„Ludzie chodzą do Moskwy do pracy, do Petersburga z miłości” to jedno z powiedzeń o kulturalnej stolicy Rosji, które po raz kolejny potwierdza wyjątkowość miasta. Nie da się jej pokochać za deszczowy klimat, ale kiedy zanurzymy się w historię majestatycznych pałaców i zabytków, ludzie przesiąkają królewską atmosferą i zakochują się w sobie na całe życie.

Jak dostać się z lotniska do centrum?

Do centrum miasta można dojechać z lotniska z przesiadkami: najpierw jednym z autobusów (city, express, minibus) do metra, a następnie ze stacji Moskovskaya do stacji Newski Prospekt. Podróż metrem zajmuje 17 minut, autobusem od 20 do 35 minut.

Cena biletu na wszystkie rodzaje transportu jest taka sama – 85 rubli, ale minibus #39K kursuje co 5 minut, od 7:00 do 23:30, więc ta trasa jest najszybsza – 50 minut, biorąc pod uwagę podróż metrem i czekam. Ekspresowy autobus numer 39E może dojechać do centrum w 70 minut i jest wygodny, ponieważ ma miejsce na bagaż. Kursuje codziennie, raz na pół godziny, od 5:25 do 00:20.

Autobus miejski numer 39 jest najmniej wygodny i spędza w drodze więcej czasu niż inne – 90 minut, ale kursuje do późnych godzin nocnych – od 5:30 do 1:30, odjeżdża co 20 minut. Możesz również zamówić taksówkę z Pułkowa.

Zamów prywatny transfer z lotniska do hotelu w Petersburgu za 1188 RUB

Pierwszy dzień

Pierwszego dnia czeka na Was zespół architektoniczny Placu Pałacowego, kościoły, ogrody cesarskie i pomniki wybitnych osobistości tego miasta. Lepiej zaplanować spacer w słoneczny dzień.

Sobór Kazański

W centrum miasta na Newskim Prospekcie znajduje się jedno z największych miejsc kultu w mieście – Sobór Kazański, zbudowany na rozkaz rosyjskiego cesarza Pawła I w celu przechowywania cudownej ikony Matki Bożej.

Pod kierunkiem jednej z sióstr z klasztoru Bogoroditsky, do której we śnie przyszła Matka Boża i oznaczyła miejsce pochówku ikony, relikwia została odnaleziona i dostarczona do Kazania. Każdy, kto wierzył w jej moc, był leczony z nieuleczalnych chorób, ledwo ją dotykając, a ona pomogła dowódcy Dmitrijowi Pożarskiemu pokonać polsko-litewskich najeźdźców.

Setki świątyń w Rosji poświęcono ikonie kazańskiej; godna tego okazała się świątynia w Petersburgu, która pod względem luksusu nie ustępowała katedrze św. Piotra w Rzymie. Budowę budynku powierzono Worochinowi, byłemu poddanym hrabiego Stroganowa.

Przez 10 lat on i tysiące prostych, ciężko pracujących bez specjalnych warunków pracy z materiałów domowych zbudowali świątynię w stylu empirowym z kolumnadą z 96 kolumnami i rzeźbami z brązu wybitnych osobistości Rosji (A. Newski, M. Kutuzova itp.), a nad wnętrzem XVIII-XIX w. pracowali rosyjscy artyści Serwis turystyczny działa codziennie od 10:00 do 18:00.

Jeśli nie potrzebujesz przewodnika, wstęp jest bezpłatny od 06:30 do 20:00.

Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej

Z rozkazu cesarzowej Anny Ioannovny podpisano pozwolenie na budowę kościoła katolickiego ku czci chrześcijańskiej wielkiej męczennicy Katarzyny Aleksandryjskiej, która wyznawała chrześcijaństwo za Maksymina II. Nawróciła nie tylko cesarza rzymskiego, ale także jego żonę, dowódcę i 200 jego poddanych, za co zapłaciła życiem.

Szwajcarski architekt Trezzini, francuski architekt J.B. Vallin-Delamot oraz włoscy mistrzowie Minciani i Rinaldi pracowali nad projektem przez kilkadziesiąt lat. Bazylika w kształcie krzyża łacińskiego zwieńczona jest kopułą, a wejście do budynku reprezentuje łukowaty portal wsparty na kolumnach.

Świątynia ulegała wielu zniszczeniom i grabieżom, w wyniku których utraciła organy, krzyż ołtarzowy oraz ikonograficzny obraz Paola Veronese „Mistyczne Zaręczyny św. Katarzyny”.

