Odpoczywając w greckim nadmorskim kurorcie, nie można przegapić okazji do odwiedzenia stolicy Grecji – Aten, nazwanych na cześć legendarnej bogini, która według legendy założyła miasto. Aby dotknąć starożytnej historii greckiej stolicy, 1 dzień nie wystarczy nawet na pobieżny przegląd wszystkich zabytków. Jako podróżnicy, którzy zdążyli zachwycić się historią miasta, które przeżywało swój rozkwit ponad 2 tysiące lat temu, doradzimy, co zobaczyć w Atenach w 3 dni na własną rękę i jak przebyć trasę przez znaczące historyczne miejsca.
Pierwszy dzień
Po przyjeździe najlepiej zatrzymać się w centrum w pobliżu Placu Syntagma lub w pobliżu Agory w hotelach: Thissio View, Phidias Hotel Athens lub Art Hotel Athens. Stąd wygodnie jest ominąć wszystkie zabytki, ponieważ większość z nich znajduje się w niewielkiej odległości od siebie. A żeby nie tracić czasu w kolejkach i zaoszczędzić pieniądze, radzimy kupić jeden bilet na zwiedzanie 11 głównych zabytków: rzymskiej i ateńskiej Agory, Liceum Arystotelesa, Biblioteki Hadriana, Muzeum Agory i archeologicznego muzeum Keramiki, Akropol w Atenach, północne i południowe zbocza Akropolu, Ceramika, Świątynia Zeusa Olimpijskiego. Ten bilet jest ważny przez 5 dni. Pozostaje zapewnić wygodne buty do chodzenia i ruszyć w drogę.
🏨 🚕 Indywidualny transfer z lotniska do hotelu i więcej
Plac Syntagma
Naszą znajomość rozpoczynamy od głównego placu Grecji – Syntagmy czyli Placu Konstytucji, który znajduje się przed Pałacem Parlamentu. Zdobi go duża marmurowa fontanna z XIX wieku. Luksusowe schody z białego marmuru prowadzą z placu do eleganckiego, klasycznego budynku Pałacu Parlamentarnego. Wspinając się po schodach, z bliska podziwiasz pałac i wychodzisz Aleją Amalias do pomnika Nieznanego Żołnierza, strzeżonego przez honorową straż strażników Evzone, ubranych w stroje ludowe.
Jeśli jesteś w niedzielę, tłumy turystów gromadzą się tutaj od 10 rano, aby zobaczyć niesamowity widok – uroczystą zmianę warty. Przy dźwiękach orkiestry o godzinie 11.00 pod pomnik maszeruje 150-osobowa kompania Evzones i odbywa się uroczystość zmiany warty. Następnie w pobliżu placu można przesiąść się na stację metra Sintagma, aby zatrzymać się na stacji metra Station lub przejść nieco ponad 1 km w kierunku Akropolu. Niedaleko wyjścia z metra znajduje się pierwszy zabytek historyczny będący częścią kompleksu Akropolu.
Biblioteka Hadriana
Imię cesarza Hadriana upamiętnia jedna z najpotężniejszych budowli Akropolu – biblioteka zbudowana za jego panowania w 132 roku n.e. Władca Grecji w tym budynku zrealizował swoje marzenie o ustronnym miejscu rozwoju duchowego w pobliżu hałaśliwego bazaru. Według współczesnych gmach biblioteki z księgozbiorem, salami wykładowymi i czytelniami powstał na wzór Akropolu.
Ogromny czworoboczny kształt, którego skalę można dziś wyobrazić sobie z pozostałego zachodniego marmurowego muru, został ozdobiony 100 kolumnami korynckimi, których materiałem był kamień frygijski. Wnętrze uderzało wysokimi złoconymi sufitami, białymi marmurowymi ścianami z obrazami i rzeźbami w niszach. Po obejrzeniu biblioteki Hadriana udajemy się na rzymską agorę.
Agora rzymska
Agora rzymska, położona 3 minuty spacerem od Biblioteki, nie może być nazwana zwykłą dzielnicą handlową. Był to kompleks handlowo-kulturalny składający się z kilku budynków. Dziś zobaczysz pozostałości starożytnych kafli, którymi wyłożono cały obszar, starożytne kolumny, budynek Kościoła Dziewicy Grigorus, starożytny meczet Zdobywcy i ośmiokątną marmurową Wieżę Wiatrów. Interesujące są również pozostałości kanalizacji ułożonej przed naszą erą oraz toalety publiczne Wespazjana, przeznaczone na 70 miejsc.
