Co zobaczyć w Lizbonie w 1 dzień na własną rękę – trasa, zdjęcie, opis, mapa
Strome schody, pagórkowaty krajobraz, kolejki linowe, dzielnice cyganerii, wzorzyste brukowane ścieżki, przyjemna atmosfera, malutkie parki – żeby poznać Lizbonę od środka, trzeba tu spędzić chociaż jeden dzień. Co na własną rękę zobaczyć w Lizbonie i jakie miejsca trzeba odwiedzić? Wszystkie odpowiedzi w naszym poradniku.
Spaceruj rzadkim tramwajem numer 28
Spacer zacznijmy od niecodziennych przejażdżek rzadkim tramwajem, który podąża trasą nr 28. Nie myśl, że to rozrywka dla turystów, w tramwaju spotkasz też lokalnych mieszkańców. W końcu to transport publiczny. Wyjątkowość tego tramwaju to jego wiek. Zdziwisz się, gdy dowiesz się, że ma już ponad 100 lat, a jego wygląd nigdy nie był modernizowany. Tramwaju nie pomylisz z żadnym innym, bo jego „sztuczką” są małe żółte (czasem czerwone) przyczepki. Od wewnątrz wnętrze wykończone jest drewnem, a siedzenia pokryte są skórą.
Tramwaj nr 28 jeździ zgodnie z zasadą „cichsza jazda – dalej będziesz” i nigdy jej nie narusza. Jeśli zagłębisz się w historię, możesz znaleźć ciekawy fakt. W latach 80. ten wyjątkowy tramwaj, który miał wiele ciekawych tras, chciał zostać zlikwidowany, ponieważ świadomi obywatele nie dopuścili do tego błędu. Dzięki swojemu mocnemu położeniu zdecydowano się zmienić jedynie sieć tras, od tego czasu spaceruje po centralnych ulicach, umożliwiając turystom zwiedzanie.
Wskocz więc do tramwaju na Piazza Martin Moniz i możesz cieszyć się pięknem miasta aż do Piazza Oriki, ale zalecamy wysiąść na Miradora di Santa Lucia. Kolejna mała, ale przydatna wskazówka, aby nie zepsuć wrażenia, staraj się unikać godzin szczytu. Najlepszy czas na taką przygodę to wczesny poranek lub późny wieczór.
Taras widokowy twierdzy św
Teraz jest czas na mały spacer. Kierujemy się do góry lub, jeśli jest zupełnie leniwie, to korzystamy z autobusu jadącego trasą nr 37. Ważne jest dla nas, aby dostać się na taras widokowy twierdzy św. Widać go z każdego miejsca w mieście, więc nie sposób go przegapić. Ponieważ twierdza jest jedną z głównych atrakcji miasta, za wejście oczywiście będziesz musiał zapłacić.
Nie należy oszczędzać, zwłaszcza że cena emisyjna nie przekracza 8,5 euro za bilet dla osoby dorosłej. Możesz w razie potrzeby, jeśli budżet jest bardzo ograniczony, oszukiwać i podszywać się pod studenta, jeśli tak nie jest. Ale w kasie zostaniesz poproszony o okazanie legitymacji studenckiej. W tym momencie możesz ćwiczyć swój dar perswazji i umiejętności aktorskich.
Sam zamek kiedyś wyglądał bardzo brutalnie, dziś zachowały się z niego jedynie mury i niektóre pojedyncze budynki. Ale to nie jest najważniejsze, ponieważ tutaj można przypadkowo spotkać pawie i uśmiechnąć się, gdy zaczną niepokoić się baczną uwagą ciekawskich podróżników. W tym momencie są bardzo zabawne.
Jeśli odwiedzisz zamek w weekend, istnieje duże prawdopodobieństwo, że zostaniesz widzem ciekawego wydarzenia lub nawet aktywnym w nim uczestnikiem. Możesz więc na przykład nauczyć się strzelać z kuszy. Oczywiście interesują nas przede wszystkim przepiękne widoki, które otwierają się na rzekę Tag i dzielnicę Alfama, klasztor San Vicente de Fora.
Teraz czas opuścić „kolebkę Lizbony”. Zejście w dół jest o wiele łatwiejsze niż wchodzenie, więc przyspieszamy i przesiadamy się do tramwaju, który zawiezie nas w okolice Belem. Zalecamy oderwanie się od gadżetów podczas podróży i zwrócenie uwagi na imponujący Most 25 Kwietnia, który ma 5 kilometrów długości.
