Co zobaczyć w Madrycie w 1 dzień na własną rękę – trasa, zdjęcie, opis, mapa
Pomimo tego, że stolica Hiszpanii znajduje się 300 km od morza, jej pierwotna nazwa macherit kojarzy się z wodą. W języku arabskim słowo to oznacza „źródło pełnych wód”. Miasto, którego nazwę zaczęto wymawiać jako „Madryt” w średniowieczu, naprawdę stoi na warstwach bogatych w wody gruntowe. Położenie miasta w centrum Hiszpanii było głównym czynnikiem nadania mu w 1561 r. statusu stolicy państwa. Następnie Madryt zaczął się dynamicznie rozwijać: szybko rozwijało się budownictwo mieszkaniowe, otwarto królewskie fabryki do produkcji szkła, porcelany i wyrobów dywanowych.
Miejsce narodzin słynnego tenora Placido Domingo jest piękne z jego ogrodami i parkami, placami i pałacami, muzeami i teatrami. Jeśli planujesz zrezygnować z wycieczki podczas zwiedzania miasta, proponujemy ci samodzielną recenzję tego, co warto zobaczyć w Madrycie w 1 dzień. Przeczytaj i dokonaj wyboru atrakcji z tej recenzji.
Arena Las Ventas
Symbolem narodowej rozrywki, uosabiającym odwagę Hiszpanów, jest Arena Las Ventas, niezwykle piękna budowla architektoniczna wykonana z czerwonej cegły. W okresie rozkwitu sztuki walki byków (lata 20-30 XX w.) wzniesiono monumentalny budynek w stylu neomudejar, otaczający otwarty, okrągły teren.Pierwszy sezon walk byków odbył się w Las Ventas w 1935 r., a następnie arenę pusty przez 4 lata z powodu wojny domowej.
Majestatyczny 4-poziomowy budynek, ozdobiony licznymi łukami, poszarpanymi ścianami, prostokątnymi wieżami i iglicami, zachwyca swoim wyglądem. Kompozytor M. Lillo zadedykował swój utwór muzyczny temu wspaniałemu zabytkowi. Arena może pomieścić 23 798 widzów. Miłośnicy walk byków przyjeżdżają tu od marca do października, w sezonie walk byków. Przez resztę czasu są inne występy.
Zarezerwuj prywatny transfer z lotniska do hotelu za 2 956 RUB
Na fasadach budynku znajdują się pomniki poległych torreadorów oraz angielskiego naukowca, który wynalazł penicylinę Fleming, jako dowód jego zasług w ratowaniu życia bojownikom. W 1951 roku otwarto tu Muzeum Walki Byków, w którym eksponowane są eksponaty związane z niebezpieczną sztuką. Prawdziwy kostium przesiąknięty krwią matadora robi ogromne wrażenie. Obrazy i rzeźby przedstawiają odważnych, odważnych władców byków.
Park Retiro
Nawet turyści rozpieszczani widokami różnych parków nie mogą powstrzymać swojego bezgranicznego podziwu, gdy po raz pierwszy znajdą się w ogromnym królestwie krajobrazu i architektury – Parku Retiro. Definicja „zielone płuca miasta” (ponad 15 tys. drzew) na pewno będzie do tego pasować. Do takiej metafory warto tylko dodać, że to także oaza piękna, kultury i sportu. Na 125 hektarach wśród terenów zielonych, ukwieconych trawników znajdują się wspaniałe pałace, fontanny, ogrody tematyczne, stawy, ośrodki sportowo-rozrywkowe.
Nie sposób przejść obojętnie obok Pałacu Velasquez czy Pałacu Kryształowego, które dziś pełnią rolę pawilonów wystawienniczych. Na Wielkim Stawie można pływać łódką lub łódką, siedzieć na brzegu pod rozłożystymi koronami, karmić ptactwo wodne. Pełne wdzięku rzeźby zdobią alejki Retiro, wśród których Upadły Anioł jest jedyną na świecie figurą diabła.
