To miasto łączy Wschód i Zachód. Prawosławie i islam są tu misternie splecione, a ludzie różnych narodowości czują się zaskakująco dobrze. To miasto, w którym władze zwracają uwagę na rozwój turystyki i robią wszystko, aby przyciągnąć gości. Aktywnie rozwija się tu przemysł i infrastruktura, ale zachowane są starożytne tradycje.
Centralny Park Kultury i Wypoczynku. Gorki
Dziś jest to przyjemne miejsce do wypoczynku. Zacienione alejki, zadbane zakątki z ogrodowymi ławkami, prawie oswojone wiewiórki.
Zarówno mieszkańcy, jak i goście chętnie spędzają czas w CPKO. Kazańczycy zakochali się w parku już w XIX wieku. Niezwykły teren przypominał górzystą Szwajcarię, dlatego władze miasta wyznaczyły teren do spacerów. Grała tu orkiestra dęta, a alejkami spacerowali eleganccy mieszczanie. Dziś w parku jest coś do zrobienia dla osób w każdym wieku.
Na terenie znajduje się przytulna kawiarnia, w której odwiedzającym oferowane jest menu dla dzieci. A jeśli maluchy chcą aktywnie spędzić czas, warto wybrać się na zjazdy linowe. Jest plac zabaw dla dzieci. Szczególnie przyjemnie jest w parku latem: włączają się tańczące fontanny. W ciągu dnia są to zwykłe baseny, a wieczorem działa podświetlenie, a odrzutowce tańczą w rytm muzyki.
Fontanny są zawsze zatłoczone. I nikt nie boi się pyłu wodnego, który spadł na ubrania. TsPKO znajduje się w dzielnicy Wachitovsky miasta. Zamykają go ulice Wiszniewskiego i Erszowa. A po zachodniej stronie jest Szkoła Wojskowa Suworowa.
Narodowe Centrum Kultury „Kazań”
Instytucja ta powstała w latach 80. XX wieku jako oddział Państwowego Muzeum. W I. Lenina. Zadanie główne: zbieranie, przechowywanie dokumentów i prowadzenie kampanii. Po rozpadzie ZSRR ośrodek został przeprojektowany. Dziś jest to ciekawe miejsce, w którym można spędzić kilka godzin.
Praca w budynku:
Głodni Goście mogą zjeść posiłek w kawiarni Khorriyat. Serwuje dania kuchni tatarskiej i europejskiej. Centrum organizuje regularne imprezy. Występują tu grupy artystyczne bazujące na jego stronie.
Goście są zaproszeni do oglądania tańców narodowych, słuchania dobrej muzyki i doceniania przedstawień teatralnych.Centrum znajduje się wzdłuż ulicy Puszkina, dom 86. Za przewodnika będzie 40-metrowa statua.Na jej szczycie znajduje się kobieta-ptak – Khorriyat. To symbol wolności, śpiewany w legendach Tatarów.
Wał Kremla
Wał pod murem Kremla istnieje od niepamiętnych czasów. Ale został zrekonstruowany dopiero w 2015 roku.
Sprzyjało temu zagospodarowanie lewego brzegu Kazanki, budowa Pałacu Rolnictwa i Placu Pałacowego. Dziś bulwar jest ulubionym miejscem spacerów mieszkańców i licznych turystów. Co więcej, możesz się do niego dostać natychmiast po wizycie na Kremlu. Nasyp o długości ponad 1,5 km. – Jest to zadbany i zagospodarowany teren.
Gładkie asfaltowe ścieżki, przejażdżki po lądzie i na platformach naziemnych, dziecięcy pociąg z jasnymi przyczepami. Wzdłuż nasypu znajdują się przytulne ławeczki, zacienione altany, pawilony. Terytorium ozdobione jest rzeźbami.
Osobna część przeznaczona jest na jazdę na rowerze i rolkach. Pokryta jest dachem. A zimą ścieżka jest zalana i zamienia się w lodowisko. Obywatele przynoszą ze sobą łyżwy, a turyści je wypożyczają. Można jeździć do późna: okolica jest oświetlona światłami.
