Jednym z pierwszych pytań, które interesują wczasowiczów w legendarnym mieście ciemnych nocy, jest to, co warto zobaczyć? W końcu wielu turystów nie chce spędzić całego urlopu w jednym miejscu. Obchodzą wszystkie interesujące miejsca w okolicy. Łatwo to zrobić w samochodzie. A lista tutejszych pomników przyrody czy architektury jest długa. Oprócz ciekawych obiektów samego kurortu jest wiele ciekawych miejsc, do których można dojechać samochodem z Soczi.

Park Olimpijski

Świetne miejsce na spacer. Obiekty wybudowane na Igrzyska Olimpijskie 2014 powinny być odwiedzane i oglądane. Imponujący jest nie tylko stadion Fisht, ale także prostsze areny. Basen otaczający kocioł olimpijski został teraz zamieniony w muzyczną fontannę. Tańczącym smyczkom towarzyszy muzyka klasyczna lub współczesna. Wieczorem jest tu zawsze dużo turystów.

Mimo rozłożystej zabudowy można je wszystkie zobaczyć w kilka godzin: na miejscu można wypożyczyć rowery, hulajnogi i hulajnogi elektryczne. Ceny są dość demokratyczne. I nie ma problemów z przekąską: na terenie parku jest wystarczająco dużo kawiarni, małych restauracji i namiotów, w których można zjeść. Wszyscy turyści zwracają uwagę na doskonałą jakość i smak oferowanych potraw. Niektóre placówki oferują menu dla dzieci.

Ci, którzy lubią leżeć nad wodą, docenią plaże parku. Mają standardowy zestaw usług (wypożyczenie leżaków, parasoli zacienionych, prysznice, toalety), ale są czystsze niż te miejskie. Wzdłuż wybrzeża ciągnie się przytulny nasyp z promenadą i ścieżką rowerową.

Do Parku Olimpijskiego można dojechać autostradą biegnącą wzdłuż nasypu wsi Khosta, a następnie ulicą Lenina w Adler. Stamtąd skręć w Kaspiyskaya, a następnie w prawo (za znakami) do Parku Olimpijskiego.

Krasnaja Polana

Krasnaja Polana to mała, dynamicznie rozwijająca się wieś. To idealne miejsce dla tych, którzy są zmęczeni hałaśliwym Soczi. Miłośnicy gór przyjeżdżają tu w poszukiwaniu samotności. Zabiegi spa są popularne w Krasnej Polanie. Są prezentowane na każdy gust i budżet.

Zabiegi przeprowadzane są w łaźniach opalanych drewnem z chrzcielnicami lodowymi. Niektóre zakłady oferują gościom kapryśną mieszankę tradycyjnych przysmaków do kąpieli z różnych narodów. Fani łaźni parowej będą mieli coś do zapamiętania! Ale to nie wszystko. Turyści, którzy preferują połączenie wakacji nad morzem i w górach, mają niepowtarzalną okazję do krótkich spacerów.

Goście zobaczą:

A zaledwie 10 km od Krasnej Polany znajduje się wieś Esto-Sadok. To w nim znajduje się popularny kurort Rosa Chutor. Na wysokości ponad 500 m n.p.m. znajduje się osobne miasto z własną infrastrukturą. Jest nawet kasyno.

Możesz zostać na noc w wiosce. I nie trzeba wynajmować drogich mieszkań: goście chętnie przebywają w obozie namiotowym. Wszystko, czego potrzebujesz na nocleg, oferuje administracja kompleksu.

Dojazd do Krasnej Polany jest dość łatwy. Zaleca się jechać autostradą w kierunku Adler. Tu za znakami skręcamy w jedną z dróg prowadzących do wsi. Preferowany jest nowy: jest szerszy, bardziej przestronny. Ale poza sezonem i zimą warto wybrać samochód z oponami zimowymi: jest bezpieczniej.

Rosa Chutor

Ośrodek narciarski Rosa Chutor, który wielokrotnie osiągał status najlepszego w Rosji, przez lata swojego istnienia stał się jednym z symboli Soczi. Dlaczego przyjeżdżają tu turyści? Przede wszystkim do oceny obiektów wybudowanych w przededniu Igrzysk Olimpijskich.