Most 25 kwietnia
To jedna z wizytówek, przypominająca legendarną Złotą Bramę w San Francisco. Konstrukcja jest dwukilometrową konstrukcją podwieszaną, która łączy północny i południowy brzeg rzeki Tag. Elegancki budynek zachwyca rozmachem inżynierii. Pokład mostu wznosi się ponad poziom wody na wysokość 70 metrów. Potężne stalowe liny są zawieszone między dwoma majestatycznymi słupami z betonu zbrojonego. Kable te są przymocowane do pionowych belek, na których zawieszone jest podłoże.
Wielkie otwarcie odbyło się w 1966 roku. Budynek został nazwany na cześć dyktatora Antonio Salazara. Po bezkrwawym wojskowym zamachu stanu, który zakończył autorytarny reżim, mieszkańcy miasta nazwali most 25 kwietnia, aby upamiętnić dzień rewolucji czerwonych goździków. Most jest dostępny zarówno dla transportu drogowego, jak i kolejowego.
Hieronimus
W rejonie Belem na uwagę zasługuje Jerónimos, który jest symbolem dobrobytu kraju w epoce odkrywców. Trudno w to uwierzyć, ale kiedyś była kaplica Henryka Żeglarza. Czy wiesz, kto go odwiedził? Sam Vasco da Gama. Po powrocie w to miejsce spotkał go król Manuel I.
Jeronimos uderza w wyobraźnię uroczystą i majestatyczną dekoracją zarówno zewnętrza, jak i wnętrz. Miękka beżowa fasada głównego korpusu budynku ma długość 300 metrów. Wykonany z piaskowca, jest bogato zdobiony koronkowymi rzeźbami kamiennymi, płaskorzeźbami, ornamentami ozdobnymi, stiukami, przyporami, sterczynami i rzeźbami. Całość wieńczą gotyckie wieże skierowane ku górze oraz masywna kopuła. Na uwagę zasługuje wewnętrzny dziedziniec kwadratowy, otoczony na całym obwodzie dwukondygnacyjną galerią z misterną arkadą. Każda kolumna jest ozdobiona unikalnymi rzeźbami przedstawiającymi zwoje liny, muszle i stworzenia morskie.
Wnętrze ma sklepiony sufit. To jakby spięte ażurową kamienną pajęczyną. Wąskie witrażowe okna nasycają wnętrze bazyliki złotym światłem. Smukłe rzeźbione kolumny, kamieniarstwo, symbole ikonograficzne i malowane łuki budzą błogosławione uczucia. W katedrze znajduje się sarkofag Vasco da Gamy, a także grobowce królów portugalskich.
Nie spiesz się z opuszczeniem tego miejsca, bo tutaj zainteresuje Cię również wieża Torre de Belen.
Wieża Torre de Belen
Niezwykły budynek stoi na mieliźnie rzeki w malowniczym miejscu w historycznej dzielnicy Belém. Podstawą wieży jest skała bazaltowa. Czterokondygnacyjny budynek został wzniesiony na początku XVI wieku jako twierdza obronna. Wygląd Torre de Beden harmonijnie łączy elementy architektoniczne kultury mauretańskiej z płonącym gotykiem tradycyjnego portugalskiego stylu manuelińskiego.
Prostokątna wieża o wysokości 35 metrów ozdobiona jest żebrowymi kopułami, blankami, ażurowymi balkonami, weneckimi arkadami, podwójnymi oknami i pięknymi kamiennymi rzeźbami. Do budynku przylega masywny bastion z otwartym tarasem otoczony arabskimi wieżyczkami. Za ozdobną fasadą kryją się surowe, lakoniczne sale kazamatowe ze sklepionymi sufitami. Umieszczono tu elementy artyleryjskie, przypominające zwiedzającym o prawdziwym przeznaczeniu fortu.
Pałac Belene
Oficjalną rezydencją prezydenta Portugalii jest Pałac Narodowy Belém. Ten wspaniały zabytkowy budynek, wzniesiony w XVI wieku, służył jako pensjonat dla rodziny królewskiej. Dość skromny zespół architektoniczny składa się z pięciu połączonych ze sobą budynków. Budynki o różnej wysokości są pomalowane na różowo i zwieńczone czterospadowymi dachami.