Przedstawia scenę wygnania Lucyfera z raju. Pomnik poświęcony królowi Alfonsowi XII robi wrażenie do głębi. Nad kompozycją, składającą się ze śnieżnobiałej kolumnady, majestatycznego postumentu z posągiem konnym i alegorycznych rzeźb, pracowało 20 najlepszych rzeźbiarzy. Każdy odwiedzający Retiro czuje bajeczność tego miejsca.
kryształowy Pałac
Niezwykle piękny, przewiewny budynek wykonany z metalu i szkła – Crystal Palace został wzniesiony w parku Retiro w 1887 roku, aby gościć wystawę tropikalnych roślin Filipin. Słynny architekt Velazquez postanowił stworzyć odpowiednik londyńskiego Glass Palace, znajdującego się w Hyde Parku. Pomysł Velazqueza częściowo przewyższał pałac Paxtona wdzięcznym pięknem i perfekcją konstrukcji.
Umiejscowiony na samym skraju sztucznego jeziora cud architektury przyciąga wzrok. Wydaje się, że pałac stoi na wodzie, co czyni go jeszcze bardziej atrakcyjnym. Była to pierwsza szklana budowla wybudowana w Hiszpanii i na owe czasy była konstrukcją unikatową. Ale do dziś pozostaje najpopularniejszym obiektem do fotografowania zauroczonych turystów.
Misterne szklane konstrukcje są osadzone na mocnej podstawie z kutego żelaza, na której zbudowana jest ceglano-kamienna platforma. Jest wyłożony malowniczymi płytkami ceramicznymi stworzonymi przez hiszpańskiego ceramika D. Zuloagę. Wejście zdobią klasyczne kolumny z balustradą, gigantyczna kopuła wieńczy dach. Błyszczący w słońcu pałac naprawdę wydaje się być kryształowy. Jest gospodarzem różnych wystaw, wstęp do Kryształowego Pałacu jest bezpłatny.
Brama Alcala
Obok Parku Ritero wznosi się monumentalna granitowa konstrukcja – Brama Alcala. Ten prawdziwie zabytkowy budynek został wzniesiony w 1778 roku przy głównym wejściu do miasta, a teraz można zobaczyć, jak poszerzyły się granice Madrytu. Brama Alcala jest dziś wspaniałym zabytkiem architektury XVIII wieku. na ulicy Alcala. Chociaż ulica o tej samej nazwie zniknęła po przebudowie, jej nazwę ustalono za bramą dzielącą ulicę na pół. Inicjatorem budowy nowej bramy był wówczas król Karol III, który aktywnie dążył do modernizacji miasta.
Nie sposób nie podziwiać tego granitowego 5-łukowego pomnika – uosobienia wielkości, wielkości i piękna. Elewację wschodnią wyznacza 10 kolumn z kapitelami. Nad środkowym łukiem po obu stronach wyrzeźbiono imię Karola i datę budowy, a powyżej rzeźbiarski wizerunek postaci mitologicznych i postaci dziecięcych. Łuki boczne fasady zachodniej wieńczą głowy lwów i rogi obfitości. Nad każdym z nich znajdują się 2 rzeźby – symbole Cnót. Bramy Alcali są przeznaczone na wieczność – wydają się niewzruszone.
Pałac Cibeles
Bajecznie wyglądający śnieżnobiały Pałac Cibeles, znajdujący się na placu o tej samej nazwie, powstawał przez 13 lat (1904-18) I nie ma się co dziwić: architektura ogromnego budynku to zespół różnych wieżyczek, kolumn, pinakle, galerie, iglice i inne pretensjonalne elementy w stylu neo-churrigueryjskim”. Najzdolniejsi architekci i inżynierowie pracowali nad projektem niesamowitego arcydzieła, stając się sławnymi z niesamowitych rezultatów swoich wysiłków. Uroczyste otwarcie Pałacu Telekomunikacji odbyło się w marcu 1919 roku, aw 1993 roku został wpisany na listę honorowego dziedzictwa kulturowego Hiszpanii.
