Miasto Murmańsk, położone za kołem podbiegunowym, nazywane jest „północną bramą morską Rosji”. Założona w 1916 r. w pobliżu Północnego Portu Morskiego, rozciąga się wzdłuż skalistego wybrzeża Zatoki Kola nad surowym Morzem Barentsa na prawie 20 kilometrów. Wyjątkowość miasta polarnego polega na jego niezwykle pięknej północnej przyrodzie, dniach polarnych trwających 50 dni i nocy polarnych obejmujących 42 noce.

Lodołamacz atomowy „Lenin”

Sylwetka legendarnego pierwszego w historii lodołamacza nuklearnego „Lenin”, zbudowanego w ZSRR w 1957 roku, robi wrażenie już podczas zbliżania się do portu w Murmańsku. Tutaj w 1989 roku, po zakończeniu okresu eksploatacji, lodołamacz położono na stacji morskiej, stając się kompleksem muzealnym.

O wielkości statku mówią jego imponujące rozmiary. Długość rozciągała się na 134 metry, a jej wyporność wynosiła 16 tysięcy ton. Zwiedzając pierworodny lodołamacz nuklearny, turyści zobaczą pomieszczenia robocze statku oraz kabiny dla pozostałych członków załogi, których było 243.

Dowiesz się, jak lodołamacz może nieprzerwanie pozostawać w autonomicznej nawigacji przez rok, otwierając drogę dla karawan statków na lodzie Arktyki. Wycieczki na atomowym lodołamaczu „Lenin” trwają godzinę, przechodząc w dni powszednie od godziny 12.00, a w weekendy od 11.00 do 15.00.

Memoriał „Obrońcy sowieckiej Arktyki w czasie II wojny światowej”

Znakiem rozpoznawczym Murmańska był pomnik wzniesiony w 1967 roku obrońcom sowieckiej Arktyki podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Pomnik wzniesiono na wzgórzu, na którym w 1941 r. stała bateria przeciwlotnicza, która miała chronić miasto przed bombardowaniem. Na siedmiometrowym cokole majestatyczna postać radzieckiego żołnierza w płaszczu przeciwdeszczowym i karabinie maszynowym na ramieniu wznosi się na 31,5 metra. Mieszkańcy czule nazywają go Alosza.

W pobliżu pomnika, na podium z czarnego kamienia, Wieczny Płomień nie gaśnie. Surowy wygląd wojownika zwrócony jest na zachód, skąd przybyli najeźdźcy w 1941 roku. Kompleks pamiątkowy kończy się pochyloną trójścienną piramidą, umieszczoną w pewnej odległości za pomnikiem. Symbolizuje sztandar bojowy, który został obniżony do połowy masztu na znak żałoby po zmarłych bojownikach.

Całość uzupełnia granitowa stela z nazwami jednostek wojskowych, oddziałów granicznych i partyzanckich walczących o miasto oraz działa przeciwlotnicze, które służyły do obrony miasta portowego. Aleja Miast Bohaterów Związku Radzieckiego prowadzi do pomnika.

Pomnik „Oczekiwanie”

W mieście, uznanym za kolebkę północnej floty wojskowej, oczekiwaniem marynarzy i rybaków, którzy wypłynęli w morze, jest los ich matek, żon i dziewczyn. W 2012 roku wzniesiono pomnik „Oczekiwanie” ku czci krewnych i przyjaciół z niepokojem czekających na najbliższych z kąpieli.

Ideą stworzenia takiego pomnika był wiersz „Sentimental Watch”, napisany przez byłego nawigatora jednej z łodzi rybackich. Czterowiersz z wiersza o oczekującej kobiecie, jako obraz całej ziemi, jest wygrawerowany na płycie obok rzeźby.

Trzymetrowa rzeźba z brązu przedstawiająca dziewczynkę z chustką w dłoniach wznosi się na masywnym trzymetrowym granitowym cokole ważącym 18 ton. Patrzy na Zatokę Kola, żegna się z bliskimi na morzu i spotyka ich z rejsu.

Całkowita wysokość pomnika „Czekając” na 6 metrów imponuje swoją monumentalnością. Na środku granitowego cokołu widnieją napisy „Tym, którzy umieją czekać…”, a u jego podnóża płaskorzeźba przedstawia falę morską. Pomnik „Oczekiwanie” stał się dla mieszkańców miasta symbolem miłości i wierności.