I oczywiście oceń je z praktycznego punktu widzenia i odpocznij. Główną zimową rozrywką w Rosa Khutor jest oczywiście jazda na nartach. Do dyspozycji gości jest kilka stoków o różnym stopniu trudności, do dyspozycji są nowoczesne wyciągi i wypożyczalnie sprzętu.

Infrastruktura towarzysząca jest dobrze rozwinięta – są kawiarnie, restauracje, centra rozrywki. Latem tętni też życie Rosa Chutor. Goście mogą wybrać się na spacer – pieszo lub konno, a także przejechać się kolejką linową (na szczęście w tym czasie nie ma narciarzy i jest to praktycznie za darmo) i cieszyć się pięknem Kaukazu. I oczywiście „poznaj wyższy umysł” wykonując jogę ponad chmurami.

Góra Akhun

Idealne miejsce dla miłośników przyrody. To dla jego piękna przyjeżdżają tu turyści. Na południowo-wschodnim zboczu znajduje się zagajnik, w którym rośnie cis i bukszpan. Jest grab chmielowy, dereń, jałowiec. Tak bogata roślinność przyciąga zwierzęta.

W lasach wędrują jelenie, kozice, dziki. A szczególnie odważni goście mogą eksplorować jaskinie, które usiane są na zboczach góry. To prawda, że niektóre są zamknięte dla zwiedzających, inne są dostępne latem, kiedy tutejsze rzeki stają się płytkie.

Jeśli pójdziesz na szczyt Akhun pieszo, to w wąwozie Agur naprawdę możesz odwiedzić malownicze wodospady Agur. To dość długi spacer, warto założyć wygodne buty. Fani piosenki autora z przyjemnością zatrzymają się na Polanie Wysockiej. Zbudowano tu małą scenę, na której odbywają się występy śpiewaków. Jeśli masz szczęście, możesz dostać się na koncert piosenki amatorskiej. Postawiono pomnik Władimira Semenowicza, który często tu przyjeżdżał.

A podczas wspinaczki na górę można zobaczyć rzeźbę Prometeusza, zainstalowaną w Górach Orlickich. Punktem końcowym wejścia jest wieża widokowa. Został zbudowany pod kierunkiem Stalina, który odwiedził Achun.

Do budowy użyto wapienia. Przypomina mi średniowieczną fortecę widokową. Sala degustacyjna znajduje się na pierwszym piętrze. W nim turyści zapoznają się z produktami zakładu Krasnaya Polyana. A drugie piętro zachwyci ekspozycją miejscowej fauny.

Budynek nie jest wysoki: około 30 m, ale został zbudowany w dobrym miejscu. Widoki stąd są cudowne. A żeby zobaczyć wszystko szczegółowo, możesz wypożyczyć lornetkę. Obok wieży znajduje się diabelski młyn. Nawet Park Olimpijski jest widoczny z góry. Dla wygody zwiedzających w 1937 roku na rozkaz tego samego Stalina obok Wieży Widokowej wybudowano restaurację w stylu bizantyjskim.

Ale nie podobał się długo gościom: rok później spłonął. Budynek nie został odrestaurowany. Dziś turyści chętnie odwiedzają zrujnowany budynek, niektórzy nawet widzą duchy. Romantyczni goście wspinają się po porośniętych mchem kamiennych schodach, mentalnie pogrążając się w latach 30. XX wieku.

Możesz dostać się na szlak na szczyt góry Akhun wzdłuż autostrady Soczi-Adler. Należy obrać kierunek na lewy brzeg Agury. Ta ścieżka zaprowadzi Cię na górę Mały Akhun. A z Małego Akhun zaleca się wspiąć się po serpentynach górskich na szczyt góry Akhun.

Orle skały

To terytorium, które jest częścią Parku Narodowego Soczi. Tutaj można zobaczyć nie tylko niesamowite wodospady Agur, ale także skałę Prometeusza. Atrakcja ta pojawiła się tu stosunkowo niedawno, ale zakochała się już u wszystkich turystów.