Pochowano tu A. Poniatowskiego (króla polskiego) i JV Moreau (dowódcę francuskiego), a wśród parafian odnotowano: Z. Wołkońską (księżną Beloselską), M. Łunina (dekabrysta i podpułkownika gwardii rosyjskiej) i innych. św. Katarzyny kursuje codziennie od 8:00 do 20:00.

Dom książki

Dom Księgi, ośrodek życia kulturalnego i intelektualnego petersburczyków, został zbudowany w 1904 r. i wykupiony przez niemiecką firmę do prowadzenia działalności handlowej.

Pomimo oporu głównego architekta Leningradu L. Ilyina, który uważał bliskość centrum handlowego Singer do katedry kazańskiej przy Newskim Prospekcie za skandal, sześciopiętrowy budynek w stylu secesyjnym ze szklanym dachem i globusem prawie 3 metrów średnicy z reklamowym napisem „Singer i K”, jednak został zatwierdzony przez Mikołaja II, a hrabia P. Syuzor, przyboczny radny i rosyjski akademik architektury, wykonał to zadanie w 2 lata.

Początkowo wszystkie piętra przeznaczono na sklepy, bank, konsulat amerykański i szwalnie, ale już w grudniu 1919 r. wydawnictwo Petrogoizdat zajęło legalnie 2 kondygnacje nowatorskiego budynku, a od 1938 r. Księgarnia prowadzi sprzedaż tysiące dzieł autorów rosyjskich i zagranicznych, będąc jednocześnie jedną z największych księgarń w Europie. Godziny otwarcia: codziennie od 9:00 do 24:00.

Teatr Michajłowski

Historia Michajłowskiego Teatru Opery i Baletu rozpoczęła się od przypisania tego projektu profesorowi architektury Cesarskiej Akademii Sztuk – A. Bryulłowa, którego projekt i dekoracja odpowiadały już istniejącemu na Placu Sztuki Pałacowi Michajłowskiemu.

Z zewnątrz budynek wygląda dość skromnie, ale we wnętrzu pracowało kilku mistrzów, w tym rosyjski akademik włoskiego pochodzenia A. Kavos. Poszerzono scenę, dobudowano kolejną kondygnację, sufity pomalowano freskami, salę ozdobiono sztukaterią antycznych bogiń greckich, srebrem, aksamitem i kryształem.

Sława teatru rosła nawet wśród członków rodziny cesarskiej, wielokrotnie przyjeżdżali tu na występy trupy niemieckiej i francuskiej, a sam I. Strauss niejednokrotnie kierował orkiestrą. Często odwiedzali tu także jako goście A. Puszkin, P. Czajkowski, L. Tołstoj.

Po rewolucji lutowej teatr otrzymał stałą trupę pod dyrekcją S. Samosuda, co przyniosło rozwój opery radzieckiej, o której więcej można dowiedzieć się w muzeum na II piętrze. Godziny otwarcia: codziennie od 10:00 do 21:00.

Kościół św. Katarzyny

Pierwsza wzmianka o tym kościele została odnotowana już w 1745 roku, kiedy należał on do pułku kabardyjskiego. Następnie został przeniesiony w posiadanie Pułku Astrachańskich Smoków, a następnie do Pułku Piechoty Keksgolmskiego. W 1809 r. świątynia spłonęła, pozostawiając po sobie jedynie ikonę Wielkiej Męczennicy Katarzyny.

Seria wojen i rewolucji uniemożliwiła odbudowę świątyni, a budowla została zwrócona wierzącym po dziesięcioleciach. Dowodem jej istnienia są wiersze N. Gumilowa i A. Achmatowej, w których opisali lokalizację świątyni i jej nazwę.

Ostatnie prace konserwatorskie zakończono w 2017 r. – drewnianą rzeźbę anioła na kopule zastąpiono nowoczesną z pozłacanym krzyżem w dłoniach, podano moleben św. Katarzynie i wznowiono nabożeństwa.

Godziny otwarcia: codziennie od 9:00 do 19:00.

Zbawiciel na rozlanej krwi

Tragiczna śmierć Aleksandra II w wyniku zamachu w 1881 roku była postrzegana przez wierzących jako kara z góry za grzechy narodu rosyjskiego. Od tego czasu ziemia, skropiona krwią cara-wyzwoliciela wysadzonym w powietrze bombą, zaczęła służyć jako miejsce pielgrzymek, gdzie odmawiano modlitwy za duszę zmarłego. Fundusze na utrwalenie pamięci o carze rosyjskim zbierano w całej Rosji, a w 1907 roku została poświęcona.