Założona w I wieku pne Agora otrzymała swoją nazwę dzięki darowiznom rzymskiego cesarza Juliusza Cezara, jak głosi napis na wejściu. Dziś na teren Agory, otoczony zielenią, wjedziecie zachodnim wejściem, widocznym przez cztery marmurowe kolumny o wysokości 8 metrów. Planując trasę pamiętaj, że Agora rzymska jest otwarta dla zwiedzających od poniedziałku do piątku włącznie od 8.00 do 15.00.
Wieża Wiatrów
Wieża Wiatrów to najstarsza konstrukcja meteorologiczna na świecie. Pomysł zbudowania wieży na smaganej wiatrem rzymskiej agorze wpadł na pomysł astrologa z Cyrusa Andronika. Opracował też projekt wieży – ośmiobocznej konstrukcji z białego marmuru, wznoszącej się na 13,5 metra, zwieńczonej wiatrowskazem wskazującym kierunek wiatru. Na szczycie wieży znajdował się zegar słoneczny pokazujący godzinę przy słonecznej pogodzie. Główna nazwa budynku to „Arida” lub Wieża Wiatrów, a jej 8 ścian o szerokości 3,2 metra symbolizowało 8 boskich wiatrów.
Druga nazwa wieży – „Clepsydra” jest tłumaczona jako „Zegar wodny”. Zostały zainstalowane wewnątrz wieży i zasilane wodą pochodzącą z Akropolu. Budynek wyróżnia się od strony południowej okrągłą dobudówką, a od strony północno-wschodniej i północno-zachodniej wejściem z kolumnami porządku korynckiego. Wieżę wieńczy kanoniczny dach ceramiczny. „Aridę” i odrestaurowany zegar wodny można oglądać od 8.00 do 18.30 każdego dnia.
starożytna agora
Starożytna agora ateńska, położona na zboczu Akropolu na powierzchni 5 hektarów, jest znacznie większa niż rzymska. Starożytną Agorę najlepiej zwiedzać bliżej południa. Otacza go rozległy park z drzewami i krzewami, w którym można odpocząć między zwiedzaniem tego skansenu. Tutaj zobaczysz starożytne greckie ruiny dwóch Bolivionów, w których odbywały się spotkania Rady, budowę dobrze zachowanej doryckiej świątyni Hefajstosa.
Następnie przejdź do Odeonu z kolumnami ozdobionymi 4 sportowcami. Może zainteresuje Cię dwukondygnacyjny portyk Stoa Attala i architektura pierwszego kościoła św. Apostołów Solaki w stylu ateńskim. Jeśli interesuje Cię historia starożytnej Grecji, odwiedź znajdujące się tutaj Muzeum Archeologiczne, które prezentuje wiele bezcennych artefaktów znalezionych podczas wykopalisk na Agorze.
Świątynia Hefajstosa
Spacerując po ateńskiej agorze, zwróćcie uwagę na dobrze zachowane starożytne arcydzieło – świątynię Hefajstosa, górującą na wzgórzu Agoraios. Pierwsze dzieło architektów Attyki, zbudowane z marmuru, poświęcone było bogu ognia i kowalstwa. Świątynia została zachowana dzięki staraniom greckiej cerkwi św. Jerzego, która zajmowała budynek od VII wieku do początku XIX wieku.
Wszystkie 34 kolumny doryckie cudem ocalały, a ozdobne fryzy otaczające budynek, na których można zobaczyć rzeźby przedstawiające wyczyny Herkulesa i Tezeusza, uderzają. Po wejściu do sanktuarium zobaczysz otwarty aneks poprzedzający główne wejście. We wnętrzu dobudówki i głównym budynku świątyni zachowały się fryzy z reliefowymi wizerunkami scen mitologicznych. Tutaj jest nieopisane uczucie bycia w odległej epoce starożytnej. Świątynia jest otwarta do zwiedzania od rana do 18.00.
Jeśli podążałeś za sugerowaną przez nas trasą, to czas na lunch. Zaledwie 2 minuty spacerem znajduje się przytulna restauracja „All that jatz”. Tutaj można zjeść niedrogi i smaczny posiłek z doskonałym winem lub piwem, które właściciel restauracji częstuje za darmo. Będziesz cieszyć się doskonałym smakiem świeżo przygotowanych dań narodowych za średni koszt 9 €.