Orle skały znajdują się w dzielnicy Khostinsky, niedaleko Matsesty. Wśród wysokich szczytów pokrytych wapieniem rosną dęby i sosny. Wodospady Agurskie znajdują się niedaleko skał. Okolica obfituje w jaskinie, które również cieszą się dużym zainteresowaniem wśród turystów.

Z tymi górami związany jest mit Prometeusza. Lokalna wersja legendy bardzo różni się od starożytnej Grecji. Prometeusz ukradł ogień i rozdał go ludziom wbrew woli Zeusa. Wtedy Gromowładny postanowił go ukarać i przykuł do jednego ze szczytów, który obecnie nazywa się skałą Prometeusza. Każdego dnia orzeł zjadał wątrobę tytana, która z każdym dniem odrastała.

Wykonanie kary nadzorował bóg Ahyn, patron hodowli bydła. Ale jedna miejscowa dziewczyna, Agura, współczuła męczennikowi. Postanowiła przynieść mu wodę, gdy Akhyn jej nie widzi. Jednak pewnego dnia ją zauważył. Następnie dziewczyna zamieniła się w rzekę, która znajduje się wzdłuż gór.

Skała Prometeusza jako eksponat W 1994 r. mit Prometeusza został uwieczniony przez rzeźbę umieszczoną na klifie, na której rzekomo był przykuty Prometeusz. Nad postacią pracował omski rzeźbiarz Aleksander Kaprałow. To miejsce cieszy się dużym zainteresowaniem wśród turystów.

Kiedy najlepiej odwiedzić to miejsce? Jeśli w planie jest zwiedzanie kompleksu w całości, łącznie z wodospadami Agur, to najlepsza pora to wiosna, wczesne lato i jesień. Faktem jest, że pod koniec lata wodospady wysychają i przestają zachwycać odwiedzających.

skypark

Jak dotąd jest to jedyny wysokogórski park ekstremalnej rozrywki w Rosji. Zwiedzających zapraszamy na potężną dawkę adrenaliny i jednocześnie podziwianie widoków na Kaukaz.

Goście doświadczą:

Dodatkowo turyści są zaproszeni do świętowania niezapomnianych urodzin i przekształcenia zwykłego wesela w wydarzenie ekstremalne. I możesz zjeść w restauracji znajdującej się na terenie. Ale kupując bilet na atrakcję dla dziecka, trzeba będzie wziąć pod uwagę wzrost i wiek: dla administracji Skyparku najważniejsze jest bezpieczeństwo gości.

Do Skyparku zaleca się przejść przez wieś Mołdawii. Następnie należy minąć podwórze Hamshensky i skręcić na Kamenkę. Park znajduje się między wsią Kazachiy brod i Galitsyn.

Jeziora Chmielewskiego

Niedaleko Soczi, na zboczach pasma górskiego Aichshkho, znajdują się przepiękne jeziora Chmelew – jedna z głównych atrakcji przyrodniczych okolic kurortu. W skład kompleksu wchodzi kilka zbiorników: 4 duże jeziora i małe.

Wszystkie powstały w wyniku przesunięć tektonicznych. Dziś Jeziora Chmielewskie zajmują dość duży obszar. Na ich brzegach i pobliskich zboczach znajdowało się miejsce dla gęstej różnorodności roślinności.

Tutejsze lasy stały się domem dla wielu zwierząt. Można tu spotkać wiewiórki, sarny, dziki i wiele innych, a nawet niedźwiedzie. Aby przyciągnąć i uczynić turystę bardziej komfortową, brzegi Jezior Chmielewskich zostały ulepszone. Zorganizowane są tereny rekreacyjne, a także kilka platform widokowych, do których ścieżki są wyposażone w barierki.

Wszędzie szyldy i zabawne drewniane rzeźby – wytwory lokalnych rzemieślników. Fani ekstremalnej rozrywki z pewnością docenią możliwość jazdy jeepingiem.

Twierdza Achipsy

W regionie Soczi jest sporo ruin średniowiecznych fortec. Jednym z nich, mało popularnym wśród turystów, ale interesującym dla miłośników historii, jest Achipse, położone u zbiegu rzeki o tej samej nazwie z Mzymtą.