Nasyp znajduje się wzdłuż ulicy Fedoseevskaya, dom 1.
Kreml kazański
Kreml jest jednym z symboli stolicy Tatarstanu. Znajduje się na liście dziedzictwa UNESCO. Na terenie twierdzy dziwacznie współistnieją kultury rosyjskie i tatarskie, a szczegółowe oględziny pomnika potrwają kilka dni. Dla wygody gości przy wejściu głównym umieszczono tablice wskazujące przedmioty. A odwiedzający sami decydują, co zobaczyć najpierw, a co zostawić na później. A w kasie można kupić bilety na zwiedzanie.
Budynki Kremla powstawały w różnym czasie. A dziś turyści zobaczą:
A przy wejściu głównym gości wita kamienny Musa Jalil, poeta, który zginął w faszystowskim lochu. Jego Notatnik Moabitów szokuje współczesnych czytelników. Przyjemnie jest spacerować po terenie: jest tu czysto, układane są klomby, sadzone drzewa. W Trade Rows możesz kupić pamiątki na pamiątkę i jako prezent. Kreml znajduje się pod adresem: ulica Kreml, dom 2.
Meczet „Kul-Szarif”
Kul Szarif to najsłynniejszy meczet w Rosji. Pierwsza modlitwa odbyła się w nim w 2005 roku, a kamień węgielny położono w 1996 roku.
Pieniądze na projekt budowy na dużą skalę częściowo przeznaczył prezydent Tatarstanu. Ale konto otrzymało wiele darowizn od osób prywatnych i organizacji. Podczas projektowania architekci stanęli przed pytaniem: jak odtworzyć detale meczetu, który został zniszczony po zdobyciu twierdzy z rozkazu Iwana Groźnego.
I tu na ratunek przyszły notatki, które wojewoda Andriej Kurbski przechowywał w czasie kampanii. Niewiele wiedział o tradycjach islamskich, ale dość szczegółowo opisał meczet katedralny. Nazwali meczet na pamiątkę ostatniego obrońcy twierdzy. Imam Seyid Kul-Sharif był potomkiem Proroka, szanowanego, już starszego mężczyzny.
Dzielił z obrońcami wszystkie trudy wielodniowego oblężenia. A kiedy żołnierze padli, imam zebrał swoje szekirdy (chłopców w wieku 12-15 lat z medresy) i stoczył ostatnią walkę. Wszyscy obrońcy zginęli. Ich odwaga zaszokowała Kurbskiego, gubernator również opisał ten wyczyn. Kul Sharif to majestatyczny budynek.
Kul Sharif, często porównywany do Błękitnego Meczetu w Stambule, jest wyjątkowy. To cały kompleks, w którym prowadzone są prace edukacyjne i muzealne. Na pierwszym piętrze znajduje się ekspozycja, ściany ozdobione są szamailem.
Każdy może wejść i obejrzeć wnętrza, ale uczucia wierzących muszą być szanowane. A sklep przy wejściu pomoże zachować wystrój, w którym można kupić czapki, peleryny i pokrowce na buty. Meczet Kul-Sharif znajduje się na terytorium Kremla.
Muzeum Historii Naturalnej Tatarstanu
To nowa ekspozycja: pierwsi zwiedzający przyjęli w 2008 roku. Początkowo wystawa składała się z niesamowitej kolekcji minerałów. Ale później pojawiły się stojaki ze szkieletami prehistorycznych zwierząt znalezionych w regionie Wołgi.
Dziś goście zapoznają się z fragmentami meteorytów i zobaczą wypchanego nosorożca włochatego. Dzieci długo stoją bezczynnie przed modelem prawdziwego wulkanu błotnego.
Centrum posiada interaktywne eksponaty, za pomocą których zwiedzający samodzielnie zapoznają się z ciekawymi obiektami. W kasie można wypożyczyć audioprzewodnik lub zarezerwować wycieczkę. Będzie ciekawa zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Kiedy i gdzie będziesz musiał usiąść nad brzegiem starożytnego Morza Kazańskiego, zważyć się na niesamowitej kosmicznej wadze, wybrać się na spacer z prawdziwym dinozaurem?