Głównymi dekoracjami fasad są śnieżnobiałe stiukowe detale i kolorowe kafelki przedstawiające epickie sceny z życia mitologicznych bohaterów. Budynki boczne tworzą taras przedzielony balustradami. Bogactwo terenów zielonych nadaje pałacowi wyjątkowy urok. W trzecią niedzielę każdego miesiąca na dziedzińcu rezydencji odbywa się uroczysta zmiana warty honorowej.
Interesujące będzie zwiedzenie „Hali Wodnej”, znajdującej się przy wejściu do pałacu. Nazwa lokalu zrodziła się z powodu dwóch rynsztoków. Podłoga jest czarno-biała. Ściany wyłożone są wielobarwnymi kolorowymi płytkami azulejo, tworząc malownicze panele.
Pomnik odkrywców
Nad brzegiem Tagu wzniesiono okazały monumentalny pomnik poświęcony wybitnym postaciom epoki Wielkich Odkryć Geograficznych. Majestatyczna kompozycja rzeźbiarska wykonana jest z różowego kamienia, wapienia i betonu. Legendarny pomnik to karawela z żaglami rozpostartymi na wietrze. Wysokość stylizowanego kamiennego statku sięga ponad 50 metrów. Pomnik wzniesiono w 1960 roku.
Po obu stronach pokładu karaweli skierowanej w górę znajduje się szereg rzeźb wybitnych Portugalczyków, których nazwy są nierozerwalnie związane z odkrywaniem nowych szlaków morskich. Wśród nich są kapitanowie, marynarze, monarchowie, kartografowie, pisarze, naukowcy, artyści, misjonarze i wielu innych odkrywców zamorskich krajów. Na czele grupy słynnych Portugalczyków stoi książę Henryk, który jest głównym organizatorem wypraw długodystansowych. W sumie są 32 posągi.
Każda drobiazgowo dopracowana figura rzeźbiarska zawiera przedmioty, które symbolizują działalność pionierów. Na uwagę zasługują różne starożytne instrumenty nawigacyjne. U podnóża pomnika znajduje się plac wyłożony płytkami z rysunkami w formie falistych wzorów. Tutaj można zobaczyć ogromną marmurową mozaikę „Róża Wiatrów” o średnicy 50 metrów. W centrum panelu znajduje się wielkoskalowa planisfera wskazująca trasy portugalskich karawel.
Narodowe Muzeum Powozów
Wspaniała kolekcja zabytkowych powozów jest wystawiona w Muzeum Powozów w Lizbonie. Zwiedzający mogą zobaczyć unikatowe pojazdy z XVI-XIX wieku. W funduszu muzealnym znajdują się autentyczne powozy konne portugalskie, włoskie, francuskie i austriackie, które należały do rodziny królewskiej, szlachty, ambasadorów i wpływowej arystokracji.
Imponującą kolekcję powozów można zobaczyć zarówno w nowoczesnym pawilonie, jak i w zabytkowym budynku. Nowy budynek znajduje się w niewielkiej odległości od starego budynku. Niewielka część ekspozycji znajduje się na arenie konnej wschodniego skrzydła Pałacu Belenskiego, wzniesionego w 1786 roku. Luksusowe wnętrza holu głównego o długości 50 metrów korespondują z niesamowitymi eksponatami tutaj wystawionymi.
Wysoki sufit pokryty jest malowniczymi freskami. Sala jest otoczona łukową galerią z balustradą.
Na szczególną uwagę zasługują doskonale zachowane powozy, które są prawdziwymi dziełami sztuki. Załogi wyróżnia urzekające wykończenie. Zdobione są wzorami, ornamentami, rzeźbionymi detalami figuralnymi ze złoceniami, aksamitem i frędzlami, a także misternymi dodatkami i posągami.
Obszar handlu
Tym, którzy są ograniczeni czasowo i chcą zwiedzić miasto w jeden dzień, polecamy wrócić do tramwaju i wrócić do centrum, a raczej do Łuku Triumfalnego i Rynku, który słusznie uważany jest za jeden z najpiękniejszych w mieście. To kultowe miejsce historyczne miało ogromne znaczenie dla aktywnego rozwoju Lizbony. To właśnie stąd karawele wyruszają w długie rejsy morskie. Do przystani, z marmurowymi schodami, przyjmowano zagraniczne statki przywożące wszelkiego rodzaju egzotyczne towary.
