19 głównych świątyń na Bali – zdjęcie z nazwami i opisami, mapa
Na niewielkim skrawku lądu w archipelagu indonezyjskim, powstałym w wyniku procesów wulkanicznych zachodzących na dnie oceanu, znajduje się prawdziwy „raj na ziemi„. Tysiące turystów szukają tu wypoczynku, wycieczek edukacyjnych. Egzotyczny krajobraz naturalny, uzupełniony tysiącami wyjątkowych konstrukcji stworzonych przez człowieka w postaci świątyń, przywołuje do siebie tajemnicą i oryginalnością. „Wyspa Bogów” żyje zwyczajami, starożytnymi tradycjami swojej religii. Świątynie na Bali stały się wizytówką.
Pura Besakih
Zbocze najwyższego wulkanu wyspy Agung zdobi świątynia Matki Besakih, zbudowana w X wieku. Jest to zespół składający się z 30 budynków (gminnych, klanowych, kastowych). Znajdują się one na 7 tarasach na różnych wysokościach. Budynki dwukrotnie wytrzymały erupcje ukrytego wulkanu. Sercem jest Penataran Agung, wzniesiony na cześć hinduskiego boga Shivy. Wysokie schody i rzeźbiona brama prowadzą do trzech posągów bóstw Wisznu, Brahmy i Śiwy. Najważniejsze ceremonie wiernych odbywają się poza murami.
Każdy mieszkaniec wyspy musi odwiedzić „Świątynię Matki” przynajmniej raz w roku. Dla niechrześcijan jeden dzień w roku jest otwarty. Spotkania modlitewne odbywają się tu przez cały rok, a w święta religijne okoliczni mieszkańcy przyjeżdżają z prezentami ozdobionymi według dawnych zwyczajów. Aby obejrzeć wnętrze (wraz z wycieczkami i na własną rękę), musisz spełnić wszystkie wymagania dotyczące ubioru i zachowania.
🏨 🚕 Indywidualny transfer z lotniska do hotelu i więcej
świątynia uluwatu
Jest jednym z najważniejszych. Ścieżka wiodąca wzdłuż skalistego urwiska, wiszącego nad szalejącym oceanem, tworzy atmosferę znaczenia, niezwykłości budowli. Prowadzi do miejsca, w którym na krawędzi przypominającej statek skały zamarzła konstrukcja stworzona przez człowieka, urodzona w XI wieku dzięki działaniom ówczesnych świętych. Według lokalnych legend klif był niegdyś statkiem bogini Devi Laut. Od tego czasu w Uluwatu czczono Rudrę (bogini łowiectwa, wiatru) i boginię morza Devi Laut. To tutaj połączyła się moc trzech bóstw, narodziła się jedność (trimurti) początku i końca wszechświata.
Nazwa oznacza „ulu” – szczyt, vatu – „skała”. Do początku XX wieku mogli odwiedzać tylko członkowie rodziny królewskiej. Teraz wszystkie trzy budynki są dostępne do stałego zwiedzania podczas wycieczek, samokontroli. Ściany zbudowane są z pięknego czarnego kamienia, ozdobionego niezwykłymi rzeźbieniami. Każdy budynek ma wejście do soi z kamiennymi bramami i posągami głowy słonia. Wieczorami można tu zobaczyć najbardziej oryginalny taniec planety, balijski Kecak.
Pura Tanah Lot
Jeden z symboli Bali, świątynia, oznaczająca „ląd w morzu”, znajduje się na skale, do której prowadzi wąski przesmyk lądu, zalany falami pływowymi. Tylko podczas odpływu można udać się do świętego miejsca dla Hindusów. Tylko wierzący mogą zobaczyć całą świątynię. Pielgrzymi przechodzą tylko w specjalnych ubraniach. Wszyscy zwykli turyści mają prawo do określonej wysokości konstrukcji. Wciąż krążą legendy o licznych wężach morskich strzegących tego miejsca po zachodzie słońca.