„Rosyjski styl” świątyni jest bardzo podobny do cerkwi Wasyla Błogosławionego, jest ozdobiony ośmiobocznym namiotem z podłużnymi oknami w kształcie kokoszników i czterema kopułami cebulowymi wokół niego, z kolorowymi paskami do owijania w formie dekoracji, jak a także krzyże na każdym z nich. Wszystkie elewacje budynku zachwycają dekoracyjnym wykonaniem otworów okiennych i ścian, robiąc niezatarte wrażenie.

Wydaje się, że we wnętrzu katedry nie ma miejsca, które byłoby wolne od mozaiki stworzonej według szkiców W. Wasnetsowa, F. Żurawlewa, W. Bielajewa itp. Zbawiciela na rozlanej krwi można odwiedzać codziennie od godziny 10: 30 do 18:00, z wyjątkiem środy.

Ogród Michajłowski

W 2001 roku zrekonstruowano Ogród Michajłowski, po czym zaczął służyć jako miejsce festiwali poświęconych najnowszym trendom w projektowaniu krajobrazu, a przed tymi wydarzeniami zdominowały go rodziny cesarskie. Początkowo był to teren opuszczony, porośnięty drzewami owocowymi, otoczony stawami do przechowywania ryb dostarczanych na królewski stół.

I dopiero pod Anną Ioannovną F. Bartolomeo ożywił park, a mianowicie przyniósł marmurowe posągi, klomby, fontanny, zbudował pawilony i altany, a nawet cesarską łaźnię.

Jako ostatni dokonał tu zmian Paweł I. Wokół Pałacu Letniego wykopano sztuczne kanały w taki sposób, że stał się on niedostępny dla bezpłatnych wizyt, pojawił się plac frontowy i pomnik Piotra I. Po śmierci cesarza Michajłowski Ogród został opuszczony.

Zamek Michajłowski

Wokół cesarskiego „zamku na wodzie” krąży wiele legend, z których pierwsza zaczęła się od pojawienia się Archanioła Michała żołnierzowi ze służby straży Pawła I. Niebiański ewangelista w przebraniu młodego człowieka nakazał, aby cesarz został poinformowany o żądaniu budowy pałacu na miejscu Letniego Domu, który wcześniej należał do Elżbiety Pietrownej. Wola posłańca Bożego została spełniona i 12 lat później, do 1801 roku, Paweł I wraz z rodziną osiedlił się w zamku zbudowanym w stylu „ruskiego klasycyzmu”.

Ciekawy jest dobór koloru do pomalowania jego zewnętrznych ścian – według jednej wersji rękawiczki zrzucane na bal przez ulubieńca cesarza miały kolor ceglastoczerwony. Chciał oddać je właścicielowi, gdy nagle zauważył niezwykły, ale przyjemny cień dla swoich oczu, domagając się tego samego na ścianach fasady swojej rezydencji.

Ale po 40 dniach Paweł został zabity przez spiskowców, z którymi związana jest ostatnia legenda o Zamku Michajłowskim – przechodnie zauważyli jego świetlistego ducha w oknie nie raz, aw związku z tym wysłano tu nawet komisję na studia zjawiska anomalne.

W 1994 roku miało miejsce uroczyste otwarcie muzeum na jego terenie; od tego czasu odbywają się tu wystawy stałe, w których można zobaczyć sale i galerie rodziny królewskiej. Codziennie oprócz wtorków organizowane są wycieczki z przewodnikiem od 10:00 do 18:00.

Pole Marsa

Od 1798 r. na opuszczonym polu, na którym odbywały się defilady wojskowe, zaczęły pojawiać się pomniki dowódców wojskowych (A. Suworowa, P. Rumiancewa), a po wydarzeniach rewolucji lutowej zorganizował rosyjski pisarz Maksym Gorki i grupa architektów ceremonia pogrzebowa ku pamięci tych, którzy zginęli na Polu Marsowym.