Teatr Dionizosa
Po krótkim odpoczynku udaj się do teatru Dionizosa, znajdującego się na terenie wschodniego zbocza Akropolu. Został zbudowany w IV wieku pne na miejscu dawnych świątyń boga winiarstwa Dionizosa. W starożytności był to marmurowy budynek z 67 rzędami siedzeń, przeznaczony dla 17 000 widzów. Na teatralnej scenie grano przedstawienia Ajschylosa i Sofoklesa. Amfiteatr miał doskonałą akustykę. Wszystko, co działo się na scenie, było doskonale słyszalne w ostatnich rzędach.
Możesz to sprawdzić na własne oczy, stając na scenie i krzycząc coś. Kilka pierwszych rzędów, wykonanych z drogiego marmuru, przeznaczonych było dla elity. Na niektórych siedzeniach można zobaczyć wygrawerowane nazwy. Za panowania Rzymian do walk gladiatorów w przednich rzędach zamontowano tablice z fryzami ozdobionymi wizerunkami satyrów. Dziś w amfiteatrze od połowy czerwca do połowy września odbywa się Festiwal Ateński. Amfiteatr można zwiedzać codziennie od 8.30 do 18.00 za 12 €.
Akropol
Wznosząc się z teatru Dionizosa na szczyt wzgórza, będziemy kontynuować naszą wycieczkę po Akropolu – miejscu narodzin Aten. W języku greckim słowo Akropol oznacza fortecę. Zbudowany w IV wieku służył nie tylko jako fortyfikacja. Za jego murami znajdowało się starożytne miasto, którego wielkość i piękno wyobrazisz sobie z pozostałych fragmentów świątyń i sanktuariów poświęconych bogini Atenie oraz innych budowli. Na Akropolu wchodzimy przez główną bramę – Propyleje, wznoszące się na górną platformę, mijamy świątynię Ateny Nike i urzekającą elegancką architekturą świątynię Erechtejon z kolumnami w formie posągów.
Wewnątrz tej świątyni, w której odprawiano nabożeństwa dla kilku bogów, zobaczysz studnię Posejdona ze słoną wodą, która według legendy powstała w wyniku uderzenia trójzębu władcy mórz na skałę Akropolu. Na skalistym szczycie pojawia się w całej okazałości Partenon z białego marmuru – świątynia bogini Ateny, skierowana swoimi kolumnami ku niebu. Emanuje z niego niespotykana energia, przenosząca wyobraźnię do świata greckich bogów. Wędrówkę po starożytnych ruinach Akropolu najlepiej sprawdza się późnym popołudniem, kiedy grup turystycznych jest mniej. Jest otwarty od rana do 20.00.
Góra Lykabettus
Nie przegap okazji uchwycenia w pamięci i na zdjęciu malowniczego obrazu starożytnego starożytnego miasta w magicznym świetle zachodu słońca z góry Lykabettus, która ma 300 metrów wysokości. Możesz iść na taras widokowy lub wsiąść do kolejki linowej.
Kolejka kursuje co 30 minut. Pomimo tego, że taras widokowy jest niewielki, obejmuje całą panoramę miasta zatopionego w zachodzie słońca. Na wzgórzu znajduje się kawiarnia, w której można zjeść posiłek i zrelaksować się, podziwiając widok na otwierający się widok na Akropol. Ale jeśli nie masz czasu na zachód słońca na Górze Lykabettus, będziesz miał czas na podziwianie jej piękna następnego dnia z dowolnego wzgórza.
Drugi dzień
Drugi dzień będzie nie mniej urozmaicony i interesujący. Kraina miasta i jego okolic jest tak bogata w starożytną historię, że każdy kamień zawiera legendy, tradycje i mity starożytnej Grecji, a pozostałe budynki zadziwiają umiejętnościami starożytnych architektów. Wytyczamy dalszą drogę poznania zabytków.
Łuk Hadriana
Następnego ranka przejdziemy przez park narodowy, aby spojrzeć na Łuk Hadriana, podziwiając po drodze staw zamieszkany przez żółwie. Dwupoziomowy marmurowy łuk, który otwiera się na twoich oczach, uderza monumentalnością i wielkością. Wzniesiony przez Ateńczyków w 131 roku, wyróżnia się wyjątkową nadbudową z trzema kolumnami jońskimi.