Kwadrat z pięcioma rogami

Zarysy głównego placu miasta, wytyczonego na skrzyżowaniu pięciu dróg, zaskakują nietypowym kształtem pięciokątnego rombu.

Stąd w latach 90. ubiegłego wieku Plac Pięciu Rogów otrzymał swoją niezwykłą nazwę. Nazywane jest sercem i miejscem narodzin miasta polarnego, ponieważ to właśnie na tym miejscu w 1916 roku położono pierwszy kamień cerkwi św. Mikołaja z Miry. Dziś 4 ulice wychodzą z Placu Pięciu Rogów, który stał się biznesowym i kulturalnym centrum Murmańska.

W jego architektoniczny wygląd, który ukształtował się w czasach sowieckich, wplecione są gmachy władz regionalnych i miejskich, Dumy Regionalnej, Teatru Dramatycznego, Pałacu Kultury, Poczty Głównej oraz dwóch dużych hoteli Arktika i Meridian.

Zielone oazy placu to: skwer za Pałacem Kultury z Miasteczkiem dla Dzieci, fontanną i pomnikiem dorsza oraz skwer za Hotelem Arktika, godny uwagi ze względu na pierwszy miejski pomnik ofiar interwencji z 1915 roku i fontannę płaczącą.

Oceanarium

Oficjalna data otwarcia oceanarium to grudzień 1991 roku. Powstał w miejscowości Dalnie Zelentsy na bazie dawnego laboratorium ssaków morskich Akademii Nauk, które szkoliło delfiny i foki do pomocy ludziom w czasie wojny i pokoju.

Teraz to doświadczenie jest wykorzystywane w treningu cyrkowym zwierząt morskich. Oceanarium w Murmańsku to jedyny kompleks akwariów w Europie, w którym nie tylko żyją harfa i foki szare, Dick morski zając grający na instrumentach muzycznych i foki obrączkowane, ale także uczą się i występują w przedstawieniach.

Ponadto akwarium służy jako ośrodek naukowy, który bada cechy fizjologiczne tych zwierząt: ich percepcję dźwięku, ostrość wzroku, umiejętność rozróżniania kolorów. Odwiedzający akwarium podziwiają talent foki szarej Fili, która jest zapraszana do występów w różnych cyrkach na całym świecie. Nie mniej znaną areną cyrkową na świecie są inni płetwonogie i wąsate mieszkańcy oceanarium.

Muzeum Krajoznawcze

Czteropiętrowy budynek regionalnego muzeum wiedzy lokalnej wyróżnia się na centralnej Alei Lenina swoją jasnozieloną fasadą, białymi kwadratowymi kolumnami i wystrojem wejścia. Po raz pierwszy otworzył swoje podwoje dla zwiedzających 17 października 1926 roku.

Przez lata swojego istnienia muzeum zgromadziło dużą kolekcję, z której 15 000 eksponatów jest wystawionych publiczności. Muzeum regionalne posiada 2 unikatowe oddziały.

Jedna z nich w wiosce Lovozero jest poświęcona historii i życiu Saamów żyjących na Półwyspie Kolskim, druga w wiosce Umba przedstawia kulturę i życie Pomorów. W ekspozycjach muzeum interesujące są kolekcje tematyczne dotyczące historii regionu, mórz i morskich mieszkańców Półwyspu Kolskiego, ptaków żyjących w regionie, krajobrazów tundry, minerałów i innych.

W związku z planowaną do końca 2020 roku przebudową głównego budynku ekspozycje te można oglądać w hangarze przy ulicy Pavlova.

Pomnik straży granicznej Arktyki

Na skwerze obok Regionalnego Teatru Dramatycznego znajduje się pomnik Straży Granicznej Arktyki, wzniesiony w 2013 roku z okazji 95-lecia Straży Granicznej.

Reprezentacyjny pomnik obrońców północnych granic kraju harmonijnie wpisuje się w aleję parkową i jest widoczny z daleka. Trzy pełnowymiarowe figury z brązu pilota, marynarza i żołnierza wojsk lądowych odważnie stoją na posterunku granicznym A-35 na granicy radziecko-fińskiej, którego nie mogły w tym miejscu przekroczyć nacierające wojska hitlerowskie.