W 1917 roku wybudowano kompleks pamięci „bohaterów-bojowników o wolność Rosji” – granitową ścianę z 12 płytami, na których wygrawerowano imiona zmarłych, a w 1967 zapalono „Wieczny płomień”. Potem konieczne stało się utworzenie na tym terenie kompleksu parkowego, w którym ludzie teraz odpoczywają, organizują uroczystości i wiece. Wejście do Parku Kultury i Wypoczynku jest bezpłatne.

marmurowy pałac

W 1769 r. Katarzyna Wielka naszkicowała szkic przyszłego Pałacu Marmurowego, na podstawie którego Antonio Rinaldi i inni zagraniczni mistrzowie wykonali przez 16 lat rozkaz cesarzowej. Początkowo był przeznaczony dla generała feldzeugmeistera, faworyta Katarzyny II, Grigorija Orłowa, ale z powodu jego śmierci został przeniesiony na jej wnuka Konstantina Pawłowicza z okazji ślubu.

Po jego wyjeździe do Polski w Pałacu Marmurowym pojawił się jego ostatni spadkobierca – wnuk Mikołaja I, księcia, akademika i poety Konstantina Romanowa. Każdy właściciel odbudowywał posiadłość według własnego gustu, jednak po I wojnie światowej zaginęły oryginalne wnętrza pałacu, z wyjątkiem Schodów Głównych i Sali Marmurowej. W 1992 r. budynek przekazano Muzeum Rosyjskiemu i zaczął on odnawiać wystrój wnętrz pałacu.

Program wycieczki poświęcony Konstantinowi Romanowowi obejmuje zwiedzanie dwóch oddziałów Muzeum Rosyjskiego (Pałac Marmurowy i Zamek Michajłowski) za 650 rubli dla dorosłych i 350 rubli dla pozostałych. Godziny otwarcia: od 10:00 do 18:00, codziennie (oprócz wtorku).

Pustelnia Państwowa

Największe muzeum kulturalno-historyczne w kraju, założone przez Katarzynę Wielką. Kompleks muzealny składający się z 5 budynków liczy około 3 miliony dzieł sztuki od epoki kamienia do naszych czasów.

Turyści zwykle zaczynają od głównego budynku Ermitażu – Pałacu Zimowego, gdzie znajduje się główna wartość muzeum – genealogia dynastii Romanowów, ich portrety, komnaty, rzeczy osobiste i przedmioty gospodarstwa domowego. Nie mniej ważna w historii Rosji była postać księcia Mienszykowa, ulubieńca Piotra I – poświęcona jest mu osobna gałąź.

Sztab Generalny ma około 3000 obrazów światowej sławy artystów, takich jak Van Gogh, Renoir, Claude Monet i innych malarzy XIX i XX wieku. Książki, powozy, meble, listy i rzadkie artefakty – wszystko można oglądać w Ermitażu codziennie (oprócz poniedziałków) od 10:30 do 18:00.

Muzeum Dom Olbrzyma

Wyjątkowość muzeum dla dzieci i dorosłych polega na wystawie przedmiotów gospodarstwa domowego, powiększonej kilkakrotnie na tyle, że można poczuć się jak Guliwer w krainie Lilliputów. Na tle gigantycznych mebli, wewnątrz pralki lub kubka uzyskuje się śmieszne zdjęcia, ale rozrywka muzeum na tym się nie kończy.

W sali iluzji optycznych oraz w szklanym labiryncie można również przeżyć niezapomniane wrażenia, a mini zoo pozwoli zaprzyjaźnić się ze zwierzętami – można je zbierać, karmić i robić zdjęcia. Dom Olbrzyma jest otwarty codziennie od 11:00 do 00:00.

Admiralicja

W 1704 r. nad brzegiem Newy pojawiła się Admiralicja, składająca się z twierdzy w kształcie litery „P”, w tym kuźni, magazynów, stoczni, warsztatów do budowy i naprawy statków, które wyprodukowały ponad 200 statki artyleryjskie za panowania ostatniego cara Rosji Piotra I. W związku z wojną północną ze Szwedami do obrony miasta zbudowano wał ziemny i 5 bastionów.

Następnie Admiralicja była wielokrotnie przebudowywana i ulepszana kompozycjami rzeźbiarskimi i sztukaterią, ale łódź na iglicy budynku, która służyła jako prototyp pierwszej fregaty wojskowej „Orzeł” i jest uważana za jeden z symboli Petersburga, przetrwał do dziś w niezmienionej postaci, choć został zastąpiony jego wierną kopią.

Dziś dzieło Andrieja Zacharowa, twórcy jednego z najpiękniejszych zespołów architektonicznych w mieście, można oglądać tylko z zewnątrz, gdyż w środku znajduje się Instytut Marynarki Wojennej.

