Kapitol w Rzymie – zdjęcie, opis, jak się tam dostać, mapa
Rzym położony jest na siedmiu wzgórzach. Najmniejszy pod względem wielkości i wysokości, ale najważniejszy pod względem wartości historycznej i artystycznej, nazywa się Kapitolem. Każdy turysta stara się odwiedzić to miejsce, aby na własne oczy zobaczyć miejsce, w którym powstało Wieczne Miasto.
Historia i starożytne świątynie Kapitolu
W Rzymie jest wiele pięknych i wyjątkowych miejsc: katedry, pomniki znanych osobistości, fontanny i pałace. Największe wrażenie robi Kapitol, którego walory historyczne i kulturowe nie pozostawiają nikogo obojętnym. Według legendy, 2,5 tysiąca lat temu Romulus (jeden z braci założycieli Rzymu), stojąc na szczycie wzgórza, widział orły szybujące na niebie. W pobliżu tego miejsca postanowił założyć miasto. Historycy nie doszli do konsensusu co do pochodzenia nazwy wzgórz. Istnieją dwie wersje, według jednej nosi ona imię Jowisza Kapitolińskiego, którego świątynia stała na długo przed pojawieniem się Romulusa. Tutaj było sanktuarium plemion Sabinów, wznieśli świątynię Jowiszowi i modlili się do niego, składając ofiary.
Druga wersja pochodzi od słowa „kaput” (w tłumaczeniu oznacza głowę), ponieważ Senat znajdował się na wzgórzu, na którym siedzieli najwybitniejsi i najszlachetniejsi dostojnicy tamtych czasów. rozstrzygnięto ważne sprawy, toczyły się sądy. Do dziś zachował się budynek więzienia Mamertine, który również stoi na wzgórzu. Ma już ponad 2700 lat. Według niektórych źródeł data budowy odnosi się do VI, według innych powstał w I wpne Początkowo był to budynek dwupoziomowy, w jego lochach zarówno ważni dostojnicy, jak i najzwyklejsi obywatele marnieli w oczekiwaniu na wykonanie wyroku.
Według legendy apostołowie Piotr i Paweł byli w tym więzieniu przed egzekucją. Kiedy więzienie przestało funkcjonować w XYI, w lochu zainstalowano ołtarz, a pielgrzymi nadal przyjeżdżają tu, aby oddawać cześć. Następnie nad lochami wzniesiono kościół Józefa Cieśla. W czasach starożytnych na terenie Kapitolu znajdowały się ulice ze sklepami i sklepami, w których rzemieślnicy sprzedawali swoje wyroby. Niektóre przetrwały do dziś, na przykład Silver, gdzie zgodnie z nazwą sprzedawano wyroby srebrne.
U podnóża Świątyni Aricheli znajdują się starożytne budynki – wyspy, w rzeczywistości jest to hostel wielomieszkaniowy, na wzór którego zaczęto wyposażać nowoczesne hotele i hotele. Pierwsze wieżowce pojawiły się w III wieku pne, a masowa budowa „mieszkań komunalnych” w Rzymie rozpoczęła się w I wieku. Wynajmowano wyspy, a im niższe piętro, tym droższa była opłata za mieszkanie i osiedlali się w nim bogatsi ludzie. Na pierwszych kondygnacjach znajdowały się nawet rury kanalizacyjne i wodociągowe. Domy znajdowały się blisko siebie, dlatego często pożary niszczyły całe dzielnice. Szybko się zawaliły, ponieważ budowano je z łamaniem zasad, popadały w ruinę, ale takie „mieszkania” nie były tanie.
Michał Anioł i odrodzenie Kapitolu
Starożytne budowle wymagały renowacji, prace te zostały zlecone przez słynnego rzeźbiarza i architekta Michała Anioła, papieża Pawła III. Michał Anioł (życie: 6 marca 1475 – 18 lutego 1564) zaprojektował wiele budynków, w tym katedrę św. Piotra w Rzymie. Od końca lat trzydziestych zaczął ponownie wyposażać Plac Kapitoliński. Niestety, Michał Anioł zmarł, zanim zdążył ukończyć budowę, zrobili to jego uczniowie i zwolennicy.