Wysokość całej konstrukcji wynosi 18 metrów, szerokość 13,5 metra, a grubość ścian 2 metry. Na drodze prowadzącej z
Stare miasto do nowego miasta Adrianopolis stworzonego przez monarchę. Dziś łuk wychodzi na aleję Amalis, harmonijnie wtapiając się w krajobraz miasta. Można do niego również dojechać z Placu Konstytucji lub ze stacji metra Acropoli. Podróż zajmie nie więcej niż 4 minuty. Wieczorem zabytkowa budowla wygląda niesamowicie w podświetleniu.
Świątynia Zeusa Olimpijskiego
Niedaleko łuku Hadriana wznosi się pozostały fragment świątyni Zeusa Olimpijskiego z 16 kolumn zwieńczonych korynckimi kapitelami. Spośród nich 14 tworzy narożnik i daje nam wyobrażenie o dawnej skali konstrukcji. Natychmiast zobaczysz dwie kolumny wznoszące się oddzielnie i jedną leżącą. Konsekracja budowli sakralnej miała miejsce w 132 roku, a cesarz Hadrian nazwał ją na cześć boga Zeusa Olimpijczyka. Świątynia służyła zaledwie 300 lat, a następnie została zniszczona podczas ataku Herulów.
Z dokumentów historycznych mówiących o wielkości budowli sakralnej o wysokości 17 metrów, długości 96 metrów i szerokości 40 metrów, łatwo sobie wyobrazić, jak okazała wydawała się współczesnym. Cześć dla bóstwa została zainspirowana jego posągiem, wyrzeźbionym z kości słoniowej i złota, która bezpowrotnie ginie.
Liceum Arystotelesa
Ze Świątyni Zeusa Olimpijskiego przejdziesz na Plac Syntagma. Dalej od Pałacu Parlamentu w kierunku wschodnim przejdziesz do Liceum Arystotelesa. To historyczne miejsce, które służyło jako gimnazjum filozoficzne, zostało założone przez Arystotelesa w 335 rpne. Był to wspaniały zespół budynków edukacyjnych, galerii i bibliotek. Tutaj filozof nauczał oratorium Ateńczyków i innych nauk. Rano uczyli się przygotowani studenci, w ciągu dnia nauka była uczona dla początkujących, a wieczorem Arystoteles wykładał dla wszystkich, którzy chcieli zdobyć wiedzę o mieszczanach.
Niestety z Liceum Arystotelesa pozostały tylko fundamenty budynków, które odkopano nie tak dawno temu, kiedy muzeum zostało otwarte w czerwcu 2014 roku. To będzie ostatnia atrakcja, którą zobaczysz z biletem jednorazowym. Stąd po dojściu do stacji metra Evangelismos lub powrocie na Plac Syntagma należy zejść do metra, aby dostać się na przystanek Thissio, z którego można udać się na zabytkowy cmentarz Ceramik.
Ceramiczny
Keramik to nazwa dzielnicy historycznej. Jej nazwa pochodzi od garncarzy, którzy żyli tu w starożytności, wytwarzając wyroby ceramiczne. Cała dzielnica składała się z miejskiej części mieszkalnej i cmentarza Keramejkos, oddzielonego jeszcze przed naszą erą murem Temistoklesa, częściowo zachowanym do dziś. Zobaczysz Depylon i Święte Bramy, które służyły jako wejście na cmentarz Kerameikos. Spacerując po starożytnym cmentarzu, można znaleźć miejsca pochówku z epoki brązu oraz wiele miejsc pochówku osób zasłużonych.
Na grobach zachowały się kolumny nagrobne, wzniesione jako pomniki, płaskorzeźba nagrobna dwóch ateńskich sióstr oraz marmurowy byk z grobowca Dionizego z 345 roku p.n.e. Na terenie cmentarza zobaczysz również stelę posła z Korfu, pomnik Deklissi z płaskorzeźbą oraz kilka rodzinnych grobowców celebrytów. W Muzeum Keramik prezentowane są przedmioty wykonane przez starożytnych garncarzy i rzeźby z okresu antycznego. Ekspozycje muzealne można oglądać od rana do trzeciej po południu.