Centrum oferuje możliwość badania przeszłości i teraźniejszości otaczającego świata w zabawny sposób. Muzeum Historii Naturalnej Tatarstanu jest jedyną tego typu instytucją w regionie Wołgi. Łączy interaktywne i tradycyjne formy prezentacji informacji.
Centrum znajduje się na terenie Kremla, budynek 12.
Muzeum Narodowe Republiki Tatarstanu
Podstawą ekspozycji był osobisty zbiór A.F. Lichaczow. Składał się z broni, biżuterii, obrazów, egipskich figurek i narzędzi z epoki kamienia. Po śmierci kolekcjonera jego brat odkupił od wdowy artefakty i przekazał je miastu pod warunkiem, że nigdy nie udostępnią wystawy. Dziś ośrodek ma status wielofunkcyjny.
Trwają prace ekspedycyjne.
Badane są przedmioty gospodarstwa domowego, osiedla narodowe, zwyczaje lokalne. Wydawanie książek o różnej tematyce. Nakłady są niewielkie, drukowane są wyniki badań, książki, broszury, katalogi, produkty promocyjne. Wszystko to można kupić w sklepie z pamiątkami w centrum. Praca wycieczkowa. Są tematy dla dzieci w każdym wieku i dorosłych. Nikt się nie nudzi: przewodnicy łączą fabułę z interaktywnymi ekranami i symulatorami. Działalność biblioteczna. Centrum posiada doskonały dobór materiałów.
Każdy gość może udać się do czytelni i zapoznać się z interesującą literaturą. Goście mogą zapoznać się ze stałą ekspozycją we własnym zakresie lub z przewodnikiem. Ale powinieneś zarejestrować się z wyprzedzeniem: w centrum grupy rekrutowani są od razu.
Muzeum Narodowe Republiki Tatarstanu znajduje się przy ulicy Kremlowskiej 2.
Park Czarnego Jeziora
Park położony jest na terenie zbiornika sztucznego pochodzenia. Dawno, dawno temu, na nizinie biły źródła, mieszkańcy zbudowali tamę, a woda zbierała się w naturalnym basenie. Woda była tak czysta, że wykorzystywano ją do picia i wypieku lokalnego chleba. Teren był dość malowniczy: władze miasta zamieniły okolice Czarnego Jeziora w miejsce spacerów.
Mieszkańcy kochają nowy park. Ale pod koniec XIX wieku restaurator Ozhegov otworzył w pobliżu jeziora zakład pitny, a reputacja okolicy pogorszyła się. Polowali tu złodzieje i damy łatwych cnót. Mieszczanie przestali odwiedzać swoje niegdyś ulubione miejsce, a zbiornik zamulił się i stał się wypłycony. Władze miasta postanowiły zasypać jezioro, a na jego miejscu rozbić plac. Następnie na terenie znalazło się lodowisko, wystawa przemysłowa i parkiet taneczny.
Na początku XXI wieku władze miasta postanowiły przywrócić parkowi atrakcyjność. Terytorium zostało zrekonstruowane. Teraz jest czysty staw z małą fontanną, wspaniałe antypoślizgowe ścieżki i półokrągła weranda. Rozłożono klomby i posadzono kwiaty.
Zimą dla mieszczan wypełnia się lodowisko. Fajnie, że podjazdy są przystosowane do wózków inwalidzkich. Łuk Zakochanych cieszy się szczególną miłością wśród mieszkańców i turystów. Akustyka jest tu niesamowita: stojąc na różnych końcach budynku ludzie słyszą każdy oddech, każde słowo.
Czarne Jezioro znajduje się w dzielnicy Wachitowski, jest ograniczone ulicami Czernyszewskiego, Łobaczewskiego i Dzierżyńskiego.
Pomnik karety Katarzyny II
W 1767 cesarzowa Katarzyna odwiedziła Kazań. Mieszczanie przygotowali się do tego wydarzenia z wyprzedzeniem: przyszłość Tatarów zależała od decyzji cesarzowej. Do tej pory istniały ograniczenia w handlu, osiadłym życiu i otwartej praktyce islamu, wprowadzone przez Iwana Groźnego. A dzieci bogatych muzułmanów wyjechały za granicę, by zdobyć wykształcenie.