Niestety z twierdzy do dziś zachowało się niewiele – głównie mury. Patrząc jednak na nie, bez trudu można sobie wyobrazić jego skalę, a nawet przekartkować karty historii – gołym okiem widać, że prace murarskie wykonywano w różnym czasie. W północnej części twierdzy, oprócz samego muru, dobrze zachowała się nawet niewielka wieża.

Najbardziej ucierpiało południe, i to nie tylko od czasu do czasu. Ale także z działań wojennych (to też widać gołym okiem). Przeznaczenie zachowanych pomieszczeń trudno ocenić – ich stan nie jest zbyt dobry.

Archeolodzy sugerują, że jeden z nich, któremu udało się „wyczyścić” najlepsze, służył jako grobowiec. Nawiasem mówiąc, wiele znalezisk archeologicznych, które „wydobyto” na terenie twierdzy, stało się eksponatami różnych muzeów w naszym kraju.

Hodowla pstrąga „Adler”

Jeśli przyjechałeś na wybrzeże Morza Czarnego nie tylko po to, aby się opalać, ale także łowić ryby, to nie znajdziesz lepszego miejsca niż hodowla pstrąga Adlera. Jej pracownicy od kilkunastu lat hodują ryby, a nawet mogą pochwalić się własnymi rasami pstrąga tęczowego. Do wędkowania jest cały niezbędny sprzęt.

Ponadto regularnie organizowane są konkursy wśród gości, amatorów i profesjonalistów. Dla chętnych organizowane są wycieczki, podczas których można poznać historię przedsiębiorstwa, podziwiać najczystsze zbiorniki, w których pluskają się ryby oraz obejrzeć film tematyczny.

Jest też miejsce na piknik z altanami i grillem. Grilla można usmażyć, nawet jeśli nic nie złowiłeś (choć jest to mało możliwe) – świeże ryby sprzedają administratorzy.

Gaj cisowo-bukszpanowy

Nawet w okolicach hałaśliwego, tętniącego życiem i nowoczesnego Soczi są zakątki, do których cywilizacja nie dotarła. Na przykład reliktowy gaj cisowo-bukszpanowy znajdujący się w dzielnicy Khostinsky. Turyści, którzy tu przybyli, zauważają, że spacer po terenie przypomina podróż wehikułem czasu. Rzeczywiście, drzewa rosnące tuż przy ścieżkach wiele pamiętają – niektóre z nich mają ponad 2000 lat.

Ponadto niektórych ras nie można znaleźć nigdzie indziej na świecie – są one wyjątkowe. Dlatego też cisowo-bukszpanowy zagajnik często porównywany jest do skansenu. Podczas spaceru wytyczonymi dla turystów szlakami otwierają się piękne widoki na samą Soczi, jej okolice i oczywiście bezkresy morza. Przy dobrej pogodzie można stąd nawet zobaczyć granicę rosyjsko-abchaską i sąsiednią Pitsundę.

Przerwa Plesiecka

Nie da się zliczyć i wymienić wszystkich pięknych zakątków wybrzeża Morza Czarnego. Ale nadal wśród tej różnorodności są te, które wyróżniają się szczególnie. Jednym z nich jest Przełęcz Plesiecka, koryto górskiego potoku wpadającego do rzeki Doguab. Rzeźba wąwozu, w którym płynie strumień, jest bardzo nierówna, dlatego wzdłuż kanału tworzy się wiele wodospadów.

Wszystkie znajdują się blisko siebie i są dostępne do wglądu. Oczywiście najlepiej odwiedzić to miejsce wiosną, kiedy górskie rzeki są szczególnie pełne, jednak latem Przełęcz Plesiecka jest piękna. Lokalne biura podróży oferują wiele tras w okolicy, od kilkugodzinnych spacerów po kilkudniowe wędrówki. Możesz także odwiedzić wodospady na własną rękę.

Dagomysskije Koryta

Dagomys Koryta, czyli tak zwane Jeziora Miłości, to kamienne łaźnie stworzone przez naturę, znajdujące się w jednym z wąwozów, po dnie których płynie rzeka Dagomys. Z ich powstaniem wiąże się ogromna liczba romantycznych legend, ale z naukowego punktu widzenia wszystko jest wyjaśnione po prostu.