Pireus
Z Keramiki, schodząc metrem, kierujemy się na końcowy przystanek zielonej linii do największego europejskiego portu – Pireusu. W pobliżu stacji metra znajduje się port, w którym cumują promy, liniowce i inne statki. W mieście radzimy zobaczyć kilka ciekawych zabytków. Wizyta w Muzeum Archeologicznym i Morskim będzie okazją do poznania historii Pireusu na przykładzie najrzadszych eksponatów. Następnie przejdź do barokowego kościoła św. Konstantyna i Heleny, zbudowanego z dwiema dzwonnicami na początku XVIII wieku.
Fasada kościoła z pięknymi łukowymi oknami, ozdobnymi sztukateriami i dwiema kolumnami przy wejściu zachwyca wdziękiem. Po wizycie w kościele udaj się do parku archeologicznego Dion, uważanego za święte miejsce przez starożytnych Greków. W tym miejscu świętowano zwycięstwa królów macedońskich, odbywały się igrzyska olimpijskie, a na ołtarzu ofiarnym składano ofiary głównemu Bogu – Zeusowi. Z jego świątyni niestety widać tylko fundament. W zatopionym w zieleni parku między fragmentami dawnych budowli można spacerować latem do godziny 19.00.
Trzeci dzień
Trzeciego dnia warto wyjechać poza miasto w kierunku południowym, gdzie znajdują się wyjątkowe miejsca przyrodniczo-historyczne: jezioro termalne Vouliagmeni oraz południowy kraniec Attyki, przylądek Sunion. Najwygodniej wybrać się tam z wycieczką indywidualną, przeznaczoną dla maksymalnie 3 turystów. Pięciogodzinna wycieczka prowadzona przez rosyjskojęzycznego przewodnika za 170 € pozwoli Ci dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o zabytkach i poczuć urzekającą atmosferę tych miejsc.
Jezioro Vouliagmeni
Po przejechaniu nieco ponad 20 kilometrów zatrzymaj się nad wyjątkowym słonym jeziorem termalnym Vulyagmeni, otoczonym malowniczą górą. Temperaturę wody od +22ºС do +27ºС w tym naturalnym zbiorniku podtrzymują źródła bijące z dna z siedemnastu metrów głębokości. Dzięki zawartości różnych minerałów, metali, siarki i radonu woda jeziorna ma działanie lecznicze, a zapach gęsto porośniętych drzew eukaliptusowych i sosnowych tworzy nieopisany klimat okolicy.
Piaszczyste plaże i ciepła woda zachęcają do kąpieli, co można zrobić, zatrzymując się tutaj, aby doświadczyć cudownej mocy źródeł. Do tego wyjątkowe ryby Garra Rufa pływają w ciepłym stawie, naturalnie oczyszczając skórę z martwych komórek, odmładzając ją. Niedaleko Vouliagmeni archeolodzy znaleźli fragmenty marmurowych cokołów, kolumnad i płyt z wzmianką o Apollo Zostirosie, wskazującą, że ludzie żyli tu przed naszą erą.
Przylądek Sunion
Kontynuację wycieczki zapamięta malownicza droga wzdłuż wybrzeża Zatoki Sarońskiej. Po drodze spotkasz kilka kawiarni i restauracji znanych z wyśmienitej kuchni narodowej. Możesz zatrzymać się tam na lunch. Po przejechaniu prawie 50 kilometrów od Vouliagmeni zobaczysz niesamowity krajobraz południowego punktu Attyki – Cape Sunion. Widok skalnego klifu obmywanego przez fale Morza Egejskiego i górujących na skale ruin świątyni boga morza Posejdona jest oszałamiający.
Nawet kolumnada złożona z 12 okazałych kolumn doryckich pozostawionych po dawnej świetności, fragmenty architrawu przedstawiające Tezeusza walczącego z bykiem i centaury walczące z labitami robią wrażenie. Oglądając oszałamiający zachód słońca nad morzem przy ruinach Sanktuarium Posejdona, usłyszysz od swojego przewodnika legendy związane z historią jego budowy i opowieść o tym, jak luksusowy był w tamtych odległych czasach. Po starożytnych ruinach Posejdona można spacerować do godziny 20:00, płacąc 4 € za wejście. Po rozkoszowaniu się magiczną atmosferą Cape Sunion wrócisz z powrotem.