Po gruntownej renowacji elewacji budynek pałacu, któremu w 2009 roku nadano nazwę Sibeles, jest własnością Rady Miejskiej. Główną atrakcję placu mieszkańcy czule nazywają „tortem weselnym” – pałac jest tak zachwycający. Na powierzchni ponad 12 tysięcy metrów kwadratowych. m dziś istnieją różne instytucje kulturalne i rozrywkowe: czytelnia, sektor informacji publicznej, pawilony wystawiennicze, sale koncertowe, restauracja.
Nawet zewnętrzne oględziny wspaniałej budowli pozostawiają głębokie wrażenie. Ale prawdziwy cud czeka Cię, jeśli wejdziesz do środka i wejdziesz na taras widokowy, wyposażony na 7. piętrze. Stąd zobaczysz 360-stopniową panoramę współczesnego Madrytu. Zobaczysz tętniące życiem bulwary Castellana i Recolesos, ulice Alcala i Gran Via, malowniczą zieleń alei Paseo del Prado – centrum stolicy zachwyci Cię swoim różnorodnym pięknem.
Muzeum Tissen-Bornemis
Chcesz zanurzyć się w magiczny świat wysokiej jakości malarstwa? Koniecznie odwiedź Muzeum Thyssen-Bornecima, znajdujące się na niewielkim obszarze, umownie określanym jako „złoty trójkąt sztuki”. Nazwano go tak ze względu na koncentrację kilku głównych muzeów w tym miejscu, w tym słynnego Prado. Założycielami instytucji są ojciec i syn Thysseny, którzy otrzymali tytuł węgierskiego barona Bornemyssy, właściciela ogromnej kolekcji obrazów malowanych na przestrzeni 8 wieków przez różnych artystów.
W specjalnie wybudowanym budynku mieszczą się 4 ekspozycje muzealne, odzwierciedlające chronologię i trendy w sztuce malarstwa światowego. Najobszerniejszy zbiór (I ekspozycja) prezentuje twórczość włoskich, holenderskich, flamandzkich mistrzów pędzla XIII-XVI wieku. Wśród nich są absolutne rarytasy – obrazy Lucasa-Cranacha (ojca), Memlinga i Holbeina. II ekspozycja obejmuje prace artystów renesansu, baroku i rokoka (XVII-XVIII w.).
Można tu podziwiać „Madonnę” Tycjana, „Autoportret” Rembrandta, obrazy Rubensa, Tintoretta, Gainsborougha i innych genialnych twórców tych trendów. Trzecia część kolekcji obrazów poświęcona jest impresjonizmowi i postimpresjonizmowi w malarstwie (XIX-XX w.).
5 prac Moneta, Degasa „Ballerina”, obrazy Gauguina, 5 obrazów Van Gogha, arcydzieła Toulouse-Lautreca, Cezanne'a i innych impresjonistów zachwycają oczy zwiedzających. Są dzieła postimpresjonistów: Picassa, Dali, Kandinsky'ego, Chagalla. Czwarte piętro budynku zajmują dzieła malarzy amerykańskich (koniec XIX-początku XX wieku): Pollocka, Lichtensteina i wielu innych.
Muzeum Prado
Madryckie Muzeum Sztuk Pięknych, które nie ustępuje popularnością Luwrowi w Paryżu, zostało otwarte w 1819 roku i otrzymało nazwę Parku Prado, w którym wcześniej mieściła się publiczna wystawa. Oficjalnym organizatorem instytucji jest królowa Izabela Braganza, ale tak naprawdę podwaliny kolekcji Prado położył król Karol V. Zbierając dzieła malarstwa i rzeźby hiszpańskiej, przekazał je społeczeństwu.