Woda ostrzyła kamienie latami, aż w końcu stworzyła to wspaniałe dzieło sztuki. W skład kompleksu wchodzi kilka jezior-rynien ułożonych kaskadowo. Do siebie. Przepływające od jednego do drugiego strumienie wody tworzą małe wodospady.

Na tle otaczających krajobrazów i górskich zboczy porośniętych malowniczymi lasami prezentują się po prostu niesamowicie. Jeziora są również atrakcyjne, ponieważ można w nich pływać. Dla wygody gości została wyposażona niewielka plaża, na której zawsze jest tłoczno – to jedno z ulubionych miejsc samych mieszkańców Soczi.

Wejście na plażę jest płatne. Również nad brzegami jezior znajduje się strefa rekreacyjna, gdzie można wypożyczyć grilla i altanę.

Jezioro Rica

Przede wszystkim jest to oczywiście Abchazja, która przyciąga turystów (w końcu kolejny kraj) legendarnymi zabytkami przyrodniczymi i architektonicznymi, których listę tradycyjnie zamyka jezioro Ritsa. Położona wysoko w górach, zachwyca swoim pięknem nawet wytrawnych podróżników.

Woda tutaj jest tak czytelna i przejrzysta, że widać ją z głębokości 10 metrów. Historia jeziora rozpoczęła się w odległej przeszłości, a popularność turystyczną zyskała w czasach Związku Radzieckiego.

Nad brzegiem Ritz znajdowała się jedna z daczy Stalina, która dziś stała się muzeum. Breżniew i inni przedstawiciele elity partyjnej również lubili tu odpoczywać.

Po rozpadzie ZSRR jezioro, podobnie jak większość Abchazji, uległo spustoszeniu i na jakiś czas jego wizerunek zniknął z jasnych prospektów turystycznych. Ale… nawet wojna nie może zepsuć naturalnego piękna. A teraz po raz kolejny jezioro Ritsa i jego okolice błyszczały dla gości jasnymi kolorami.

Nowy Atos

Wśród licznych kurortów Abchazji wyróżnia się Nowy Athos. I nie chodzi nawet o najczystsze plaże i piękne okoliczne krajobrazy, ale o historię starożytnego miasta, która zaczyna się w III wieku. W tamtych odległych czasach nazywała się Anakopia i była głównym ośrodkiem handlowym.

W VIII wieku jeden z władców Abchazji ogłosił się królem, a Nowy Athos z kolei stał się stolicą nowego państwa. Dziś liczne zabytki przypominają nam sprawy minionych dni, które cudem nie zostały zniszczone podczas licznych wojen.

Główne z nich to legendarny Klasztor Nowy Athos, zbudowany w XIX wieku z osobistym udziałem Aleksandra III oraz Jaskinia Nowy Athos.

Ten ostatni nazywany jest nawet jednym z cudów świata. Turyści mają niepowtarzalną okazję przespacerować się po 9 salach stworzonych przez naturę i człowieka. Ich piękno uderza w wyobraźnię nawet najbardziej znanych sceptyków – po prostu nie sposób pozostać obojętnym na to miejsce.

33 wodospady

Turyści chętnie odwiedzają pomnik przyrody. Strumień Dżegosz tworzy całą kaskadę wodospadów. Są malownicze, mają różne wysokości i baseny, więc niewiele osób zatrzymuje się na 1-2: każdy chce odwiedzić jak najwięcej kaskad.

Terytorium doliny potoku Dżegosz należy do Parku Narodowego Soczi, więc goście muszą spełnić określone warunki. Zabronione jest opuszczanie wyposażonego szlaku i próbowanie odwiedzania trudno dostępnych miejsc.

Wzdłuż kaskad biegnie dogodna ścieżka z balustradami. Na dole znajduje się garderoba. Strumień otoczony jest zagajnikiem bukszpanu. Pnie i gałęzie drzew porośnięte są mchem, dzięki czemu powstaje złudzenie chodzenia po dnie morza. W letnie upały miło jest pospacerować w pobliżu wodospadów: jest tu chłodno i cicho.

W pobliżu parkingu znajdują się sklepy z pamiątkami oraz mała kawiarnia. Tutaj możesz kupić pamiątki i coś przekąsić. W cieniu znajdują się wygodne ławki.