Zbudowany w XV wieku. Pod koniec XX wieku budowla została prawie zniszczona przez fale oceanu. Japońscy specjaliści wykonali wyjątkowe prace budowlane, aby wzmocnić skalne klify nowoczesnymi materiałami, zachowując atrakcyjność dla mieszkańców i gości. Jest to jedno z najpopularniejszych miejsc odwiedzanych przez turystów. Obok zbudowano osobne małe sanktuarium. W pobliżu liczne sklepy, sklepy sprzedające ciekawe pamiątki.
Pura Ulun Danu Batur
Zgodnie z życiowymi ideami Bali, główni bogowie ich ziemi żyją wśród świętych szczytów górskich. Jednym z nich jest czynny wulkan Gung Batur. W kalderze wulkanu przez wiele tysiącleci powstało jezioro, na którym wyrosła niesamowita świątynia. W tym miejscu zbudowano około 9 świątyń. Okresowo budzący się wulkan komplikuje życie miejscowej ludności, ale Pura Ulun Danu Batur żyje i przyciąga uwagę ogromnej liczby turystów.
Pod jego ochroną znajdują się rezerwy wody pitnej wyspy. Tylko arcykapłan (wyznaczony spośród małych chłopców ze wspólnoty pasieki szwarcwaldzkiej) ma prawo zwrócić się do bogini wody Devi Batari (bogini płodności) w celu ustalenia ilości wody potrzebnej na pola ryżowe. Wierząc w moc boskich sił, Balijczycy wciąż odprawiają święty rytuał z ofiarą raz na 5 lat. Zanurzają zwierzęta domowe w wodzie jeziora. Można zwiedzać z wycieczkami, bardzo ciekawymi w czasie licznych świąt odbywających się zgodnie z lokalnymi tradycjami.
Pura Oolong Danu nad jeziorem Bratan
Wodospad Git-Git i pobliskie jeziora, mimo względnego oddalenia od centralnej części wyspy, są popularnym miejscem dla wielu turystów. Każdy chce zanurzyć się w świętych wodach najczystszego jeziora Bratan, znaleźć młodość, zdrowie. Jej uzdrawiającej mocy strzeże piękna 11-piętrowa świątynia zbudowana na cześć bogini wody Devi Danu. Zbiory i żyzność okolicznych ziem zależą od wody tego jeziora. Według miejscowych bogini kontroluje proces wodny. Na jej cześć każdego ranka przynoszone są tu świeże ofiary i odbywają się rytualne święta.
Możesz je zobaczyć podczas wycieczki. Nie do wszystkich budynków można dotrzeć drogą lądową. Część budynków kompleksu znajduje się na lądzie. Są dostępne do zwiedzania. Główny budynek, wzniesiony w 1663 roku, ma 11 kondygnacji i jest poświęcony Panu Shivie i jego żonie Parvati. Wewnątrz znajduje się posąg Buddy. Na lądzie znajdują się pagody z dachami 3,5,7,9, świadczącymi o przynależności do różnych bogów. Kompleks można zwiedzać od 8:00 do 18:00. Jednocześnie połącz zwiedzanie ze spacerem po pięknym ogrodzie botanicznym Eka Karya.
Pura Gunung Kavi
Świątynia o tej samej nazwie, położona w dolinie rzeki Pakrisan w pobliżu wioski Tampaksiring, znajduje się w pobliżu wioski Sebatu. Uważa się, że jest to starożytny grobowiec królów, powstały w XI wieku. Kompleks składa się z wykutych w skale grobowców, jaskiń modlitewnych, świątyni i tarasów ryżowych. W przeciwnym razie miejsce to nazywane jest „górą poety”, „nożem”, „długim ostrzem”. Na terenie kompleksu można zobaczyć starożytne płaskorzeźby o wysokości do 7 metrów. Są wyryte w skałach (nazywają się „Chandi”) i są wieżami grobowymi z inskrypcją imienia osoby królewskiej. Groby nie mają przestrzeni wewnętrznej.
W sumie istnieje 10 kamiennych grobowców jaskiniowych. Wielopoziomowa architektura wież grobowych jest typowa tylko dla wyspy. Kiedyś były ukryte za skalną ścianą (dach), ale kolejne trzęsienie ziemi zniszczyło ją, odsłaniając grobowce jaskini. Każda osoba może wejść do centralnej części. Przy wejściu znajduje się tradycyjna brama w skałach „rozszczepiona miska”. Na terytorium znajdują się specjalne miejsca do działań rytualnych, zainstalowano dużą liczbę boskich rzeźb, altany, staw wypełniony świętą wodą wypływającą ze źródeł znajdujących się za grobowcami.