Bogata kolekcja arcydzieł artystycznych (8000 obrazów, 400 rzeźb) autorstwa znanych europejskich artystów sprawiła, że Muzeum Prado stało się obiektem niezwykle popularnym. Mimo imponujących rozmiarów gmachu muzeum, w jednym czasie wystawianych jest tylko 2000 obrazów. Tutaj można dziś zobaczyć nieśmiertelne dzieła hiszpańskich klasyków malarstwa z XVII-XIX wieku: Velasqueza, Zurbarana, Goyę, El Greco i innych.
Szczególnie bogata jest kolekcja prac Goyi – 30 obrazów niezwykłego malarza odzwierciedla wszystkie okresy jego wyjątkowej twórczości. Prawie wszystkie europejskie szkoły artystyczne są reprezentowane w obrazach Rafaela, Botticellego, Tycjana, Boscha, Durera, Cranacha i wielu innych utalentowanych malarzy. Wśród wspaniałych przykładów rzeźby są słynne posągi Orestesa i Pylady starożytnego rzymskiego rzeźbiarza. Wizyta w Prado to rozkosz w świecie wielkiej sztuki.
Królewski Ogród Botaniczny
Obok Muzeum Prado znajduje się urocza oaza różnorodnej flory – Królewskie Ogrody Botaniczne, które pełni funkcję centrum badawczego CSIC. Na 8 hektarach znajdują się 3 strefy tematyczne: rośliny kontynentu amerykańskiego, regionu Pacyfiku i Europy.
Nowoczesny ogród został przeniesiony do Paseo del Prado znad brzegów rzeki Manzanares w 1774 roku i przez cały ten czas był aktywnie rozbudowywany. Szczególnie postępujące zmiany zaszły w nim w XIX wieku, kiedy na terenie ogrodu pojawiły się pawilony szklarniowe, biblioteka, zajęcia botaniczne, organizowano wyprawy naukowe po całym świecie.
Dziś Narodowy Pomnik Hiszpanii – Królewski Ogród Botaniczny jest jednym z najlepszych przykładów wśród swoich europejskich odpowiedników. Cały obszar ogrodu z 5 tysiącami różnych rodzajów roślinności podzielony jest na 4 tarasy. Niezwykle malowniczo wygląda I dolny taras z kolekcją roślinności ozdobnej, drzew owocowych i ogrodów różanych. Drugi dolny taras reprezentuje ewolucyjną serię roślin, od najbardziej prymitywnych do wysoko rozwiniętych gatunków.
Na najwyższym Tarasie Górnym, składającym się z 25 sektorów, znajduje się park, oczko wodne, szklarnia z bogatą kolekcją różnych roślin oraz pawilon wystawienniczy. Wśród bujnej zieleni znajduje się altana z popiersiem Karola Linneusza, największego przyrodnika odkrywcy. Dodatkowy taras prezentuje niezwykłe egzotyczne kolekcje roślinności drzewiastej i zielnej.
Most Toledo
Nazywanie tej wspaniałej konstrukcji krzyżowej tylko mostem jest niesprawiedliwe. Wspaniały obiekt budownictwa miejskiego symbolizuje moc granitu, architektoniczną elegancję i przepych baroku oraz niezawodną trwałość. Most Toledo nad rzeką Manzanares został zbudowany w XVIII wieku. (1718-32) zamiast dawnej przeprawy zniszczonej przez powódź. Architekt de Ribera stworzył projekt 9-łukowego mostu, który może wytrzymać powodzie o dowolnej wielkości. Potężne kamienne filary między łukami wykonane są z monumentalnych bloków granitowych.
Boki każdej podpory mają zaokrąglony kształt w postaci gigantycznej kolumny, dzięki czemu woda płynnie zagina się wokół nich. Do 1952 roku most o szerokości 4,95 m był przejściem dla pieszych, ale po wypadku z tramwajem, w którym zginęło 15 osób, Toledo stało się przejściem dla pieszych. Dziś jest ulubionym miejscem spacerów turystów i mieszkańców Madrytu.