33 wodospady znajdują się pięćdziesiąt kilometrów od Soczi. Należy jechać w kierunku Golovinka, a następnie skręcić w Bolshoi Kichmai. Droga jest asfaltowa, tylko ostatnie 1,5 km pokryte jest żwirem.

Jaskinia Woroncowska

Składa się z kilku hal i ma długość około 12 kilometrów. Nurkowanie potrwa około 40 minut, a będziesz musiał zejść na głębokość 60 metrów. Dla nieprzygotowanego turysty jest to optymalny czas trwania wycieczki. Jaskinie Woroncowa powstały na dnie oceanu.

Potem woda cofnęła się, a podziemne galerie wyrzeźbione przez morze w wapieniu pozostały. W sumie do jaskiń jest 14 zbadanych wejść, ale turyści mogą iść ściśle określoną trasą.

Wewnątrz jest bardzo pięknie: goście zobaczą stalaktyty i stalagmity oświetlone kolorowymi lampami. A podłoga pokryta jest korallitami: wydaje się, że srebro jest rozproszone.

A ściany wybrały nietoperze i pająki. Ale wolą ciemne, ustronne zakątki. Dla ułatwienia ruchu układane są chodniki z poręczami. Do jaskiń można wejść tylko z grupą z przewodnikiem. Należy pamiętać: temperatura pod ziemią wynosi około +10 stopni, więc należy zabrać ciepłe ubrania.

Co ciekawe, po zwiedzeniu jaskiń turyści odczuwają ulgę w przewlekłych chorobach układu oddechowego. Niektórzy goście wybierają się tu na drugą wycieczkę, już w celu rekonwalescencji. Samochodem zaleca się jechać w kierunku wsi Vorontsovka przez Chleborob, Illarionovka, Kalinovoye Ozero. W Woroncowce należy zostawić samochód na parkingu i iść około 7 minut do wejścia do galerii.

Wodospady Zmeykovskiye

Znajdują się one nad rzeką Dikarką. Jest zasilany przez źródła i źródła, dzięki czemu nie wysycha nawet w najgorętsze dni. Brzegi Dikarki są gęsto porośnięte lasem: w upale przyjemnie jest tu spacerować. A dla wygody gości ułożono podłogi, zbudowano altany i uprzątnięto miejsca na piknik.

Wodospady Zmeykovskiye można zwiedzać na 2 sposoby:

Niektóre wodospady tworzą dość głębokie baseny, w których pływają turyści. Ale woda jest dość zimna. Na początku kaskad gości wita kawiarnia Zmeyka. Tutaj możesz zjeść pyszny posiłek. A w pobliżu znajduje się Szmaragd – źródło z wodą pitną. Jego woda leczy rany duchowe: tak mówią miejscowi.

Aby dostać się do wodospadów Zmeykovsky, należy wyjechać z miasta w kierunku Matsesty. Po przejściu kąpieli błotnej skręć w lewo. Następnie poruszaj się cały czas główną drogą. Na końcu wsi Kraevsko-Armenskoye skręć zgodnie ze znakiem.

Wąwóz Ahtsu

Wąwóz Akhtsu jest pomnikiem przyrody. Jednocześnie jest to miejsce malownicze, prawie nietknięte przez człowieka. Turyści odwiedzają go, by cieszyć się malowniczym krajobrazem i zaczerpnąć sporej dawki adrenaliny. Ścieżka biegnie samą krawędzią otchłani, albo się rozszerza, albo zbiega.

W niektórych miejscach nad ścieżką wiszą wypolerowane przez wiatr i deszcz skały. W niektórych obszarach staje się tak przerażające, że turyści zaczynają prosić Boga, aby pomógł im przejść niebezpieczne liczniki. A najtrudniejszy odcinek szlaku nazywa się Carry, Panie!

Nie będzie można podjechać do tego dziewiczego miejsca zgodnie z tabliczką. Zaleca się jechać autostradą Adler, a następnie trzymać się kierunku Krasnej Polany. Najwęższa część wąwozu Ahtsu znajduje się na 34 kilometrze. Tutaj możesz zostawić samochód, a następnie iść pieszo.