Królowa odwiedziła 2 osady: Tatarską i Sukiennicę. Była zadowolona z zaszczytu, jaki otrzymała w osadzie tatarskiej, i zdenerwowana przyjęciem w Sukonnej (z poddanymi prawosławnymi). Dlatego Katarzyna spełniła wszystkie prośby muzułmanów. Od tego czasu Kazań stał się wschodnią stolicą imperium. Nastąpił bezprecedensowy skok w rozwoju miasta i województwa. Muzułmanie mogli praktykować swoją religię i brać udział w rządzie.
Do miasta przybywali kupcy i przemysłowcy z zachodu i wschodu, wielu mieszkało przez kilka lat, zakładało przedsiębiorstwa. Wszyscy czuli się komfortowo. Aby utrwalić ważne wydarzenie, które doprowadziło do takich zmian, mieszczanie uwiecznili powóz Katarzyny.
Wsiadła do niego królowa, schodząc ze statku na brzeg. Sam powóz znajduje się w Państwowym Muzeum. A na ulicy Bauman (lokalny Arbat) znajduje się replika wykonana z metalu.
Kazański Park Milenijny
Miejsce na teren rekreacyjny nie zostało wybrane przypadkowo. Obszar znajduje się blisko centrum, ale życie w nim nie było prestiżowe: wiosną terytorium zostało zalane wodami jeziora Kaban. Dlatego władze miasta przesiedliły mieszkańców baraków Chruszczowa i założyły wspaniały park.
Wydarzenie zbiegło się w czasie z obchodami 1000-lecia Kazania. Teren rekreacyjny ogrodzony kamiennym ogrodzeniem i wizerunkiem motywów narodowych. Zilants, symbole miasta, są wygodnie umieszczone na szczytach filarów.
A całe terytorium jest podzielone na części:
Alejki przecinają się w centrum. To też jest symboliczne: miasto łączy Wschód i Zachód. Do parku można wejść przez 7 bram (również mistyczna liczba).
Centrum strefy stanowi fontanna kazańska. Ogromna miska wykonana jest w formie kotła, z którego Zilants wyrzucają strumienie wody. Nowożeńcy przychodzą do fontanny na sesję zdjęciową. A na placu posadzono 2 drzewa, które wiosną pokrywają się różowymi kwiatami. Miejscowi nazywają rośliny sakura.
Park znajduje się wzdłuż ulicy Ostrovsky, w pobliżu brzegu jeziora Niżny Kaban.
Nabrzeże jeziora Kaban
Kiedyś jezioro Kaban było pojedynczym zbiornikiem wodnym, który powstał ze starorzecza Wołgi. Ale później został podzielony na 3 części: Dolną, Środkową i Górną. Jest to wyjątkowy pomnik przyrody, dlatego przy projektowaniu wału konieczne było uwzględnienie cech hydrostruktury. Prace zakończono w 2018 roku.
Teraz goście i mieszkańcy mają do dyspozycji znakomicie zagospodarowany nasyp. Wzdłuż wybrzeża układane są ścieżki, ułożone są altany, pergole i ławki. Na środku jeziora zbudowano muzyczną fontannę, którą wieczorami przychodzi wiele osób.
Ułożono ścieżki rowerowe ze specjalną powłoką. Chętnie jeżdżą na nich mieszkańcy i goście stolicy Tatarstanu. Rowery można wypożyczyć. Na wschodnim brzegu urządzono ogrody wodne: system roślin, które oczyszczają wodę i zapobiegają zamulaniu zbiornika.
Dla zainteresowanych organizowane są tutaj wycieczki. Dzieci mogą spróbować swoich sił w roli hydraulika lub ekologa: mogą zarządzać wodą. A dla najmłodszych rozsądnie zaaranżowany jest plac zabaw. To tylko część wykonanej pracy: projekt środowiskowy Zielona-Błękitna Wstęga ma zostać wdrożony. Po zakończeniu prac wszystkie 3 jeziora zostaną połączone jednym parkiem z terenem rekreacyjnym.