W pobliżu żołnierzy siedzi pies, który od dawna pomaga wiernie czuwać na granicy. Na cokole leży kawałek skały, na którym nieustraszenie stoją strażnicy graniczni, symbolizujący niedostępność północnej granicy. Na cokole pomnika znajduje się tablica z napisem dużymi złotymi literami „Do Straży Granicznej Arktyki”.

Muzeum Marynarki Wojennej Floty Północnej

Datą otwarcia Muzeum Marynarki Wojennej Floty Północnej był październik 1946 r. Zaczęło się go tworzyć zaraz po Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej na podstawie miejskiego Domu Oficerskiego. Dziś w funduszach muzeum znajduje się ponad 65 000 eksponatów umieszczonych według okresów historycznych w 8 salach.

Zwiedzający poznają historię powstania i rozwoju Floty Północnej w ekspozycjach muzealnych na przykładzie dokumentów i modeli okrętów podwodnych, nawodnych i lotnictwa morskiego. Wszystkie eksponaty muzealne obejmują okres od 1693 roku do dnia dzisiejszego.

Duża ekspozycja poświęcona jest wkładowi Floty Północnej w zwycięstwo nad nazistowskimi Niemcami, jej dowódcom admirałom – Bohaterom Związku Radzieckiego. Dużym zainteresowaniem cieszy się ekspozycja prezentująca osiągnięcia współczesnej floty oceanicznej.

Dużym zainteresowaniem cieszą się wystawy uzbrojenia, flag i barw bitewnych, rzeczy osobistych, nagród, dokumentów i fotografii marynarzy, map wojennych i dzieł sztuki poświęconych rosyjskiej Flocie Północnej.

Muzeum Sztuki

Otwarcie muzeum sztuki miało miejsce w 1990 roku w historycznym jak na lokalne standardy budynku z 1927 roku, położonym przy centralnej ulicy Komintern w pobliżu Placu Pięciu Rogów. Przez lata działalności muzeum zgromadziło kolekcję sztuki, liczącą ponad 10 tysięcy eksponatów sztuki plastycznej.

Większość kolekcji reprezentują obrazy mistrzów sztuki XVIII-XXI wieku. Wśród nich są prace Michaiła Klodta, Borisa Iogansona, Jewseya Moiseenko, Michaiła Konczałowskiego, a także obrazy murmańskich artystów przedstawiające morskie i północne pejzaże.

Imponujący jest bogaty zbiór grafik znanych leningradzkich malarzy oraz oryginalne gobeliny. Miłośników rzeźby zainteresuje praca słynnej radzieckiej rzeźby Siergieja Konenkowa. Sekcja sztuki i rzemiosła prezentuje oryginalne próbki rosyjskiego rzemiosła artystycznego.

Most przez Zatokę Kola

Most samochodowy, wybudowany w 2005 roku przez Zatokę Kolską, jest głównym obiektem dumy mieszkańców. Rozciąga się w czterech pasach na długości 2,5 km, łącząc dwa brzegi zatoki i zapewniając komunikację drogową z obszarami regionu murmańskiego położonymi na zachodzie, z Finlandią i Norwegią. Wszystkie parametry techniczne mostu spełniają współczesne wymagania. Z niego o każdej porze roku otwierają się piękne widoki na wzgórza, a nocą most wygląda magicznie w bajecznej iluminacji.

Przeprawa mostowa w lecie stała się miejscem corocznego festiwalu sportu i rozrywki „Murmańska Mila”.

Jego ekscytujący program obejmuje regaty żeglarskie i pływanie w zatoce Kola; siatkówka plażowa i minipiłka nożna na piasku, jazda na rowerze i występy deskorolkarzy. Jednak głównym wydarzeniem sportowym festiwalu jest masowy bieg lekkoatletyczny na dystansie 1611 metrów.

Park zorzy polarnej

„Zorza polarna” nazywana jest parkiem aktywnego wypoczynku z szeroką gamą usług zgodnie z zainteresowaniami i wiekiem odwiedzających. Jednym z oferowanych przez park form rekreacji na świeżym powietrzu stały się jednodniowe wyprawy wędkarskie do pobliskich jezior i odległych zbiorników wodnych z noclegiem, skąd rybacy wracają z połowem ryb i krewetek. Latem organizowane są tu przejażdżki na bananie od 1 km do 3 km, a zimą na saniach husky i renifery. Urlopowicze mogą wynająć domek grillowy, zjeść w kawiarni.