Gunung Kavi
Druga świątynia (święte źródło) znajduje się we wsi Sebatu, w odległości około 5 km od świątyni wsi Tampaksiring. Mury, główna brama budynku z XVI wieku wykonane są w formie dłoni złożonych na powitanie. Głównym sanktuarium jest święte źródło, tron Padmasany ku czci boga Wisznu. Według starożytnych legend Wisznu ocalił zwykłych ludzi, dając im święte źródło uzdrowienia. W pobliżu stawu, gdzie wznosi się święty tron Wisznu, znajdują się strefy ablucji.
Wody świętych źródeł pomagają oczyścić się ze wszystkiego, co złe, wybielić moce czarnej magii. Zgodnie z lokalnymi zwyczajami trzeba stanąć pod zimnymi strumieniami trzech wodospadów, co turyści lubią robić. Balijczycy mają szczególny związek z wodą: jest przewodnikiem boskich sił, nośnikiem informacji o życiu na planecie. W wiosce Sebatu od zawsze żyli mistrzowie rzeźbienia w drewnie i rzeźbieniu w kamieniu. Zrobili wiele rzeźb w pobliżu Gunung Kawi. Można tu zobaczyć liczne rzeźbione trony z noszami (palankiny), posągi bogów.
Pura Oolong Szary
Na każdym dziedzińcu każdej wsi można zobaczyć rodzinną świątynię. Poziom dobrobytu rodziny zawsze wpływa na wielkość i wielkość świątyni. Oprócz osobistych na wyspie jest wiele publicznych, zwanych „pura”. Poświęcone są konkretnym bóstwom czczonym przez miejscowych. Starożytne rytuały i święta odbywają się tutaj zgodnie z tradycjami mieszkańców wyspy. Na przykład pod bramą Ulun Siwi, górującą w centrum popularnego kurortu Jimbaran, raz w miesiącu można zobaczyć występ słynnego tańca Barong.
Stroje tancerzy to prawdziwe dzieła sztuki, wyszywane złotem, srebrem i kamieniami szlachetnymi. Zgodnie z architektonicznymi tradycjami budowy tutejszych świątyń, wyposażone są tu pelingi (ołtarze), georanes (patio z rzeźbami bogów), kori gong (bramy wejściowe przeznaczone dla bogów i kapłanów). Różni się tym, że jego fasada jest skierowana na wschód, a nie na północ, jak wszystkie inne budynki. Wynika to z pragnienia księdza, który ją założył. Pochodził z wyspy Jawa i chciał, aby Pura Oolong Sivi spojrzała na jego ojczyznę.
Pura Lempuyang
Kompleks składający się z 7 oryginalnych budynków można obejrzeć, wspinając się po jednym ze schodów. Jest ich tylko trzech, po centralnej klatce schodowej mogą przechodzić tylko duchowni. Inaczej nazywana „Niebiańską Drogą”. Znajduje się na siedmiu poziomach, łącznie z około 1700 stopniami wykutymi w kamiennej skale. Wiek niesamowitej konstrukcji to 2 tysiące lat.
Niższe świątynie są dostępne dla turystów. Górna, znajdująca się obok chmur, służy do licznych rytuałów i ceremonii. Kolejna droga nie jest już tak stroma: trzeba iść ścieżką, która pojawia się obok małej wioski u podnóża góry i przejść przez leśne zarośla obok 6 kapliczek. W tych miejscach często panuje gęsta mgła. Na końcu ścieżki otwiera się boski widok na wulkan Agung, niekończące się rzędy plantacji ryżu, potężny, błękitny ocean.