Ludzie przyjeżdżają tutaj, aby podziwiać otaczające miasto i barokowe dekoracje samego mostu. W jego centralnej części po obu stronach znajdują się posągi św. Izydora i Marii Torribii – przykłady sztuki rzeźbiarskiej w stylu barokowym. Na parterze wokół mostu znajdują się piękne trawniki i kwietniki, cieszące oko.
Brama Toledo
W pobliżu głównej katedry miasta wznosi się pomnik z szarego granitu – Bramy Toledo. Majestatyczny budynek powstał w II dekadzie XVIII wieku. (1817-27) na miejscu dawnych bram fortecznych z XV wieku prowadzących do miasta Toledo. Neoromański pomnik poświęcony jest królowi Ferdynandowi VII, który wypędził Francuzów z Madrytu. Został zaprojektowany przez Antonio Aguado z granitu i wapienia wydobywanego w okolicach Malagi. Bramy Toledo składają się z 3 łuków – półkolistego centralnego i prostokątnego bocznego.
Przęsło środkowego łuku zdobią jońskie półkolumny i pilastry. Od strony miasta szczyt łuku wieńczy herb Madrytu podtrzymywany przez anioły. Zewnętrzna strona bramy jest pompatycznie ozdobiona rzeźbami. Nad głównym łukiem znajduje się kompozycja rzeźbiarska symbolizująca potęgę Hiszpanii na kuli ziemskiej. Poniżej znajduje się napis wychwalający Ferdynanda VII. Nad łukami bocznymi znajdują się wizerunki trofeów wojskowych. Obie strony pomnika otoczone są malowniczymi trawnikami.
Ogrody Las Vistallas
Urocza zielona okolica najstarszej dzielnicy Madrytu zaprasza na spokojny spacer wśród aksamitnych trawników, altan i różnorodnych drzew. Wiele osób przyjeżdża tutaj, aby wspiąć się na platformę widokową – taras wyposażony w jedną z lokalnych kawiarni.
Gasząc pragnienie chłodnymi napojami, można podziwiać zapierające dech w piersiach widoki na Sierra de Guadarrama. W czasie wojny domowej ogrody zostały ostrzelane przez nacjonalistów, a odpowiedzieli im republikanie z bunkra. Rodzaj pomnika związanego ze śmiercią – wiadukt, wybudowany zamiast starego mostu w 1942 r., znany był jako miejsce samobójczych skoków z niego. Dlatego w 1990 r. władze ogrodziły go plastikowym płotem, nieco zasłaniając widok.
Budowa wiaduktu podyktowana była potrzebą wygodniejszego przemieszczania się mieszkańców przez dopływ rzeki. Manzanares. Przed jego pojawieniem się ludzie musieli być przewożeni na drugą stronę łodziami. Jeśli masz czas, warto przejść się ulicą. Segovia na południe, aby zobaczyć Dzielnicę Maurów, przypominającą miasto Medina.
Plaza Mayor
Niewybaczalne jest nie odwiedzić prawdziwie historycznego miejsca Madrytu, spowitego zasłoną wydarzeń minionych epok – Plaza Mayor. Rok 2017 był rokiem rocznicowym dla placu – skończył 4 wieki. W XV wieku były to obrzeża miasta, gdzie odbywał się ożywiony handel żywnością i towarami – spontaniczny targ. Do XVI wieku Zabroniono tu wznoszenia jakichkolwiek budynków.
W XVI wieku na placu wokół jego obwodu zbudowano okazały budynek z 377 balkonami, 114 arkadami wejściowymi i 76 lukarnami. Casa de la Panaderia – Dom Piekarni. W strasznym czasie hiszpańskiej inkwizycji na placu dokonywano okrutnych egzekucji heretyków. Później egzekucje zostały przeniesione na plac Barley (Cevada) i powróciły do lat francuskiej dominacji.