Nasyp znajduje się w dzielnicy Wachitowski.
Wieś Tatarska „Tugan Avylym”
Wieś została zbudowana w 2005 roku, w dniu obchodów 1000-lecia miasta. Organizatorzy odtworzyli życie swojej rodzinnej wsi z domami, warsztatami rzemieślniczymi, młynem, dziedzińcami, a nawet meczetem. Tutaj możesz zobaczyć, jak żyli Tatarzy o różnych dochodach, co robili. Głodnych gości zapraszamy na naleśniki lub grilla.
Kawiarnia oferuje szeroki wybór wypieków narodowych. A miłośnicy pracy fizycznej mogą spróbować swoich sił w wykonywaniu rękodzieła w warsztatach. Tak, fajnie jest spacerować po okolicy. Jest tu czysto i przytulnie, zielona trawa na trawnikach i rybki w małym stawie.
Dzieciaki chętnie spędzają czas w linowym miasteczku, a dzieciaki – na placu zabaw. A dla miłośników zwierząt jest mała farma z kurczakami, kaczkami i kozami. A wszystko to w zasięgu ręki.
Ale to nie wszystko. Administracja organizuje imprezy teatralne dla swoich gości. Rozbrzmiewa muzyka ludowa, na stole leżą tatarskie smakołyki. Gospodarz opowiada o lokalnych tradycjach, daje zabawne zadania. Bilety na te wydarzenia należy zakupić z wyprzedzeniem.
Wieś położona wzdłuż ulicy Tufan Minnullin, dom 14/56.
Teatr lalek „Ekijat”
Teatr ten rozpoczął działalność w 1934 roku. Następnie otrzymał budynek kościelny. Ale w 1992 roku Ekiyat otrzymał nowy budynek. Został zbudowany z inicjatywy Mintimera Szaimiewa i był finansowany z budżetu republiki.
Przedstawienia są w 2 językach: tatarskim i rosyjskim. Sale w teatrze 2: duża (na 250 miejsc) i mała (na 100 miejsc).
Repertuar przeznaczony jest nie tylko dla młodzieży, ale także dla dorosłej publiczności. Ale nawet jeśli nie ma czasu na obejrzenie spektaklu, możesz po prostu pospacerować po budynku. Taka opowieść (bo tak tłumaczy się nazwę) jest tego warta. Ekiyat został zbudowany w formie bajkowej wieży z baśniowymi figurkami na ścianach.
Teatr znajduje się na ulicy Peterburgskiej, dom 57.
ogród zoobotaniczny
Ogród zoobotaniczny jest jedyną instytucją w Rosji, która łączy działy zoologiczny i botaniczny.
Cele ogrodowe:
Dziś Ogród Zoobotaniczny jest najczęściej odwiedzanym miejscem w mieście. Dorośli i dzieci przyjeżdżają tutaj, aby przyjrzeć się rzadkim zwierzętom, zobaczyć zagrożone gatunki roślin i posłuchać zabawnej wycieczki. Ogród zoobotaniczny znajduje się przy ulicy Khadi-Taktash, dom 112.
Park wodny Riwiera”
To niesamowite miejsce, w którym można wypoczywać nad wodą przez cały rok. Rozrywka jest dostosowana do każdego gustu: od ekstremalnego do spokojnego. Dla dzieci przygotowano brodzik z fontannami i łagodnie opadającymi zjeżdżalniami. A miłośnicy stromych stoków docenią atrakcję Tornado.
Odwiedzających mile widziane są również w saunie z lodową chrzcielnicą. A dla głodnych jest bar i kawiarnia. W szatniach znajdują się szafki, w których goście mogą zostawić płaszcze. A jeśli decyzja o wizycie na Riwierze przyszła nieoczekiwanie, akcesoria kąpielowe można kupić w sklepie przy wejściu. W czasie odpoczynku ratownicy czuwają nad dziećmi i dorosłymi. A na atrakcję można dostać się tylko przechodząc przez stadiometr.
Riwiera znajduje się wzdłuż ulicy Fatykh Amirkhan, dom 1.