Ogród Aleksandra

Admiralicja z czasem straciła potrzebę korzystania z obiektów obronnych, dlatego zasypano fosę przy jej murach, a przedsionek zaczęto wykorzystywać jako łąkę do ćwiczeń wojskowych w dni powszednie, a w dni świąteczne do festynów. Z biegiem czasu Petersburg stał się twarzą imperium, dlatego niedopuszczalne było opuszczenie centrum miasta i znajduje się tam Admiralicja w swojej poprzedniej formie.

Aleksander I nakazał angielskiemu ogrodnikowi wybudować wokół twierdzy ogrodzony bulwar z trzema ścieżkami prowadzącymi do budynku, z latarniami i ławkami po obu stronach.

Później Aleksander II osobiście brał udział w projekcie założenia ogrodu na terenie bulwaru, posadzono tysiące drzew i krzewów, zainstalowano fontannę i popiersia postaci nauki i literatury – M. Lermontowa, W. Żukowskiego, A. Puszkina, N. Gogola i innych.

Sam cesarz wziął udział w uroczystym otwarciu ogrodu, osobiście posadził jeden z dębów i zgodził się nazwać park na jego cześć. Dziś ta atrakcja jest otwarta dla wszystkich.

Brązowy Jeździec

Pomnik Piotra Wielkiego z brązu jest jednym z trzech symboli Petersburga i swoją nazwę zawdzięcza wierszowi A. Puszkina o tym samym tytule, w którym jeden z bohaterów, natknąwszy się na posąg cara rosyjskiego, oskarża o założeniu miasta w miejscu narażonym na powodzie, które pochłonęły życie jego ukochanej. Lokalizacja pomnika również nie została wybrana przypadkowo – istnieje legenda o pojawieniu się Piotra Pawła I podczas spaceru po Placu Senackim.

Duch obiecał spotkać się z nim właśnie w tym miejscu, gdzie dziś znajduje się „Kamień gromu” z postacią na koniu stojącym na karku. I tak się stało, gdy Katarzyna II nakazała postawić tu pomnik Piotra i powierzyła ten projekt francuskiemu rzeźbiarzowi Etienne Falcone.

W 1770 r. wyrosła wreszcie 10-metrowa rzeźba króla w prostym stroju i niedźwiedziej skórze zamiast bogatego siodła, przedstawiająca Piotra nie jako dowódcę i zwycięzcę, ale jako bohatera ludowego; a zmiażdżony wąż pod końskimi kopytami symbolizuje nie tylko pokonanych wrogów, ale także dodaje pomnikowi stabilności.

Drugi dzień

Jeśli drugiego dnia spodziewany jest deszcz, to tylko na twoją korzyść – główna część wycieczki poświęcona jest muzeom.

Pałac Mikołaja

Projekt budowy trzypiętrowej rezydencji na placu Błagowieszczeńskim dla Mikołaja Nikołajewicza, syna Mikołaja I, wygrał A. Stackenschneider, a do połowy XIX wieku był to pałac dobrze wyposażony w zaplecze techniczne – system grzewczy, kanalizacja, wodociągi i łączność telegraficzna. Pałac posiadał kościół, stajnie i pomieszczenia dla służby.

Dekorując fasady prostokątnego budynku długimi wąskimi oknami, Stackenschneider stosował mieszankę kilku stylów, od rosyjskiego klasycyzmu po renesans. Do wnętrz sal architekt użył białego marmuru, stropy i kolumny ozdobił sztukaterią i płaskorzeźbami. Dziś część pomieszczeń pałacu jest wynajęta na biura, ale wejście nadal jest bezpłatne.

Godziny otwarcia: codziennie od 11:00 do 22:00.

Centralne Muzeum Marynarki Wojennej

Tytuł „Centralne Muzeum Marynarki Wojennej” nadano mu na początku XX wieku, a wcześniej niewielka kolekcja „Muzeum Marynarki Wojennej” składała się z modeli i rysunków stoczniowych. Po Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej trofeów wojennych było tak wiele, że musiały zostać rozdzielone między kilka oddziałów na statkach i łodziach podwodnych.

Łączna liczba eksponatów to 700 tysięcy, w tym wyposażenie okrętowe, broń biała i palna, mundury wojskowe, nagrody, flagi, dokumenty, rysunki i fotografie. Codziennie (oprócz poniedziałku i wtorku) od 11:00 do 18:00 odbywają się wycieczki, których cena wynosi: 300 rubli dla dorosłych, 200 rubli dla beneficjentów, 100 rubli dla uczniów i studentów.