Najważniejszym punktem parku jest galeria zorzy polarnej. Wiadomo, że wielu turystów podróżuje do Arktyki, aby na własne oczy zobaczyć to tajemnicze i niesamowite zjawisko naturalne. Galeria zorzy polarnej tworzy atmosferę Dalekiej Północy dzięki interaktywnym ekranom pokazującym unikalne nagrania wideo zorzy polarnej, instalacje i muzykę. Przybliżeniem do rzeczywistej sytuacji Północy była obecność w galerii prawdziwej zarazy ze skór jeleni.

Hodowla Husky „Uśmiech Alaski”

Wizyta w hodowli psów zaprzęgowych „Smile of Alaska” dostarcza ogromnej gamy pozytywnych emocji związanych z obcowaniem z psami otoczonymi przyrodą Półwyspu Kolskiego. 15 minut jazdy od miasta znajdujesz się w innym świecie, w którym wita Cię 70 uroczych psów husky, radośnie machających ogonami.

Zwiedzający zobaczą wyposażenie psich zaprzęgów, jak są przygotowywane do zawodów psich zaprzęgów i wypraw ekspedycyjnych. Husky z mokrym nosem pozwalają dotykać się rękami, karmić je, bawić się z nimi i robić niezapomniane zdjęcia. Oprócz psów w hodowli mieszkają dwa renifery i para lisów.

Wielką przyjemnością było dla dzieci poznanie prawdziwego miejsca zamieszkania Indian – tipi oraz możliwość usmażenia sutków na ogniu. W „Uśmiechu Alaski” odwiedzający zimą będzie miał możliwość odbycia ekscytującej pięciokilometrowej wycieczki psim zaprzęgiem. Letnie wycieczki po hodowli obejmują wycieczkę z maszerami, którzy opowiadają ciekawe historie o życiu psa husky.

aleja muzyczna

W mieście znajduje się aleja, nazywana przez mieszkańców Murmańska Muzyczna lub Aleja Miłości. Miejsce to otrzymało tak romantyczną nazwę za brzmienie muzyki klasycznej, do której zakochane pary lubią spacerować.

Aleja prowadzi do miejskiej uczelni artystycznej, skąd dobiegają dźwięki muzyki, a na ławkach imitujących klawisze fortepianu lubią siedzieć muzycy, grając melodie. Dekoracją Alei Muzycznej była wybrukowana ścieżka, z drzewami, krzewami, trawnikami i klombami po obu stronach.

Wzdłuż chodnika ciągnie się arkada neonowych serc, magicznie świecących wieczorami, od których miejsce to nazywane jest również Aleją Serc. Niepowtarzalna magiczna aura stworzona przez muzykę i światło emanujące z łuków w kształcie serca posłużyła do uznania Musical Alley przez magazyn National Geographic Traveler Russia za najbardziej romantyczne miejsce w Rosji. Dziś Muzyczna Aleja Miłości stała się ulubionym miejscem ślubnych sesji zdjęciowych.

Kościół Zbawiciela na wodach

Kościół Zbawiciela na wodach (Zbawiciela Świętego Obrazu) to cerkiew prawosławna, której nazwa pochodzi od ikony Chrystusa chodzącego po wodzie. Został zbudowany w 2002 roku jako część zespołu pamięci poświęconego pamięci marynarzy, którzy zginęli w czasie pokoju.

Architektura kościoła to jednoapsydowy czworobok, uzupełniony jedną złotą cebulą z krzyżem. Śnieżnobiała świątynia wyróżnia się tradycyjnym starym rosyjskim stylem. Do świątyni przylega trójkondygnacyjna dzwonnica zwieńczona złotą cebulą i krzyżem.

Wewnątrz cerkwi gromadzone są ikony czczone przez chrześcijan: Chrystus kroczący po wodach, Pierwotny Apostoł, Matka Boża, Święta Matrona Moskiewska, Św. Serafin z Sarowa. Te i inne ikony zajęły miejsce w ikonostasie kościelnym, wyrzeźbionym z lipy w stylu północnym. Również honorowe miejsce w kościele zajmują ikony świętych północnych, cudotwórców pomagających żeglarzom – św. Tryfona z Pieczeng i Warlaama z Keret.

