskiej. Relikwia nadal jest przechowywana w klasztorze, do którego przybywają pielgrzymi z całego świata.

Plaża posiada niezbędne udogodnienia, ale Tsambika różni się w pewnym stopniu od typowych miejsc rekreacji publicznej. Nie ma tu obiektów rozrywkowych. Kawiarnie, tawerny, punkty handlowe wyglądają skromnie i bardzo wygodnie. Długość plaży: 800 metrów. Jest piękna o każdej porze dnia. Jego ważnymi zaletami są ciepła woda morska w porównaniu z sąsiednimi plażami oraz bardzo czysty piasek.

Plaża Lindos

Odległość między plażą a miastem Rodos: 50 kilometrów. Lindos znajduje się na terenie płytkiej zatoki. Miejsce to najczęściej wybierają wypoczywający z dziećmi. Kiedyś istniało starożytne miasto o tej samej nazwie. Niedaleko plaży można zobaczyć pozostałości świątyń, pałaców, które należały do starożytnych Greków i Rzymian. Kościoły, kaplice i klasztory budowano w średniowieczu na wzniesieniach wzdłuż wybrzeża.

Dziś Lindos to bardzo małe miasto, którego główną wartością są zabytki przyrodnicze i architektoniczne, autentyczna beztroska atmosfera, warsztaty rzemieślnicze, w których powstają oryginalne pamiątki z drewna, gliny, muszli i innych naturalnych materiałów. Najłatwiej dostać się na przytulną plażę o tej samej nazwie z centralnego placu miejskiego, skąd uliczka prowadzi do morza. Niedaleko popularnej miejscowości wakacyjnej znajdują się sklepy, lokale rozrywkowe, kawiarnie, tawerny, restauracje, stworzono warunki do wygodnego spędzania czasu przez turystów.

Żydowska dzielnica

Greckie gminy żydowskie prowadzą swoją historię od starożytności. W średniowieczu dzielnice narodowe powstawały z bardzo banalnego powodu: w ten sposób łatwiej było przetrwać. Żydzi uciekli na Rodos z Hiszpanii nie w poszukiwaniu lepszego życia – uciekali przed pożarami Inkwizycji. Nowi poddani greccy wyposażali ulice, wznosili budynki, otwierali synagogi, sklepy, placówki oświatowe.

A potem wszystko wydarzyło się ponownie w mieście. Tylko że z ćwiartki nie było dokąd uciec. W latach 20. ubiegłego wieku mieszkało tu 4 tys. Żydów, w 1944 – 42. Miejscowe władze przekazały nazistom mieszkańców dzielnicy – na zagładę w Auschwitz. Muzułmanin, konsul turecki, z narażeniem własnego życia stanął w obronie ocalałych Żydów.

Dziś na terenie kwartału znajduje się plac, na którym wznosi się pomnik zmarłych. Częścią zespołu architektonicznego jest synagoga zbudowana w XVI wieku (pozostałe pięć zniszczono w czasie wojny), mieści się w niej muzeum gminy żydowskiej. Wśród znanych zabytków dzielnicy: Pałac Admirałów zbudowany w XV wieku i zrekonstruowana fontanna „Konik morski”.