Pura Goa Lavah
Obecna „Świątynia Nietoperzy” znajduje się w naturalnej górskiej jaskini. Ogromny labirynt wypełniony jest kolonią nietoperzy. Balijczycy uważają je za mini smoki, a kompleks jaskiń jest domem gigantycznego węża Basuki i tajemniczych nag (pół-ludzi, pół-węży). Istnieje legenda o zniknięciu wyprawy mającej na celu ustalenie rozmiaru jaskiniowego labiryntu (przypuszcza się, że jego długość wynosi 20 km). Wieczorami mnisi przynoszą poczęstunek świętym nietoperzom do wejścia do jaskini. Pierwszy ołtarz pojawił się w XI wieku za sprawą japońskiego księdza Mpu Kutarana, który wprowadził hinduizm do najbliższych osad.
Oto starożytne sanktuarium wykonane z czarnego kamienia wulkanicznego, ozdobione złotem, wieloma postaciami z symbolami smoków. Przy wejściu znajdują się święte drzewa figowe, uosabiające boga Brahmę. Przejście wykonane jest w formie „rozszczepionej bramy” i symbolizuje dobro, zło. Na pierwszym dziedzińcu znajdują się ołtarze hinduskich bogów. Na kolejnym dziedzińcu wznosi się posąg smoka. To tutaj odbywają się rytuały. Trzeci dziedziniec to sama jaskinia nietoperzy.
Pura Luhur Batukaru
Budynek wyrósł na zboczu góry Batukaru i stał się jedną z dziewięciu głównych świątyń. Uważa się, że chroni zachodnią część wyspy przed złymi duchami. Święta góra Batukaru jest drugą co do wysokości na wyspie. Na jej szczycie znajduje się największy na wyspie krater uśpionego wulkanu. Na cześć ducha świętej góry (bogini ziemi Mahadev czczonej przez ludność) Balijczycy wznieśli ją w XI wieku, dedykując ją przodkom radżas z prowincji Tabanan.
W 1604 został całkowicie zniszczony i odbudowany trzysta lat później. Uważa się, że od tego czasu wulkan nie wybuchł. Główną świątynią jest siedmiopoziomowa pagoda. Podczas corocznej pielgrzymki na szczyt góry odbywa się tutaj obowiązkowy przystanek z czynnościami rytualnymi. Terytorium otoczone kwiatami, zielenią egzotycznych roślin. To pozwoliło mu nadać drugie imię „Świątynia Ogrodowa”.
Pura Kehen
Ten kompleks jest uważany za jeden z głównych symboli. Zgodnie ze swoją strukturą jest porównywany z Pura Besakih. Na zboczu góry znajduje się 8 tarasów, wspartych na tle nieba, o piętrowych dachach, pokrytych zaskakująco mocną strzechą z czarnej palmy. Wewnątrz tajemniczych pomieszczeń znajdują się elementy architektoniczne lśniące rzeźbionymi dekoracjami i złotem. I to nie tylko dekoracje, ale symbole starożytnych działań rytualnych, odzwierciedlenie mitów, legend o kulcie bogów, które wciąż panują na wyspie.
Nie wszystkie poziomy są otwarte dla turystów. W wielu przypadkach ministrowie, którzy wierzą tylko w ważne święta, mogą przejść. To dodaje tajemnicy unikalnej strukturze. Nawet figowiec, który rośnie od kilku tysiącleci na dziedzińcu, tworzy atmosferę znaczenia, zachowania starożytnych tradycji ludności. Być może ta magiczna moc tradycji pomogła mu ozdobić jego wyspę wiecznymi pomnikami i zabytkami.
Goa Gajah
Do 1954 roku kompleks w postaci niezwykłej jaskini pokryty był tropikalną roślinnością. Demoniczny wygląd boga Bhomy nad wejściem do jaskini, wykuty w skale w XVI wieku, odstrasza złe duchy. Zewnętrznie wygląda jak głowa słonia, która określiła drugie imię „jaskinia słonia”. Przez otwarte usta rzeźby możesz przejść do świątyni. Wewnątrz jaskini można zobaczyć 15 nisz wykutych w skale. Modlili się w nich pustelnicy. W jednym z nich znajduje się posąg z głową słonia hinduskiego boga dobrobytu Ganeśy. To po raz kolejny potwierdza nazwę jaskini.