Plac Capitol uważany jest za wyjątkowy pod względem piękna i harmonii – w jego centralnej części znajduje się Pałac Senatorów. Z jednej strony wzniesiono Pałac Palazzo Nuovo, z drugiej Pałac Konserwatorów, powstały według tego samego projektu, a więc są dokładnie takie same. Obecnie mieszczą się w nich muzea prezentujące obrazy dawnych mistrzów, ubrania z różnych epok, naczynia, monety i figurki.
W centrum placu stoi rzeźba cesarza Marka Aureliusza, cesarza i filozofa. To jest kopia antycznego posągu. Z jednej strony placu można zejść starożytnymi schodami, które zdobią posągi egipskich lwów oraz rzeźby marmurowych bliźniaków – Polluksa i Kastora. Odkryto je w Pompejach i przetransportowano do stolicy Włoch w XYI wieku. Poniżej znajdują się posągi Konstantyna i Konstantyna II, rzeźby ze starożytnej fontanny oraz kamienie milowe z drogi Allian.
Pałac Senatorów
Najbardziej godną uwagi budowlą jest Pałac Senatorów, zbudowany w I wieku p.n.e. architekt Korneliusz. Początkowo archiwum długo mieściło się w Pałacu, w średniowieczu było puste i stopniowo zapadało się. Odrodzenie pałacu rozpoczęło się w latach trzydziestych XYI wieku, kiedy to papież Paweł III powierzył Michałowi Aniołowi odbudowę budynków i wyposażenie placu, który nazwano Piazza del Campidolio. Zgodnie z planem architekta za dominantę i najbardziej majestatyczną przyjęto gmach centralny, Pałac Senatorów. Od 1871 roku pałac był rezydencją burmistrza, więc większość pomieszczeń jest zamknięta dla turystów. Możesz odwiedzić Lapidarium, w którym eksponowane są zabytkowe płyty kamienne z inskrypcjami. Poniżej, w starej części, możecie zobaczyć archiwum – Tabularium.
Pałac Konserwatystów
Pierwszy budynek Pałacu Konserwatystów został wzniesiony za papieża Mikołaja Y w drugiej ćwierci X wieku. W dosłownym tłumaczeniu słowo to oznacza „Pałac Strażników”. Senatorowie, mistrzowie i sędziowie, których nazywano konserwatystami, siedzieli w tej sali, od której budynek wzięła swoją nazwę. Cała władza została skoncentrowana w rękach tych ludzi. Jednak z czasem władza papieska wzrosła, a znaczenie miasta znacznie zmalało, skarbiec uszczuplił się, co doprowadziło do spustoszenia i ruiny budowli. W połowie XYI wieku pałac, podobnie jak cały zespół architektoniczny placu, został zrekonstruowany przez Michała Anioła.
Obecnie w budynku znajdują się muzea, pierwsze eksponaty należały do papieża Sykstusa II, który w 1471 roku podarował antyczne rzeźby z brązu, w tym legendarną „wilczycę kapitolińską”, która według legendy wychowała Rema i Romulusa. W centralnej sali, bogato pomalowane freskami, wystawione są marmurowe starożytne rzymskie popiersia. Na drugim piętrze znajduje się galeria (Pinacotheca). Prezentuje prace Caravaggia, Van Dycka, Tintoretta i innych znanych artystów. Sala Castellana wystawia starożytne przedmioty greckie i etruskie, a także biżuterię.
Pałac Nuovo
Palazzo Nuevo (Nowy Pałac), jak sama nazwa wskazuje, to najnowszy budynek wzniesiony w XVII wieku. Zgodnie z intencją Michała Anioła Buonarottiego był kopią Pałacu Konserwatystów. Pierwotnie został zbudowany jako muzeum publiczne i został otwarty dla publiczności w 1734 roku. W naszych czasach w pałacu mieści się część Muzeów Kapitolińskich. Zwiedzający mogą zobaczyć rzeźby, wazony przywiezione z Grecji, obrazy artystów, antyczne mozaiki. Na wewnętrznym dziedzińcu znajdują się fragmenty budynków i fragmenty posągu Konstantyna – ramię, stopa, głowa.