Pomnik „Złamane Serce”

Pomnikiem Złamane Serce, otwartym w sierpniu 2001 roku w rocznicę zatonięcia okrętu podwodnego Kursk, mieszkańcy Murmańska uczcili pamięć mieszkańców Murmańska, którzy oddali życie pełniąc służbę wojskową podczas lokalnych konfliktów zbrojnych.

W symbolicznym sercu z czerwonego granitu, rozdartym od środka przez żeliwne drzewo, życie i śmierć ukazane są w nierozerwalnej jedności. Personifikacją życia była połowa drzewa z liśćmi na gałęziach i śmierć – druga połowa z martwymi gałęziami.

Drzewo wznosi się na wysokość 2,4 metra w sercu całej trzymetrowej kompozycji. Dolną część pomnika otacza wstęga z czarnego granitu z napisem złotymi literami „Murmańskiemu mieszkańcom, którzy zginęli w służbie wojskowej i chroniącej interesy Ojczyzny”. W pobliżu pomnika zawsze są świeże kwiaty, a w dniu Wojsk Powietrznodesantowych odbywają się tu uroczystości upamiętniające.

Pomnik A.F. Bredow

Pomnik Bohatera Związku Radzieckiego, mieszkańca Murmańska Anatolija Fiodorowicza Bredow, wzniesiony kosztem mieszczan, oddał hołd jego nieśmiertelnemu wyczynowi w ochronie miasta przed nazistowskimi najeźdźcami.

Bredow, walczący w bitwach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, był dowódcą sekcji karabinów maszynowych pułku strzelców, który zniszczył 80 Niemców wraz z strzelcem z jego karabinu maszynowego. Gdy nie było już szans na dalszą walkę, wraz z kolegą wysadził w powietrze siebie i karabin maszynowy ostatnim granatem.

Pomnik z postacią bohatera odsłonięto 9 maja 1958 roku. Trzymetrowa rzeźba żołnierza ukazuje go w momencie najsilniejszego stresu fizycznego i moralnego.

W uniesionej wysoko prawej dłoni ściska granat, a twarz bohatera odzwierciedla gotowość do stania do końca. Decydująca postać wojownika z powiewającą peleryną podkreśla dążenie do ostatniego rzutu z monolitycznego granitowego bloku.

Katedra św. Mikołaja

W zespole architektonicznym katedry św. Mikołaja znajduje się zespół świątyń zbudowanych w latach 1986-1989. Katedra, nazwana na cześć św. Mikołaja, opiekuna żeglarzy i podróżników oraz cerkiew Tryfona z Peczenga, założyciela prawosławia na Półwyspie Kolskim, kaplica ikony Matki Boskiej Zdobywcy Chleba i znajdująca się w pobliżu dzwonnica harmonizują z otaczającą surową polarną przyrodą.

Katedra, zbudowana z białej cegły silikatowej, ma surowy wygląd zewnętrzny. Zwieńczony jest niebieskimi cebulastymi kopułami z krzyżami: czterema małymi po bokach i dużą złotą kopułą główną na centralnym bębnie. Wnętrze katedry jest znacznie bogatsze niż jej wygląd. Podziwia piękny ikonostas i umiejętne malowidła ścienne.

Głównym zabytkiem katedry jest mirra, przywieziona z ikony św. Mikołaja Cudotwórcy z kościoła we włoskim mieście Bari, gdzie św. Mikołaj służył. Wśród świętych relikwii zachowanych w katedrze można dotknąć cząstki świętych relikwii Matrony Moskiewskiej, Serafina z Sarowa, św. Innocentego.

Wodospad na rzece Lavna

Ten naturalny punkt orientacyjny znajduje się 20 kilometrów od Murmańska za przylądkiem Abram. Wodospad zawdzięcza swoje narodziny burzliwej rzece Ławna, płynącej z jeziora o tej samej nazwie 21 kilometrów do Zatoki Kolskiej.

Sztormowy przepływ wody przez kaskady i bystrza spada z wysokości 4 metrów, podziwiając pełny przepływ i otoczenie malowniczej przyrody: niekończące się lasy i kwitnące latem pola. Wybrzeże wodospadu w drodze do zatoki usiane jest kamieniami, porośnięte porostami i mchem od wilgoci. Turyści uwielbiają robić zdjęcia w pobliżu kaskady, a mieszczanie lubią urządzać pikniki przy grillu.