Wielkie pożary w XVII w. doprowadziły do zmian w konstrukcji Domu Piekarni. A po pożarze w 1790 r. 5-piętrowy budynek stał się 3-piętrowym budynkiem. Wszystkie osławione balkony wychodzą na 4 kierunki świata, co pozwoliło im służyć jako sale koncertowe podczas Świątecznego Festiwalu Muzyki Wielogatunkowej (2017). W Wigilię na Plaza Mayor odbywa się uroczysty jarmark, rozstawiane są wielokolorowe namioty sprzedające różne pamiątki.
Rynek El Rastro
Najstarszy hiszpański pchli targ, znany w całej Europie, swoją nazwę El Rastro wziął od krwawych odcisków stóp, kiedy z rzeźni sprowadzano do ubierania skóry martwych zwierząt. To właśnie w tym miejscu w średniowieczu opierała się produkcja skór. Dziś jest to niedzielny pchli targ na świeżym powietrzu, na którym sprzedawane są „rzeczy” i autentyczne rarytasy.
Turystów i mieszkańców przyciąga tu szczególny hiszpański smak, wesoła atmosfera i chęć zdobycia cennego drobiazgu. Dźwięki wesołej muzyki, tłumy ludzi zaglądają do namiotów w nadziei, że znajdą coś niezwykłego. W różnych miejscach rynku, warunkowo podzielonych na tematyczne, sprzedaje się wszystko, co wiąże się z życiem i życiem człowieka.
Drób, inne zwierzęta gospodarskie, akcesoria dla zwierząt o ciekawej historii. Odcinki uliczne zamieniono w solidny pchli targ: jest ulica dla artystów, kinomanów, kolekcjonerów różnych pasków, koneserów antyków. Ale jak na każdym pchlim targu, gdzie jest inna publiczność, trzeba być ostrożnym.
Targ San Miguel
Zorganizowany na początku XIX wieku. na miejscu spalonego kościoła San Miguel rynek o tej samej nazwie jest obecnie jednym z najpopularniejszych miejsc w mieście. To nie tylko targ, na którym można kupić dowolny produkt gastronomiczny, ale obiekt rozrywki i rekreacji. Bardzo malowniczo prezentuje się niedawno odrestaurowany pawilon pod metalową ramą i przeszklonym wnętrzem. Wszystkie stragany ozdobione są wzorami ceramicznymi, zainstalowane są lampy gazowe, lady ozdobione są w formie tapas barów.
W rzeczywistości San Miguel to gastronomiczny raj, w którym oferowana jest międzynarodowa oferta produktów na każdy gust. Świeże ostrygi z Francji, czarny i czerwony kawior z Rosji, ośmiornica z Galicji, dorsz z Finlandii – wybór jest nieograniczony. Można tu kupić świeżo upieczony chleb, sery różnych odmian, owoce morza, dowolne mięso, warzywa i owoce egzotyczne. Pawilon jest warunkowo podzielony na 3 sektory. Pierwsza sprzedaje pieczywo, wszelkiego rodzaju wypieki, desery.
Tutaj można na przykład napić się kawy barraquito z churros lub croissantami. W strefie 2 królują owoce morza: przegrzebki, ośmiornice, krewetki, kraby podawane są smażone, gotowane, surowe. III sektor tapas, gdzie serwują tradycyjne hiszpańskie potrawy: sery, oliwki, pinchos, paella. Restauracje znajdują się na 2 piętrze. Oprócz platformy handlowej San Miguel służy jako miejsce koncertów, targów, prezentacji i szkoleń.
Katedra Almudena
Wspaniały budynek o neoklasycystycznym wyglądzie obok Pałacu Królewskiego nie może nie przyciągać uwagi wdzięcznym pięknem swoich fasad. Przed nią zawsze są turyści. Choć nie jest to obiekt antyczny, otacza go ciekawa historia i legendy. Katedrę Almudena zaczęto budować w 1884 roku na polecenie króla Alfonsa VII, który planował pochować w jej murach swoją żonę Marię Orleańską, zmarłą na gruźlicę. Według legendy figura Matki Bożej Almudena została przywieziona do Madrytu w I wieku. Apostoł Jakub.