Pałac Jusupowa na Moika

17 grudnia 1916 r. w pałacu księcia Jusupowa nad rzeką Mojką zginął Grigorij Rasputin, uzdrowiciel i bliski współpracownik rodziny królewskiej Mikołaja II; tutaj został otruty, a następnie postrzelony w plecy, ale nawet wtedy próbował uciec.

Nieograniczony wpływ „starszego” na Mikołaja II i prowadzenie spraw publicznych nie podobały się wielu przedstawicielom środowiska dworskiego i inteligencji, dlatego jeden z najbogatszych ludzi w Rosji (posiadał ponad 50 pałaców). w całym kraju), Feliks Jusupow, zwabił Rasputina podstępem do swojego domu i przygotował morderstwo.

Dziś setki turystów przyjeżdżają, aby zobaczyć bogatą dekorację majątków jusupowskich, w podziemiach odbywa się wystawa figur woskowych poświęconych mistycznej osobowości Rasputina, w salach państwowych odbywają się spotkania dyplomatyczne, przedstawienia i koncerty muzyki klasycznej, galerie teatralne i artystyczne. Godziny otwarcia: codziennie od 11:00 do 18:00.

Opera Maryjska

Państwowy Teatr Opery i Baletu nosi imię Marii Aleksandrownej, żony Aleksandra II, ale założony na polecenie Katarzyny Wielkiej w 1783 roku, a przed pożarem w 1860 roku miał zupełnie inny wygląd.

W repertuarze teatru znajdują się zarówno klasyczne dzieła Dziadek do orzechów, Don Kichot, Śpiąca królewna, jak i premierowe spektakle powstałe w wyniku współpracy ze światowej sławy teatrami – La Scala, Covent Garden itp.

Kasy biletowe czynne są codziennie od 11:00 do 19:00.

Wielka Synagoga Chóralna

W latach panowania cesarzowych Katarzyny I i Elżbiety Pietrownej społeczność żydowska była ograniczona w zamieszkiwaniu na terytorium Rosji ze względu na wyznanie i względy ekonomiczne, ale niektóre rodziny o wybitnych talentach (lekarze, finansiści, kupcy) i żołnierze pełniący służbę w armii rosyjskiej pozwolono żyć w Rosji. Z reguły byli dość dobrze sytuowani, mieli służbę, a nawet małe tajne kapliczki w domu.

Tym samym nie można było wykorzenić ich wiary i Aleksander II wydał dekret o budowie synagogi na 1200 miejsc. Ale radość narodu żydowskiego nie trwała długo, członkowie rządu nieustannie mieli powody, by ją zamykać, a w okresie powojennym, wraz z rozpoczęciem kampanii antysemickiej, przestali inwestować w budowę i remonty. to.

Dopiero w połowie lat 80. synagoga została reaktywowana i dziś działają pod nią przedszkola i szkoły, hotel, biblioteka, sklep z wyrobami koszernymi oraz restauracja z kuchnią żydowską.

Katedra marynarki wojennej Nikolo-Bogoyavlensky

Drewniany kościół św. Mikołaja Cudotwórcy pojawił się na placu Nikolskim w 1732 roku, a 20 lat później Elizaveta Pietrowna dała zielone światło na jego odbudowę – 5 złotych kopuł z krzyżami na szczycie górowało nad mocnym budynkiem z niebieską fasadą i sztukaterie w stylu „Elizabeth baroque”. Jest to jeden z nielicznych kościołów, który nie uległ zniszczeniu ani w wyniku działań wojennych, ani klęsk żywiołowych, a nabożeństwa nie ustały nawet podczas blokady Leningradu.

Głównym sanktuarium katedry jest ikona św. Mikołaja Cudotwórcy. Świątynię Morską, zbudowaną na koszt Admiralicji, można oglądać od poniedziałku do niedzieli w godzinach od 6:30 do 21:00.

Pałac Mieńszikowa

Książę Aleksander Daniłowicz Mieńszykow, nie mający wysokiego i szlachetnego pochodzenia, ale pogodny usposobienie i dowcip, zakochał się w Piotrze I i stał się jego sojusznikiem; a także, wyróżniwszy się podczas oblężenia twierdz w czasie wojny północnej, otrzymał stopień generała feldmarszałka.