Wodospad sprawia również przyjemność rybakom, którzy często wracają z połowem okonia, szczupaka, miętusa i innych lokalnych ryb. W Ławnej pływać mogą tylko odważni śmiałkowie – woda jest tu zimna nawet w upalne dni, a prąd jest zbyt silny.

Wodospad jest szczególnie pełny i silny wiosną, ale nawet zimą, w mrozie, większość nie zamarza, co sprawia niezatarte wrażenie.

Kruk Kamień

W dzielnicy Pervomaisky skalisty szczyt wzgórza Goreloy przyciąga uwagę fantastycznym widokiem na kamienną konstrukcję zwaną megalitem Voronii Stone. Wokół tego kamiennego cudu natury krąży wiele naukowych hipotez i fantastycznych legend.

Istnieją zarzuty, że ten tajemniczy budynek pozostał z Hyperborei – miejsca zamieszkania przodków ludzkości, którzy polecieli z kosmosu na Ziemię. Bliska tej teorii jest hipoteza o istnieniu starożytnej cywilizacji Kraju Światła, Słonecznego Kraju czy Białej Ziemi.

Niektórzy naukowcy twierdzą, że Kruczy Kamień pojawił się pod wpływem lodowca. Są też tacy naukowcy-amatorzy, którzy nazywają ten cud natury starożytnym obserwatorium, w którym szczelinę widoczną między jego bocznymi płytkami porównuje się z łonem kobiety, „gdzie promień księżycowy przenika podczas pełni księżyca jako męski narząd płciowy i „zapładnia” go.. Jednak pytanie, w jaki sposób ta struktura pojawiła się na górze, wciąż pozostaje otwarte.

Farma strusi

Zaskakujące jest to, że w Arktyce na wiecznej zmarzlinie można zobaczyć strusie afrykańskie. Świetnie czują się na farmie strusi Northern Lights, otwartej w 2007 roku we wsi Molochny, jednej z murmańskich rodzin. Ptaki południowe, które przetrwały w starożytności groźne dinozaury, przeniosły się tu z Wilna i szybko się osiedliły. Oprócz strusiów na farmie żyją pierzaste rodziny: przepiórki, gęsi, kaczki i kaczki, pawie i budzący grozę orzeł.

Spotkasz także przedstawicieli większej fauny: jelenie, owce, kozy i króliki. Jednym słowem, farmę zorzy polarnej można nazwać pieszczotliwym zoo, ponieważ tutaj można głaskać, karmić i robić zdjęcia ze zwierzętami i strusiami, oglądać gniazda i pisklęta wykluwane z jaj, jeździć konno i quadami.

W gospodarstwie będzie można kupić produkty ekologiczne: mięso strusia i przepiórki, jaja, mięso królicze oraz przetwory z mleka koziego. Lokalny przewodnik opowie Ci wiele ciekawych rzeczy o zwyczajach mieszkańców gospodarstwa.

Kościół Wszystkich Świętych

We wschodniej dzielnicy Murmańska na wzgórzu wznosi się Cerkiew Wszystkich Świętych. W historii budowy świątyni jest wiele ciekawych wydarzeń.

Po Boskiej Liturgii, która odbyła się w 2000 roku na wzgórzu, na którym miała powstać świątynia, odbyła się procesja do pobliskiego źródła, która została poświęcona ku czci cudotwórców murmańskich świętych Piotra i Fevronii. Wcześniej, w pobliżu źródła, na kamieniu odnaleziono cudowny wizerunek krzyża.

Pod koniec 2003 roku na koszt mieszczan wybudowano tu małą drewnianą kaplicę. Po pewnym czasie budynek kaplicy został powiększony o pełnowartościową salę ołtarzową i zamieniony w prawdziwy kościół, w którym odprawiane są nabożeństwa.

A obok starej kaplicy od kilku lat powstaje nowy kościół z czerwonej cegły. Obnosi się dużą kopułą błyszczącą złotem, małe złote kopuły błyszczą na absydzie świątyni i dzwonnicy. Obecnie w kościele działa szkółka niedzielna i biblioteka.

Enotopolis

Na ulicy Oktiabrskiej znajduje się ciekawy zakład „Enotopolis”. Nie można go nazwać minizoo lub cyrkiem. Oficjalnie „Enotopolis”, w którym szopy żyją jak zaprzyjaźniona rodzina, nazywa się Centrum Terapii Zwierząt.