W nowoczesnej części budynku znajduje się oryginalna rzeźba z brązu Marka Aureliusza – unikatowy tego typu eksponat, zachowany z czasów antycznych. Na drugie piętro pałacu prowadzą piękne schody Scalone, bogato zdobione reliefowymi malowidłami przedstawiającymi sceny antyczne i wyłożone marmurem.
Bazylika Santa Maria in Araceli
Kościół Najświętszej Marii Panny powstał w XIII wieku. Kapitol to wzgórze z dwoma niskimi szczytami, na mniejszym z których zbudowany jest kościół. Według starożytnych legend na tym szczycie wzniesiono świątynię Jowisza, jego żony i córki Minerwy, Bogini Mądrości. Miała wtedy swój własny pałac – świątynię Juno-Moneta, to właśnie w tym miejscu wzniesiono później kościół Najświętszej Marii Panny.
Historycy nie mają dokładnych informacji o pierwszych budynkach. Opierają się na średniowiecznych legendach, które mówią: za panowania cesarza Augusta senatorowie postanowili zbudować na jego cześć kościół. Cesarz chciał zapytać bogów, czy warto to robić i udał się na wzgórze, chcąc złożyć im w ofierze gołębie.
Po drodze spotkał Sybillę, wróżbitę. Wykrzyknęła, że widziała narodziny Boga, wkrótce będą się tylko do niego modlić. Cesarz zainstalował Niebiański Ołtarz, gdzie wizja dotarła do czarodziejki. Wówczas powstał tu kościół Santa Maria in Araceli, pierwsza dokumentalna wzmianka o nim pochodzi z pierwszej ćwierci XI wieku. W VI w. wybudowano klasztor grecki, aw IX w. benedyktyni zbudowali kościół katolicki. W XIII wieku przeszedł na zakon franciszkanów, przeprowadzili oni znaczną przebudowę budynku. W średniowieczu ludzie nie tylko się tu modlili, ale także odbywali zebrania ludowe – głosili prawa, rozwiązywali problemy gospodarcze.
W 1347 r. Cola di Rienzo, polityk, przejął władzę w Rzymie, nakazał budowę okazałych schodów, które prowadziły od podstawy wzgórza do wejścia do kościoła. W 1464 r. bazylikę ponownie odrestaurowano, w połowie XVII w. dobudowano do niej zakrystię i dzwonnicę, w 1565 r. wzniesiono chór, a w 1575 r. wykonano piękny rzeźbiony strop na cześć zwycięstwa św. Flota włoska nad turecką. Obecnie katedra jest otwarta dla wiernych i turystów, którzy chcą podziwiać piękny wystrój bazyliki.
Godziny otwarcia i ceny biletów
Pałace wchodzące w skład muzeum działają w tym samym czasie i można je zwiedzać kupując jeden bilet:
Godziny otwarcia: od wtorku do niedzieli od 9:00 do 20:00. Dzień wolny – poniedziałek.
Cena biletu: kompleks – 15 euro, preferencyjny – 13 euro.
Więzienie Mamertyńskie. Muzeum w więzieniu jest otwarte od 9:19, bilet wstępu kosztuje 10 euro. Tradycją stało się również przekazywanie darowizn według własnego uznania.
Bazylikę można zwiedzać od 8:00 do 17:30. Wejście jest bezpłatne.
Gdzie się znajduje i jak się tam dostać
Adres: Plac Campidoglio, (Piazza del Campidolio), Rzym, Włochy. Kapitol znajduje się w pobliżu Placu Weneckiego i Forum Romanum. Najłatwiej dostać się tam metrem – stacja Colosseo, linia B. Autobusami nr 30, 51, 81 118, 628 i 810 do przystanku Ara Coeki-Piazza Venezia. Tramwajem nr 8 do przystanku Venezia.
Z wizyty w słonecznej Italii pozostają niezatarte wrażenia – jej piękna przyroda, ciepłe morze i plaże, wspaniała kuchnia. Ale zabytki starożytności i średniowiecza przyćmiewają wszystko, zadziwiają i pozostają w pamięci na zawsze.