Jaskinia Achsztyrska

Znajduje się na terenie Parku Narodowego Soczi. To bardzo ciekawa jama w skale. Warstwy skał są tu wyraźnie widoczne, a temperatura i wilgotność są zawsze takie same. Dlatego pomnik przyrody można zwiedzać o każdej porze roku. Jaskinia jest dobrze wyposażona. Dla wygody zwiedzających ułożono kładki, w trudnych miejscach zamontowano balustrady. Teren jest oświetlony.

Głębokość jaskini wynosi 120 metrów, a długość 150 metrów. Turyści poznają 2 sale połączone systemem korytarzy. Aby goście mogli poruszać się po skale, zainstalowane są znaki. Przy wejściu znajdują się dwie platformy widokowe. Otwiera się stąd majestatyczna panorama wąwozu Akhshtyr. A obok jest grill. Zmęczeni turyści mogą usmażyć grilla. Mały namiot sprzedaje przekąski i słodycze.

Dotarcie do jaskini Akhshtyrskaya jest łatwe. Powinieneś jechać w kierunku Krasnej Polany. Za wioską Kazachiy Brod należy skręcić w lewo. Wkrótce pojawi się indeks. Jest tu parking dla samochodu.

Kanion Psakho

Kanion znajduje się na terenie Parku Narodowego Soczi, dlatego należy przestrzegać pewnych zasad. Ale dla odwiedzających kanion jest dobrze wyposażony: wyposażone są toalety, kosze na śmieci i ścieżki spacerowe. Na stromych zboczach ułożone są schody z balustradą. Most widokowy oferuje wspaniałą panoramę kanionu.

Terytorium podzielone jest na 2 części: mokrą (ta, w której płynie rzeka Psakho) i suchą. Zbocza gór porośnięte są bukszpanem. W czasie upałów przebywanie tutaj jest bardzo wygodne: temperatura nieznacznie przekracza +20 stopni.
Mokra część cieszy malowniczymi wodospadami.

Niektórzy goście twierdzą, że kaskady nie ustępują Zmejkowskiemu. Kanion to świetne miejsce na rodzinny lub romantyczny spacer. Usterkę można obejrzeć indywidualnie lub w ramach grupy wycieczkowej.

Głodni turyści mogą coś przekąsić w przytulnej kawiarni przy wejściu, gdzie znajdują się również sklepy z pamiątkami. Na wycieczkę do kanionu zaleca się skorzystanie z pojazdu z napędem na cztery koła z wysokim zawieszeniem.

W pierwszej kolejności warto ruszyć w kierunku Adlera. Następnie skręć w kierunku wsi Galitsyno i trzymaj się w kierunku Lesnoye. Za wskaźnikiem czeka Cię pokonanie trudnego odcinka (dziury i strome podjazdy). Droga kończy się na parkingu.

Wąwóz Agur

Wąwóz Agur zawsze cieszył się popularnością wśród turystów: już w 1911 roku członkowie Klubu Górskiego wycięli ścieżkę, aby przejście do tego pięknego miejsca było bardziej dostępne. Przyroda jest tu niesamowita: nie tylko endemiczne rośliny i zwierzęta, ale także rzadkie wymienione w Czerwonej Księdze.

Goście są zachwyceni, gdy po raz pierwszy widzą to miejsce. Zalesione zbocza wąwozu, burzliwa Agura z kaskadą wodospadów i wielometrowymi pozostałościami – taki krajobraz jest wyjątkowy. Nic dziwnego, że oszałamiająca przyroda zainspirowała piękną historię. To właśnie do Orlich Skał bogowie nakazali przykuć Prometeusza za karę za to, że bohater podpalił ludzi.

Trasa nie jest trudna: opanuje ją nawet dziecko. Wije się w dół zbocza porośniętego cisem i bukszpanem, a następnie prowadzi do Devil's Font i Devil's Hole. Aby je zobaczyć, musisz zejść po schodach. A po szlaku przejdziemy przez sam szczyt słynnych wodospadów. W krótkim spacerze można zobaczyć główne piękno regionu.