Odwiedzający centrum widzą, jak żyją ci puszyści złodzieje i co robią, porządkując wszystko w swoich łapach. W centrum nie ma cel, więc kontakt z zabawnymi zwierzętami odbywa się blisko. Można je karmić, podlewać, głaskać, nosić, ale w tym czasie bądź ostrożny, ponieważ urocze szopy uwielbiają grzebać w kieszeniach.

Odwiedzający zostaną ostrzeżeni, że jeśli zwierzę jest rozgniewane, może ugryźć. Od wszechwiedzącego instruktora szopa pracza dowiesz się wielu ciekawych rzeczy o zwyczajach tych zwierząt. Na całym terenie „Enotopolis” można robić zdjęcia i kręcić filmy.Planując wizytę w tym niesamowitym miejscu, należy pamiętać, że szopy pracze śpią i dni wolne ściśle według reżimu, więc na wizytę trzeba się wcześniej zapisać.

Miasteczko dziecięce „Skazka”

Miasteczko dziecięce „Skazka” stało się ozdobą centralnego powiatu Leninskiego. Został wzniesiony na miejscu starego miasta z wieżami z czerwonej cegły, niszczejącymi przez lata. Dziś „Bajka” nazywana jest najmłodszą wizytówką miasta. Bajkowe miasteczko wyrosło w pobliżu pomnika Aloszy.

Zaraz po wejściu do jego bram gości wita ogromna postać Węża Gorynych o wesołym i życzliwym wyrazie wszystkich trzech głów. Obok niego stoi trzech bohaterów, w stosunku do wielkości trójgłowego potwora wyglądają jak gnomy.

Na prawo od Węża Gorynych stoi śmieszna Baba Jaga, aw całym mieście spotkasz jej dwie dziewczyny – w chatce na kurzych udkach, z akordeonem w rękach i kotem na ramieniu. Również w mieście spotkaj innych bohaterów popularnych kreskówek i bajek. W „Bajce” jest wiele wież, domów, w których mieszkają bajkowe postacie. Dzieci z wielką przyjemnością bawią się na placu zabaw, udekorowanym pod „Latującym Statkiem”.

Muzeum nauk rozrywkowych „Focus”

W muzeum nauk rozrywkowych „Focus”, znajdującym się w murach regionalnej biblioteki naukowej przy ulicy Sofii Perowskiej, można zanurzyć się w rozrywkowy świat nauki, pełen tajemnic i tajemnic, które są interesujące dla zwiedzających w każdym wieku. W jego salach każda osoba dokona dla siebie niesamowitych odkryć i zdobędzie nową wiedzę. W Focus większość prezentowanych eksponatów muzealnych ma charakter interaktywny. Mogą eksperymentować, przeprowadzać eksperymenty, bawić się.

W weekendy w muzeum można wziąć udział w ekscytujących kursach mistrzowskich, obejrzeć program naukowy wykorzystujący wodę, magnesy, powietrze, próżnię i elektryczność. Ciekawe jest również samodzielne przeprowadzanie wszelkiego rodzaju eksperymentów i eksperymentów. W Focus Museum każdy może stać się twórcą wyjątkowego produktu: autorskiego kubka, wiklinowej bransoletki, trójwymiarowej plastikowej figurki rysowanej długopisem 3D i wziąć udział w ekscytującej wyprawie.

Muzeum Historii Portu Handlowego Murmańska

W pobliżu nabrzeża pontonowego stacji morskiej znajduje się budynek Muzeum Historii Mormańskiego Morskiego Portu Handlowego, otwartego w 2015 roku.

Punktem odniesienia dla turysty jest stojący nieopodal muzeum lodołamacz o napędzie atomowym „Lenin”. W krótkim czasie swojej działalności muzeum stało się popularnym miejscem odwiedzanym przez mieszkańców i gości Arktyki. Zawiera ponad stuletnią historię portu, od jego powstania do dnia dzisiejszego.

Dzięki wszystkim mieszkańcom miasta zgromadzono unikatowe dokumenty, zdjęcia i przedmioty, które opowiadają o etapach rozwoju portu handlowego. W muzeum znajduje się wiele ciekawych modeli statków kupieckich i innych oraz 37 jasnych fotopaneli. W sześciu głównych działach muzealnych, umieszczonych w ciągu historycznych kamieni milowych – od prac ankietowych po współczesne osiągnięcia, przemieszczając się z jednej wystawy na drugą, jakby przemieszczając się w czasie.