Przed niszczycielskim trzęsieniem ziemi w 1755 roku nad placem górował okazały kompleks pałacu królewskiego. Szalejące żywioły zmiotły z powierzchni ziemi wszystkie luksusowe budynki przybrzeżne. Po przywróceniu terytorium wzniesiono tu nowe budynki administracyjne, w których uregulowano stosunki handlu zagranicznego między Portugalią a państwami Europy, a także kolonie azjatyckie, amerykańskie i afrykańskie.
Szeroka czworoboczna powierzchnia imponuje wielkością i rozwiązaniami architektonicznymi. Otaczają go z trzech stron symetryczne budynki ozdobione zacienionymi galeriami arkadowymi. Pośrodku, na wysokim cokole, znajduje się brązowy posąg króla José I na koniu.
Łuk triumfalny
Perłą Rynku jest monumentalny Łuk Triumfalny. Majestatyczny budynek powstał w 1775 roku, 20 lat po katastrofalnym trzęsieniu ziemi. Z powodu zawirowań politycznych budowę pomnika zakończono dopiero w 1873 roku. Nad stworzeniem tego arcydzieła pracowały wybitne rzeźby, które w swoich pracach starały się podkreślić niezłomność miejscowych mieszkańców przed uderzeniami żywiołów.
Jednoprzęsłowy łuk o wysokości 30 metrów przyciąga turystów swoim niezwykle wyrafinowanym pięknem. Całość architektoniczna wieńczy alegoryczna kompozycja rzeźbiarska, symbolizująca Geniusz, Chwałę i Odwagę. Na fasadzie budynku można zobaczyć marmurowe posągi słynnych Portugalczyków, w tym nawigatora Vasco da Gamy, markiza Pombal, mnicha Nuno Pereira i wielu innych. Łuk ozdobiony jest kolumnami, płaskorzeźbami, ozdobnymi wzorami i zegarami oprawionymi w wykwintne kamienne rzeźby.
Wraz z nadejściem zmierzchu nabiera szczególnego uroczego wyglądu. Kolorowe oświetlenie otula budynek wielokolorowymi światłami. Na szczycie łuku znajduje się taras widokowy, do którego prowadzą dwie wąskie spiralne schody i winda. Czy możesz sobie wyobrazić, jaki będziesz miał widok? Nie ubieraj w słowa!
W pobliżu znajduje się bardzo kolorowe miejsce – legendarna Café Martinho da Arcada, która przyjmuje gości od 1782 roku. Warto wspomnieć, że portugalscy pisarze i inne twórcze osobowości lubiły spędzać tu czas w oczekiwaniu na Muzę.
Aby dowiedzieć się więcej o lokalnych atrakcjach i kupić pamiątki dla znajomych, polecamy udać się do zachodniej części placu, do głównego biura turystycznego. Jeśli masz szczęście być tutaj w weekend, możesz zobaczyć występy artystów ulicznych. Z placu odjeżdżają również piętrowe autobusy, na których w ciągu kilku godzin można zobaczyć najważniejsze zabytki.
Teraz mała mucha w maści. Informacja ta dotyczy nie tylko Commerce Square, ale całego centrum. Bądź ostrożny, jeśli nieznajomy zaproponuje spróbowanie zakupu narkotyków. Lepiej nie wiedzieć, jak to wszystko może się skończyć. Narkotyki są w tym kraju nielegalne.
Winda Santa Justa
Kontynuujemy naszą podróż. Z placu kierujemy się na północ. Więc możemy dostać się do dzielnicy Baixa. Tutaj mamy starą windę, bardzo piękną – Elevador di Santa Justa. Jest to stara pionowa winda, która łączy nadmorski obszar Baixa z wieżowcami miasta. Pagórkowaty teren Lizbony od niepamiętnych czasów utrudniał mieszkańcom poruszanie się. Tylko odporni fizycznie Lizbończycy mogli regularnie pokonywać strome zbocza. Na początku XX wieku wzniesiono okazały pomnik inżynierii, mający ulżyć losowi mieszczan i gości stolicy.
Zgrabna stalowa konstrukcja pędzi do 45 metrów. Na elewacji budynku można zobaczyć wiele neogotyckich elementów dekoracyjnych. Ażurowe arkady i smukłe kolumny sprawiają wrażenie przewiewnej konstrukcji. Podstawa wieży wsparta jest na czterech kolumnach. Dwie kabiny wind są wykończone boazerią i lustrami. Po wstaniu turyści podążają na taras widokowy, skąd otwierają się malownicze krajobrazy miasta.