Jeśli poruszasz się samochodem, powinieneś udać się na autostradę E97 i kierować się na Mount Akhun. Za przystankiem Green Grove musisz udać się w prawo. Zaleca się parkowanie przy Hotelu Sputnik. W pobliżu znajduje się wejście do parku.

Uzdrowisko balneologiczne Matsest

Matsesta powitała pierwszych gości w 1902 roku. Od tego czasu uzdrowisko przyjmuje pacjentów przez cały rok. Procedury są przeprowadzane z wykorzystaniem naturalnych źródeł siarkowodoru, jodu-bromu i radonu.
Kompleks powstał w historycznym miejscu. Budynek otoczony jest parkiem, w którym rosną reliktowe drzewa.

Nawet samo spacerowanie jest miłe. Ponadto dla gości oferowane są usługi profesjonalnych kosmetologów. Na terenie wytyczone są ścieżki zdrowia. Różnią się złożonością i długością. Lekarz-konsultant wybierze optymalny.

W parku znajduje się sala z bilardem i kręgielnią, gości serdecznie wita restauracja z kuchnią europejską i kaukaską. Dziś Matsesta to placówka medyczna, w której odwiedzający świetnie się bawią. Kierowcy mogą dojechać do Matsesty autostradą A148 (kieruj się na Adler). Ważne jest, aby nie przegapić wskaźnika do szpitala.

Park Solohaul

Świetne miejsce dla tych, którzy chcą przeżyć coś niezwykłego i jednocześnie cieszyć się pięknem nietkniętej przyrody Kaukazu.

Turystom oferujemy:

A miłośnicy spokojnego wypoczynku mogą po prostu pływać i opalać się, leżeć w cieniu na hamaku. A w samym Solokhaul goście skosztują prawdziwej krasnodarskiej herbaty wyhodowanej na lokalnej plantacji założonej przez Koshmana na początku XX wieku. Podróżni-zmotoryzowani muszą opuścić Soczi w kierunku wsi Dagomys. Następnie ruszaj z Dagomys w kierunku Solokhaul. Do parku prowadzi dobra droga.

Polecamy wycieczkę: Solokhaul: historia i tradycje uprawy herbaty – aby opanować tajniki sztuki herbacianej, tworzyć własne mieszanki napoju i odkrywać nowe magiczne krajobrazy

Wąwóz Wołkoński

Ten wąwóz jest pomnikiem przyrody. Znajduje się na terenie Parku Narodowego, więc za zwiedzanie trzeba zapłacić. Będziesz musiał poruszać się wzdłuż wąwozu po specjalnie przygotowanej trasie. W trudnych miejscach układane są schody, układane są podłogi. Goście zobaczą wyjątkowy dolmen. Ten budynek jest wykonany z jednego kawałka skały. Na Kaukazie nie ma już takich dolmenów.

Uwagę zwraca również romantyczny wąwóz Dwaj Bracia. Jest to przejście w skale, po dnie przepływa strumień. Jeśli spacerowi towarzyszy przewodnik, na pewno zostanie opowiedziana historia miłosna ze smutnym zakończeniem.

A u zbiegu strumienia Godlik do morza turyści zobaczą ruiny starej fortecy. Fort został odkryty i oczyszczony pod koniec XX wieku. Przyroda wokół jest tak wyjątkowa, że botanicy nazwali Wąwóz Wołkoński oknem na trzeciorzędny świat.

Kierowcy powinni jechać w kierunku Łazarewskiego wzdłuż autostrady E97. Ważne jest, aby nie przegapić wskaźnika na dolmen Volkonsky (nie należy wchodzić do Volkonki). Samochód można zostawić na parkingu przy dolmenach.

Wieś klasztorna

We wsi był kiedyś klasztor. Ale teraz pozostała z niej tylko nazwa osady. Turyści przyjeżdżają tutaj, aby podziwiać niesamowite piękno przyrody. Rzeka Psakho płynie dnem głębokiego kanionu, którego zbocza porośnięte są cisem i bukszpanem. A na samym skraju wsi goście zobaczą wąwóz. Geolodzy twierdzą, że jego wiek to 70 milionów lat! Z miasta najlepiej kierować się w stronę Adlera. Następnie kieruj się znakami do wsi Klasztor.