Był wielokrotnie skazany za defraudację, ale jego niekończące się oddanie rodzinie królewskiej było bardziej zwracane uwagę niż grzechy, za co otrzymał barokowy pałac w pobliżu nabrzeża Newy. Po śmierci Mienszykowa budynek był kilkakrotnie przebudowywany, ale w 1966 roku pałacowi przywrócono pierwotną formę.

Część eksponatów została przeniesiona do innych oddziałów Ermitażu, ale większość z nich pozostaje na swoich miejscach, tak jak były pod księciem – naczynia wykonane przez samego Piotra I, portrety rodziny Mieńszikow, zegary organowe, skrzynie, obrazy autorstwa Europejscy artyści, stare piece.

Każdy pokój miał swój niepowtarzalny wystrój i bogatą dekorację. Zwiedzanie pałacu kosztuje 300 rubli dla dorosłych, a bezpłatne dla uczniów, studentów i emerytów. Godziny otwarcia: od 10:30 do 18:00, codziennie (oprócz poniedziałków).

Kunstkammer

Gabinet Rarytasów, jak zwykło się nazywać muzea, został założony przez Piotra I po jego podróży do miast Anglii i Holandii, gdzie przejął tradycję kupowania dzieł sztuki i rzeczy „dziwacznych”. Zbiory osiągnęły taki rozmiar, że obecnie muzeum prezentuje 16 ekspozycji analizujących etnografię narodów świata, badania przyrodnicze (zwierzęta egzotyczne, anomalie ludzkiego ciała, kolekcje anatomiczne) oraz odkrycia astronomiczne.

Jeśli ekspozycje poświęcone kulturze różnych krajów zadziwiają starożytnością artefaktów i tradycjami tamtych czasów, to sekcja anatomiczna jest naprawdę szokująca: bliźnięta syjamskie, dwugłowe jagnię, sala tortur to najpopularniejsze „rarytasy” wśród turystów.

Mierzeja Wyspy Wasiljewskiej

W 1716 r. rodziny szlacheckie i członkowie rządu przenieśli się na plac Birżewaja, który został założony przez Piotra I i przeznaczył dla nich fundusze na budowę budynków mieszkalnych. Odchodziły od niego dwa wały, tworząc w ten sposób zespół architektoniczny w formie strzały. Z jednej strony zakładano pałace, z drugiej magazyny, cła i inne przedsiębiorstwa handlowe.

Do dziś przetrwały zabudowania giełdy i obyczajów w stylu antycznej świątyni oraz kolumny rostralne, a reszta zabudowań od tego czasu uległa zmianie i jest zajmowana przez liczne muzea (zoologiczne, morskie, literackie, antropologiczny).

Główne zabytki miasta znajdują się w odległości spaceru, więc Mierzeja Wyspy Wasiljewskiej jest obowiązkowym punktem programu wycieczek każdego turysty.

Muzeum Erarta

Współczesna praca głównie petersburskich artystów, rzeźbiarzy i innych mistrzów sztuki zgromadziła około 3000 dzieł w pięciopiętrowym budynku na Wyspie Wasiljewskiej, który przyjmuje zwiedzających od ponad 8 lat. Eratra zachęca nowe talenty i organizuje własne projekty, programy edukacyjne (bajki naukowe, gry i misje intelektualne) oraz wycieczki.

Na wystawach można znaleźć surrealistyczne zdjęcia, animacje 3D, autorskie instalacje autorów współpracujących z takimi międzynarodowymi markami jak Google, Ikea, National Geographic i inne. Codziennie (oprócz wtorku) od 10:00 do 22:00 drzwi Erarty są otwarte dla miłośników sztuki współczesnej.

Muzeum Snów Zygmunta Freuda

Muzea poświęcone działalności Zygmunta Freuda znajdują się tylko w trzech miastach na świecie, w których kiedyś mieszkał i przyjmował swoich pacjentów austriacki psycholog. A w 1999 roku rosyjski filozof i psychoanalityk Viktor Mazin otworzył takie muzeum w Petersburgu, składające się tylko z dwóch sal – Wprowadzającej i Śniącej.

Na ekspozycjach prezentowane są opowieści o jego życiu i relacjach z bliskimi, poparte fotografiami, ale w większym stopniu rysunkami przedstawiającymi jego sny, które interpretował jako „wyparte pragnienia”. Aby poczuć atmosferę tajemniczości unoszącej się tutaj i zrozumieć znaczenie tajemniczych przedmiotów, warto zapoznać się z dziełem Freuda – „Interpretacją snów”.