Trzy symbole Śiwy w postaci czarnych walców umieszczone są na jednym cokole przy ścianie wschodniej. Podczas wykopalisk w 1954 r. w pobliżu wejścia odkryto starożytny basen do ablucji przed medytacją. Jest też fontanna z posągami postaci kobiecych trzymających w rękach dzbanki z wodą. Stale uzupełnia pulę. W pobliżu piękna okolica z mostami, fontannami, tropikalną roślinnością.
Pura Tirta Empul
Położona w centrum wyspy, słynącej z wielu źródeł wody święconej. Według Hindusów oczyszcza myśli, duszę człowieka. To pozwala mu wyleczyć swoje dolegliwości fizyczne. W wodzie święconej można zanurzyć się w licznych basenach różnej wielkości. Baseny wykonane są z czerwonej cegły i znajdują się na zewnętrznym dziedzińcu. Dla mężczyzn, mnichów i kobiet przygotowano osobne kąpiele. Został zbudowany w podziemnym źródle, które wypełnia baseny i rzekę Sungai-Pakerisan w 962. Poświęcony bogu Wisznu. Teraz ablucje przeprowadza się w ubraniach, co pozwala na korzystanie z dowolnego basenu i fontanny, pod którymi staje się człowiek.
Uważa się, że każda fontanna nadaje się do konkretnego dobra: oczyszczenia ducha, antidotum, walki ze złem. Przed ablucją dary wkłada się do bambusowych koszyków, trzykrotnie odmawia się modlitwę i tyle samo razy pochyla głowę. Zwykle omijane są wszystkie fontanny z wyjątkiem jednej. Pobiera się z niej wodę, aby umyć zmarłych. Przestrzeganie czynności rytualnych obowiązujących wierzących. Zwykli turyści wykonują zabieg według własnych pomysłów. Woda w fontannach jest czysta i zdatna do picia.
Pura Taman Ayun
Inaczej nazywany „Pięknym Ogrodem”. W pięknym parku, wśród majestatycznych alejek, wznoszą się stawy Pura Taman Ayun, utworzona w XVII wieku za panowania dynastii Mangwi. W tym niesamowitym miejscu spacerowała, odpoczywała rodzina królewska, którą czczą miejscowa ludność, a także balijscy bogowie. Ze wszystkich stron sanktuarium otoczone jest kanałami. Możesz się do niego dostać tylko specjalnymi mostami. Po przejściu przez piękne bramy trafiamy na patio ozdobione fontanną z dziewięcioma strumieniami wody skierowanymi w różne strony.
Kompleks wykonany jest w formie czterech odrębnych stref zlokalizowanych na tarasach o różnej wysokości. W strefie dolnej znajduje się wspólna sala do spotkań społeczności. Trzy strefy odpowiadają kosmologicznym poziomom religii: świat ludzi, świat bóstw, święta moc. Z punktu widzenia wiary kompleks to góra Mahameru z historią kształtowania się świata w kosmicznym przedstawieniu. Co 210 dni odbywa się święto wykonywane zgodnie ze starożytnymi tradycjami Balijczyków. W tym dniu jest wypełniony pielgrzymami, wierzącymi.
Pura Brahmavihara Arama
Największa buddyjska świątynia wyspy znajduje się w jej północnej części na wysokim wzgórzu Tegeha Hamlet w pobliżu miasta Singaraja. Regularną pracę rozpoczął w 1973 roku. Architekturę charakteryzują tradycyjne elementy takich budowli: pomarańczowe dachy, złote posągi Buddy, jasne wnętrza, liczne klomby, kwietniki, zadbane alejki. Wraz z nimi na budynkach pysznią się rzeźby straszliwych Nag, majestatyczne dekoracje w postaci dzwonów z czarnego kamienia. Jest kopią słynnej buddyjskiej świątyni z wyspy Jawa Borobodura i jest uważana za dumę Indonezji.
