Pałac wersalski we Francji – historia, zdjęcia, opis, godziny otwarcia, ceny 2021, mapa
Turyści ze wszystkich krajów starają się dostrzec symbol monarchii Francji, pozostawiony jako spuścizna potomkom Ludwika XIV, zwanego „królem – słońcem” starożytnego kraju. Jego cechy charakteru pozwoliły stworzyć wyjątkowy świat królewski, żyjący według pewnych praw wśród niezwykłego luksusu i piękna. W stworzonym świecie istniały nie tylko rody królewskich dynastii Francji, ale także wielkie nazwiska uczestniczące w wydarzeniach politycznych kraju przez kilka stuleci. Ważne momenty historii, rozgrywające się w murach Pałacu Wersalskiego w Paryżu, na zawsze wpisały go na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako symbol wielkości korony Francji.
Historia budowy
Szczególne połączenie zabudowań pałacu z otaczającym go parkiem stało się symbolem piękna i naśladownictwa. Na swój obraz, na przykład, wielki Piotr I stworzył „mały Wersal” w Peterhofie. Istnieje wersja, że narodziny słynnej atrakcji związane są z ambicjami Ludwika XIV, który gorliwie postrzegał istnienie zamku Vaux-le-Vicomte, który należał do słynnego ministra finansów Foucaulta. Ambitny dwudziestoletni król musiał stworzyć specjalny pałac na zabawne uroczystości.
W 1623 roku zaproponował budowę przyszłego zespołu na miejscu małego zamku myśliwskiego o wymiarach 24 na 6 m, zbudowanego przez Ludwika XIII. Teraz na miejscu budynku z cegły, łupka, kamienia stoi elegancki Pałac Marmurowy. Niezwykły kompleks architektoniczny przeszedł do wielu dynastii monarchów, którzy wnieśli własne cechy do jego współczesnego wyglądu. Z rodzinnym gniazdem związane było życie królów Filipa V (założyciela hiszpańskiej linii Burbonów), Ludwika XV (rozrzutnego despoty rządzonego przez markizę de Pompadour).
Pierwszy monarcha konstytucyjny, Ludwik XVI, który zakończył życie na szafocie, zwolennik wielu liberalnych reform Ludwika XVIII, bojownika o ustanowienie monarchii absolutnej Karola X. Pałac uznawany był za oficjalną rezydencję Monarchowie francuscy z okresu od 1682 do 1789. Metody rządzenia właścicieli rezydencji stanowiły autorytet centrum życia politycznego Wersalu, potwierdzając rolę pałacu jako symbolu wielkości korony Francji.
Na wszystkich etapach budowy kompleksu zaangażowani byli znani architekci, artyści, projektanci parków. Pierwszymi wielkimi mistrzami byli w 1662 roku artysta Charles Lebrun, architekci Andre Le Notre, Louis Leveau. Za historyczne kamienie milowe budowy zespołu uważa się następujące etapy:
pałac królewski
Aby pałac mógł się pojawić, trzeba było osuszyć bagna, ponownie nasadzić naturalne lasy w odpowiednim miejscu i stworzyć warunki do zamieszkania 6000 tysięcy dworzan, ważnych poddanych. Ich życie, czyny musiały przebiegać według niezmiennych praw, podobających się panującym królom. O absolutnej sile Ludwika XIV świadczą okazałe rozmiary pałacu, bogactwo i wystawna rozrywka. Podczas budowy zużyto około 30 000 robotników, wydano prawie 10 ton srebra (w przeliczeniu na bieżące pieniądze odpowiada to 37 miliardom euro).
Do tej pory Muzeum posiada wszystkie rachunki wydatków poniesionych podczas budowy. W pałacu panowały trudne warunki bytowe: nie było ogrzewania, toalet, wody. Żaden z poddanych nie mógł zdecydować się na opuszczenie pałacu. W tym samym czasie stracił stopnie i przywileje. W głównym budynku pałacu znajdują się sypialnie, hole, wyróżniające się luksusem. Każdy element lokalu ozdobiony jest unikalnymi rzeźbami na marmurze i drewnie.
Na ścianach znajdują się freski, aksamitne draperie, obrazy, jedwabne dywany. Przyciemniane szyby, rzeźby, przedmioty z pozłacanego brązu umiejętnie wypełniają wszystkie zakamarki lokalu. Pałac wzniesiono w harmonijnym połączeniu z otoczeniem, innymi budynkami na rozległym terenie. Stał się wzorem integralności, piękna architektonicznych budowli w wiejskich rezydencjach królów.
Opis pałacu
Pod Paryżem, w odległości około 20 km, znajduje się unikalny zespół pałacowo-parkowy. Elementy zespołu zajmują powierzchnię 800 hektarów. Pałac posiada 700 sal, 2000 okien, 67 klatek schodowych. Sale wyposażone są w 1300 kominków i 5000 mebli. Pałac słynie z bibliotek, owalnej sali oświetlonej 10 000 świec, teatru i opery. Specjalny sposób dostarczania wody z Sekwany pozwala na działanie w parku 50 fontann. Lista francuskiego dziedzictwa kulturowego związanego z Pałacem Wersalskim obejmuje około 16 000 rycin, 6500 obrazów, ponad 2000 rzeźb.
Każda część budynku ma osobne wejście, płatne osobno i zlokalizowane za Pałacem Marmurowym obok pomnika konnego Ludwika XIV. Wchodząc do kompleksu wejściem A (naprzeciwko prawej strony kaplicy), znajdujemy się w głównym pomieszczeniu. To są Oficjalne Apartamenty, Galeria Lustrzana. Do królewskiej sypialni najłatwiej dostać się przez wejście C, znajdujące się na tyłach dziedzińca.