Ale musiał być ukryty przed Arabami, którzy podbili Hiszpanię. Rzeźba została rzekomo odnaleziona dopiero w XI wieku. po wypędzeniu zdobywców. Legendarna rzeźba (nie z I wieku, ale z XVI) jest dziś przechowywana w katedrze. Maria Almudena jest patronką Madrytu. Katedrę na jej cześć budowano bardzo długo, dopiero w 1993 roku poświęcił ją papież Jan Paweł II, którego pomnik znajduje się przed świątynią. W tym samym roku katedra została otwarta dla publiczności.
Na ozdobionej płaskorzeźbami bramie wejściowej do świątyni przedstawione są sceny ze scen biblijnych. Wewnątrz pomieszczenie jest zalane światłem z wielobarwnymi refleksami wlewającymi się przez duże witraże. Imponujący ołtarz z zielonego marmuru w stylu prawosławnym. Tutejsze muzeum eksponuje rzadkie ikony i inne relikty kościelne. Przez muzeum można wspiąć się na taras widokowy znajdujący się na dachu wokół głównej kopuły, aby zobaczyć oszałamiającą panoramę miasta.
Pałac Królewski
Odwiedzić Madryt i nie zobaczyć jego Pałacu Królewskiego jest niewybaczalne. Niezwykle piękne arcydzieło architektury jest największym ze wszystkich istniejących dziś europejskich pałaców. Był budowany przez 26 lat (1738-64) dla Karola III według projektu słynnych włoskich architektów Sabatini i Sacchetti. Dziś pałac pełni funkcję muzeum i miejsca uroczystości. Przylega do niego park Campo del Moro, w którym mieści się Muzeum Powozów.
Budynek pałacowy, wykonany w stylu włoskiego baroku, imponuje dużą kubaturą – posiada 3,5 tys. izb. Elewacje pałacu licowane są płytami granitowymi, elementy ozdobne wykonane są z białego marmuru i kamienia Colmenar, co nadaje budynkowi jasny i świąteczny wygląd. Wystrój wnętrz, uważany za najpiękniejszy w Europie, pogrąża się w emocjonalnym szoku.
Wspaniałe freski najlepszych europejskich malarzy, wykwintne kryształowe żyrandole, szykowne gobeliny, meble w stylu rokoko i empiru, kolekcje broni, skrzypce Stradivariusa są godne podziwu. Pałac Królewski to jedno z najlepszych muzeów w Madrycie.
Kolejka linowa El Teleferico Madryt
Poczuj dreszczyk emocji latania nad rzeką Manzanares i parkiem Casa de Campo kolejką linową Teleferico. Zaczyna się o godz. Paseo del Pintoro Rosales i rozciąga się na 2,5 km. 80 kabin 5-osobowych kolejek linowych pokonuje tę odległość w 11 minut, podczas których można zobaczyć kultowe zabytki: Plac Hiszpański, Świątynię Egipską, Pałac Królewski, katedrę Almudena itp.
Poniżej malowniczy obraz parku Casa de Campo, największego parku w mieście. Kolejka linowa to świetny sposób, aby dostać się do parku, gdzie znajduje się zoo, przejażdżki i miejsca piknikowe. Maksymalna wysokość lotu to 40 m. Teleferiko kursuje codziennie od kwietnia do września, od października do marca – tylko w soboty i niedziele od 11.00 do 18.00 Z powodu silnych wiatrów kolejka jest zatrzymana.
Świątynia Debod
Zwiedzając wyjątkowy budynek, radykalnie różniący się wyglądem od innych zabytków religijnych, Świątynię Debod, poczujesz się jak w starożytnym Egipcie. To było tam w IV wieku. pne mi. ten budynek był zlokalizowany. Początkowo była to niewielka kaplica, później uzupełniona innymi budynkami. Do świątyni przybyły tłumy pielgrzymów, czcząc starożytny posąg bogini Izydy. Wdzięczni mieszkańcy Egiptu podarowali tę świątynię Hiszpanii w dowód wdzięczności za udział w ratowaniu przed powodzią świątyń starożytnej Nubii.