Spokój, cisza panująca wśród murów budynku zaprasza na procesy medytacyjne prowadzone tu pod okiem ministrów. Przez kilka tygodni człowiek jest całkowicie oderwany od doczesnego życia. Uczestnicy mają zapewnione oddzielne domy do zamieszkania w tym okresie. Regularnie słuchają wykładów, uczestniczą we wspólnych medytacjach, spacerują po zacisznych zakątkach kompleksu. Jest on warunkowo podzielony na pięć stref o określonym celu: Kuti, Body Tree, Stupa, Dharmasala, Upasatha Gara. Centrum medytacji zostało otwarte w 1993 roku.
Świątynia Batuan
Można wejść przez tradycyjną „Brama Podzielona”, przypominającą bogatą pagodę przeciętą w pionie. Według starożytnych wierzeń osoba, która przez nie przeszła, znajduje spokój, spokój, pomoc bogów w rozwiązywaniu złożonych problemów życiowych. Wieś, w której znajduje się świątynia, pojawiła się w 1022 roku, a miejsce obrzędów i obrzędów jeszcze wcześniej. Wyróżnia ją surowe wymagania określone przez starożytne kanony religijne. Terytorium wewnętrzne jest ściśle podzielone na strefy przodków, ludzi, bogów. Ściany wewnętrzne zdobią maski bogów.
Straszny uśmiech na twarzy Brahmy odstrasza złe duchy, chroniąc ludzi przed kłopotami. Na brzegu małego stawu znajduje się rzeźba ogromnego żółwia Bedaang, uważanego za podstawę wszechświata. Leżące na jej plecach węże podtrzymują symboliczną barierę pomiędzy materialnymi, nieziemskimi życiami. Dla głównego boga przy wejściu ustawiono majestatyczny tron. Wcześniej specjalne sanktuarium religijne było dostępne tylko dla wierzących. Teraz każdy może to zobaczyć.
Pura Maospahit
Historia zaczyna się w XIV wieku za panowania dynastii Majapahit. Jest to starożytna świątynia rodzinna, zbudowana zgodnie z ówczesnymi tradycjami architektonicznymi. Na dziedzińcu kompleksu znajduje się jeszcze świątynia kultu przodków, trzy kaplice z niezwykłą dekoracją z poroża jelenia. Został zbudowany z czerwonej cegły i składa się z dwóch połówek oddzielonych murem.
Na terytorium można wejść trzema osobnymi wejściami, które pełnią określone funkcje. W dni powszednie przejście po lewej stronie jest najczęściej otwarte. Główne wejście jest otwarte w święta. Zdobią go rzeźby z groźnymi twarzami, pięć kolumn poświęconych bogom. W całym kompleksie znajdują się posągi Garudy (jest to jeden z symboli Indonezji), mitycznych ptaków, syna boga wiatrów Batara Bayu. Niestety duża liczba starożytnych dekoracji została utracona w wyniku trzęsień ziemi i renowacji.
Pura Dalem Agung Padangtegal
Jest to jeden z trzech kompleksów znajdujących się w Małpim Lesie i został zbudowany w 1350 roku na cześć boga Sang Hyanga. Zgodnie ze starożytnymi tradycjami w każdej wiosce powinny znajdować się trzy świątynie w określonych miejscach, do określonych czynności rytualnych. Na potrzeby uroczystości pogrzebowych (kremacja zmarłych) na obrzeżach wsi wzniesiono Pura Dalem. Jeśli fundusze rodzinne nie pozwalają na kremację indywidualną, to ministrowie zapewniają miejsce czasowego pochówku, a raz na 5 lat będzie miała miejsce powszechna kremacja zmarłego.
Popioły są umieszczane w łupinie orzecha kokosowego i spuszczane do rzeki. Impreza jest uroczysta, uczestnicy ubrani są w białe odświętne stroje. Zbudowany z czerwonej cegły, ozdobiony rzeźbionymi rzeźbami bogów, zwierząt, legendarnego ptaka, wieży bębnowej. Wejścia strzegą rzeźby czarownic, czarowników, symbolizujących podziemie. Pilnują go długoogoniaste małpy. Według lokalnych wierzeń chronią przed kłopotami.
Lepiej odwiedzić kompleksy świątynne wyspy wraz z wycieczką i posłuchać niesamowitych opowieści o kamiennych rzeźbach, kapliczkach, przejść przez kilka jej podzielonych, rzeźbionych bram, mieniących się dekoracją.