Wejście D jest wejściem do większości wycieczek, które całkowicie zakrywają pałac. Po przeciwnej stronie ogrodu znajdują się dwa małe pałace, które uzupełniają cały zespół. Są to Różowy Marmur i Grand Trianon. Służyły relaksowi, samotności, romantycznym spotkaniom dworskiej szlachty.
W jednym z nich odbywały się obiady dla króla, którego jedzenie przygotowywało około 2000 pracowników kuchni. Mały pałac służył jako gniazdo miłości króla i Madame du Barry. Później Maria Antonina została właścicielką małego Trianon. Na jej prośbę w pobliżu pałacu pojawiła się niezwykła wieś ze sztucznym jeziorem, młynem, domami ze słomianymi dachami. Były to zrealizowane fantazje o spokojnym chłopskim życiu. Ogromne wydatki Marii Antoniny doprowadziły do dewastacji skarbca, upadku świetności monarchii królów w 1789 roku.
Sale
Dozwolone fragmenty pałacu najlepiej przejść razem ze zwiedzaniem, po samodzielnym ustaleniu trasy. Istnieje również możliwość zamówienia usługi audioprzewodnika. Do wielu sal i salonów pałacu nie można wejść bez przewodnika. Główna trasa zwiedzania koniecznie przechodzi przez Kaplicę Królewską, majestatyczną biało-złotą budowlę, wykonaną w stylu barokowym. Tutaj w 1770 roku odbył się ślub króla z Marią Antoniną.
Długi łańcuch pozłacanych salonów prowadzi do głównej Sali Tronowej i Galerii Lustrzanej. Na jej sklepieniu znajdują się obrazy autorstwa Charlesa Le Bruna. Przedstawiają wielkie czyny Ludwika XIV. Wśród złotych ścian o długości 70 mi 17 luster z lampami w formie złotych rzeźb, w galerii rozstrzygano wiele politycznych spraw. Tutaj podpisano traktat wersalski.
W północnej części pałacu znajduje się kwatera królowej wraz z jej sypialnią. Ostatnia renowacja komnat całkowicie zachowała ich wygląd z okresu 1787 roku. Po zakończeniu oględzin komnat można zobaczyć Salon Wojenny, gdzie na ścianach umieszczone są obrazy przedstawiające militarne zwycięstwa imperium. Na drugim piętrze pałacu znajduje się słynny Salon Herkulesa. Uznawany jest za pierwszy salon Wielkich Apartamentów Królewskich i łączy je z północną częścią budynku, kaplicą pałacową. Za życia Ludwika XIV sala służyła jako sala balowa.
Za Ludwika XVI salon służył do przyjmowania dyplomatów i ambasad różnych państw. Sala słynie z trójwymiarowego obrazu sceny Wniebowstąpienia na suficie. Herkules otwiera wejście do Olimpu czyli nieśmiertelności. Obraz zajmuje 230 mkw. Przedstawia postacie 123 znaków. Król Ludwik XIV lubił dzieła sztuki. Odziedziczył 1500 obrazów, zwiększając ich liczbę do 2300 sztuk. w latach rządów. Dlatego w wielu salach pałacu stworzono warunki do umieszczenia ciekawych ekspozycji elementów rzeźby, grafiki i malarstwa.
Park
Parkowe otoczenie budynków, podkreślające piękno pałacu, stworzył geniusz krajobrazu Andre Le Notre. Struktura pałacowego parku to standard francuskiego klasycyzmu sztuki parkowej. Wielu monarchów Anglii, Włoch, Niemiec, Rosji nie potrafiło odtworzyć piękna parku. Wyróżniającymi elementami parku są następujące urządzenia:
Wśród jasnych alejek, na obszarze 100 hektarów wyjątkowego parku odbywały się huczące fontanny, fajerwerki, maskarady, przedstawienia, rozrywkowe święta królów.
Inne atrakcje
Przez prawie wiek stolicą był Wersal. W okresie rozwiązywania problemów dyplomacji i historii w luksusowym pałacu królewskim ukształtowała się struktura miasta. Pojawiły się w nim bezcenne zabytki, zachowane do dziś. Spokojne mieszczańskie miasteczko posiada dobrze rozwiniętą infrastrukturę, dającą doskonałe możliwości wypoczynku i podróżowania. Wśród głównych atrakcji miasta są Muzeum Lambinet, Katedra św. Ludwika, Pałac Madame Elżbiety, Arboretum Chevrelu i inne.
Godziny otwarcia i ceny biletów
Pałac jest gotowy na przyjęcie gości od kwietnia do października w godzinach 9:00-18:30. Kasy biletowe zamykają obsługę klienta o 17.50. Dzień wolny w poniedziałek. Cena biletu wstępu to 15 € dla dorosłych, 13 € dla studentów, uczniów. Zimą, w pierwsze niedziele miesiąca można zwiedzać muzeum bez płacenia biletu wstępu.
Istnieje jeden bilet (o wartości 18 €), który pozwala na zwiedzanie głównego pałacu, dwóch małych pałaców. W okresie świąt państwowych praca fontann, cena biletu wzrasta, wynosi 25 €. Chcąc spędzić w zespole cały dzień, warto wykupić bilet kompleksowy w cenie 21,75 €, który obejmuje przejazd, zwiedzanie pałaców, parku.
Jak się tam dostać
Wystarczy przybyć do pałacu pociągiem RER, jadąc linią C. Musisz wysiąść na przystanku Versailles-Rive Gauche. Czas podróży to około 40 minut, opłata za przejazd 3 €. Odległość od dworca pokonuje się pieszo w 5 minut.