W 1968 Debod został rozebrany na części i dostarczony na statkach do Madrytu, zainstalowany w West Park. W 1972 roku odbyło się uroczyste otwarcie rarytasu religijnego – pomnika klasycznej architektury starożytnego Egiptu. Głównym obiektem świątyni jest kaplica, która jest najlepiej zachowana. Na zewnątrz ozdobiona jest płaskorzeźbami, a wewnątrz na ścianach znajdują się hieroglify, obrazy przedstawiające różne sceny rytualne. Archiwum Deboda zawiera zdjęcia i dokumenty ilustrujące historię świątyni.
Łuk Zwycięstwa
Architektoniczny symbol triumfu armii narodowej nad Republikanami w wojnie domowej, Łuk Zwycięstwa został wzniesiony na Plaza de la Moncloa. Został zbudowany na rozkaz dyktatora Franco w latach 50. XX wieku. Inaczej budowla nazywana jest Bramą Moncloa, nie chcąc kojarzyć jej ze wspomnieniem krwawego dyktatora. Nad projektem 40-metrowego pomnika pracowali architekci Otero i Sanfeliu.
Szczyt łuku wieńczy kompozycja rzeźbiarska w postaci czterech koni zaprzężonych w karetę. Rządzi nimi bogini Minerwa. Na fasadach wyryte są napisy po łacinie o zwycięstwie, o odbudowie kampusu uniwersyteckiego, który został zniszczony podczas konfliktu zbrojnego. Wewnątrz budynku znajduje się sala z makietą uczelni i oryginalnymi planami budowy Łuku. Obecnie łuk jest niedostępny dla zwiedzających, oglądany jest z daleka.
Nabrzeże Manzanares
Efektem projektu zagospodarowania strefy przybrzeżnej rzeki – nabrzeża Manzanares – jest wspaniałe miejsce w stolicy Hiszpanii. Na obszarze 650 hektarów przeprowadzono imponującą rekonstrukcję, wytyczono zielone strefy, zbudowano nowe kładki dla pieszych. Każdy z nich to atrakcyjny obiekt architektoniczny. Most Arganzuela, wykonany ze stali nierdzewnej, jest jednym z najlepszych przykładów przejścia dla pieszych. Niektóre z nich ozdobione są mozaikami.
Wzdłuż rzeki znajdują się parki ze ścieżkami rowerowymi, ogrody owocowe i ozdobne, dziesiątki placów zabaw i boisk sportowych. Tutaj wykonywali prace hydrotechniczne, oczyszczali koryto rzeki, budowali tamy, zbiorniki na wodę deszczową, aby ją uzupełniać. Cały kompleks nosił nazwę „Madryt Rio”, otwarty w 2011 roku. Ale prace nad dalszą poprawą jego terytorium nadal poprawiają środowisko i sprawiają, że obywatele są bardziej komfortowi.
Jak dostać się z lotniska do centrum:
Jeśli samolot z Moskwy na lotnisko Barakhan przyleci do terminalu T4S, kieruj się znakami Exit do pociągu, który jedzie do terminalu T4. Jeśli dotarłeś do terminalu T1, nie musisz nigdzie jechać. Z lotniskiem połączonych jest 8 linii metra. Z terminali T1, T2, T3, T4 dotrzesz do Nuevos Ministerios w 15 minut, a stamtąd przesiądź się na linie kolejowe 6 i 10 prowadzące do historycznego centrum miasta. Metro kursuje od 06.05 do 02.00.
Na tych samych terminalach zatrzymują się autobusy ekspresowe, które w ciągu dnia kursują co 15-20 minut, aw nocy co 35-45 minut. Czas przejazdu – 35-40 minut, bilet – 5 €. Ponadto jest wiele przejeżdżających autobusów. Jeśli nie musisz oszczędzać, możesz zamówić taksówkę (średnia cena 40-50 €).