Jest też mała sztuczka. Mimo, że jest to winda, jest częścią systemu transportu publicznego. Czy masz bilet na tramwaj? Następnie możesz z niego skorzystać. Nie zatrzymujmy się i kontynuujmy naszą podróż. Spacer nie potrwa długo, bo w kilka minut znajdziesz się w samym sercu Lizbony, na placu Rossio. Oficjalna nazwa to Plac Don Pedro IV.
Plac Rossio
Jego obserwowalna historia obejmuje ponad 500 lat. W średniowieczu na placu znajdował się trybunał Inkwizycji, odbywały się także publiczne egzekucje. Od niepamiętnych czasów organizowano tu zamieszki i festyny. Po niszczycielskim trzęsieniu ziemi Rossio został zbudowany z zespołem architektonicznym w stylu portugalskiego renesansu. Dla wielu turystów to właśnie stąd zaczyna się znajomość zabytków.
Wyłożona falistą mozaiką z czarno-białej kostki brukowej. Kostka brukowa została stworzona, aby żeglarze, którzy zeszli na ląd, mogli szybko przywrócić swój aparat przedsionkowy i przystosować się do chodzenia po lądzie. Rossio jest otoczone starymi rezydencjami, w których obecnie mieszczą się hotele, restauracje i sklepy. Wśród zabytków architektury wyróżnia się klasycystyczny budynek Teatru Narodowego. Jej fasadę zdobi monumentalny portyk z sześcioma kolumnami i frontonem.
Elegancka konstrukcja dworca działa na wyobraźnię. Centralne wejście ozdobione jest łukami w kształcie podkowy z wykwintną kamienną koronką. Ażurowa balustrada dachu, wąskie przypory, wstawki z dachówki i gotyckie sterczyny robią niezatarte wrażenie. W centrum stoi rzeźba króla Pedro IV, osadzona na wysokiej kolumnie. Podstawa postumentu ozdobiona jest marmurowymi postaciami kobiecymi, które ucieleśniają cechy charakterystyczne dla monarchów. To siła, sprawiedliwość, mądrość i powściągliwość. Dwie fontanny z brązu z kompozycjami rzeźbiarskimi nadają temu miejscu szczególnego, uroczystego uroku.
Jeśli nie miałeś jeszcze czasu na posiłek, wejdź po schodach na zachód od Praça do Rossio. Tutaj znajdziesz miejsce, w którym możesz zjeść pyszny lunch i cieszyć się wakacjami w przyjemnym otoczeniu. Odświeżony? Świetnie, jest jeszcze wiele do zrobienia.
Obszar Alfamy
Teraz musisz przejść przez plac Dona Pedro IV na wschód, gdzie możesz wsiąść do kolejki linowej. Zabierze Cię do obszaru Alfama. Ciesz się widokami i pięknem, zwłaszcza, że nie ma co się już spieszyć, bo już wszystkie główne zabytki widziałeś. Wieczory można spędzić w barze, degustując wiśniowy likier Ginginha. Możesz to zrobić w każdym z lokalnych barów. Polecamy zabawny wieczór i pyszną kolację w dzielnicy Barrio Alto.
Gdzie się zatrzymać
Jeśli planujesz postój na więcej niż jeden dzień, możesz zarezerwować nocleg z wyprzedzeniem, choć doświadczeni podróżnicy zalecają podjęcie decyzji na miejscu. Faktem jest, że w Lizbonie można spokojnie zatrzymać się w pensjonacie, ale praktycznie nie zamieszczają swoich ofert na stronach agregatorów. Pomimo skromnego otoczenia, pensjonaty mają niezaprzeczalne atuty – cenę i dogodną lokalizację. Jeśli nie chcesz tracić czasu na szukanie, zalecamy zwrócenie uwagi na następujące opcje:
Alojamento Local Santo Tirso jest dość łatwe do znalezienia, ponieważ znajduje się na głównym placu Lizbony, Rossio. Ponadto jest to jedna z najtańszych opcji zakwaterowania w centrum miasta.
Hotel SANA Rex 3. Hotel położony jest w centrum iz jego okien rozciąga się po prostu zachwycający widok na park i zabytkowe centrum.
Hotel Metropole 3. Szykowna opcja dla tych, którzy nie oszczędzają na udogodnieniach. Hotel położony jest w samym centrum miasta.
Mam nadzieję, że nasz przewodnik pomoże Wam spędzić niezapomniany dzień w Lizbonie.