Tam psychiatra wyjaśnia znaczenie tych rzeczy i nie będziesz potrzebował przewodnika, za który trzeba dopłacić 100 rubli do ceny biletu ogólnego – 200 rubli (dla dzieci i beneficjentów – 100 rubli). Wycieczki odbywają się we wtorek, sobotę, niedzielę od 12:00 do 17:00 lub po wcześniejszym umówieniu w inne dni.

Planetarium

Od 1959 roku trzykondygnacyjny budynek, zwieńczony kopułą obserwatorium, zaczął zapraszać do swoich sal dzieci i dorosłych, aby poprzez wykłady edukacyjne i materiały wizualne opowiadały o tajemnicach gwiaździstego nieba.

Tak więc w Obserwatorium można obserwować gwiazdy za pomocą teleskopów, w Sali Gwiezdnej – pod kątem ruchu planet i innych zjawisk astronomicznych (dzięki projekcji nieba na kopulastym ekranie), w Sali Planet – o życie na Marsie lub na dnie oceanu.

W sumie jest siedem takich rozrywkowych sal; znajdziesz nie tylko część teoretyczną, ale także udział w eksperymentach laboratoryjnych, lot w kosmos, gry edukacyjne i iluzje optyczne. Godziny otwarcia: od 12:00 do 18:00, codziennie.

Wojskowe Muzeum Historyczne Artylerii, Inżynierii i Korpusu Łączności

Kolejne muzeum wojskowe, stworzone z woli Piotra I, działa od ponad 300 lat. Wydał dekret o przeniesieniu wszystkich wojskowych wartości historycznych do tego muzeum artylerii; dla czołgów i dział teren w pobliżu jego budynku został przebudowany i ogrodzony.

Wraz z nadejściem Rewolucji Październikowej stracono sztandary, starożytną broń i trofea z I wojny światowej, a powódź w 1924 r. zmniejszyła kolekcję o kolejną trzecią. Do dziś zachowało się około 850 tysięcy cennych eksponatów, które znajdują się w 13 salach: obrazy artystów batalistów, broń strzelecka i cięta, sprzęt inżynieryjny, dokumenty, komunikacja, a także starożytne narzędzia z XV wieku.

Dla dzieci oferowana jest osobna liczba programów wycieczek, które różnią się od dorosłych. Muzeum jest otwarte od 11:00 do 18:00, codziennie, w weekendy – poniedziałek i wtorek.

Twierdza Piotra-Pawla

Po wygranej Wielkiej Wojnie Północnej Piotr I polecił księciu Aleksandrowi Mienszykowowi i jego synowi Aleksiejowi nadzorować budowę twierdzy według rysunków opracowanych osobiście przez cara w celu ochrony podbitych ziem.

Wzdłuż krawędzi budynku znajdowały się bastiony z armatami, a w murach magazyny z bronią. Ale ludzie przyjeżdżają tu nie tylko po to, aby oglądać twierdzę, na jej terenie znajduje się cały kompleks wystawienniczy historycznych budynków i zabytków: carowie z dynastii Romanowów są pochowani w katedrze Piotra i Pawła, a w jednym z budynków znajdował się więzienie, którego więźniem był carewicz Aleksiej.

Turyści uwielbiają robić zdjęcia na kolanach przy brązowym posągu Piotra siedzącego w fotelu. Ponieważ program wycieczek jest dość zróżnicowany i obejmuje kilka sal wystawowych, których nie można zobaczyć w ciągu jednego dnia, bilety na każdą z nich kupowane są osobno.

Godziny otwarcia: codziennie od 9:30 do 20:00.

Krążownik Aurora

Legendarne losy okrętu rozpoczęły się w 1897 roku w stoczni Admiralicji, a 8 lat później po raz pierwszy pokazał się w akcji. Ale prawdziwa sława przyniosła mu udział w działaniach wojennych I wojny światowej i Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, gdzie przejął ostrzał i został zalany. Później został odrestaurowany i otwarto na nim oddział Centralnego Muzeum Marynarki Wojennej, w którym przechowywane są fotografie, rzeczy osobiste załogi i inne pamiątki z tamtych czasów.

Cena biletu: 300 rubli – dla dorosłych, 100 rubli – dla studentów. Godziny otwarcia: codziennie od 11:00 do 19:00.