Atrakcje Edynburga – TOP-20 miejsc, zdjęcia z nazwami i opisami, mapa co warto zobaczyć w Edynburgu
Edynburg od razu przywołuje skojarzenia z zamkami na granitowych skałach, kratami z kutego żelaza, zabytkowymi lustrami w ciężkich ramach. Po części jest to prawda – na Starym Mieście nie brakuje zamków, a także rozmaitych galerii sztuki i muzeów. Jednak to miasto naprawdę żyje. Dzień można spędzić na zwiedzaniu Edynburga, ale wieczór lepiej spędzić w pubie na wesołą rozmowę lub w restauracji z widokiem na port. W końcu Edynburg jest wieloaspektowy. Nie przegap żadnego z jego przebrań.
Królewska Mila
Royal Mile obejmuje cztery ulice, tworząc rozległą i dość skomplikowaną dzielnicę. Składa się z zawiłości mniejszych uliczek, które otaczają Milę. Uważa się, że początek Mile znajduje się na Zamku w Edynburgu. Tutaj około XII wieku pojawił się targ, wokół którego szybko pojawiły się drewniane domy, równie szybko spalone przez Brytyjczyków. Stopniowo czysto komercyjny wektor Royal Mile zaczął zmieniać swój kierunek: wydawało się, że stał się rodzajem Nowego Babilonu ze stu lub dwoma zawodami, koncesjami i językami.
Tu spotykała się Inkwizycja, jej ogniska paliły się wesoło, gościnnie otwierano drzwi karczm i burdeli, w pobliżu znajdował się sąd centralny i miejsce wykonywania wyroków śmierci. Życie na Royal Mile kipiało, tak jak kipi dzisiaj. Plac Parlamentu, Most Holyrood, Camera Obscura, Katedra św. Idziego – zabytki na każdy gust.
Pałac Holyrood
Niemal na samym końcu Royal Mile znajduje się obecna rezydencja królewska, w której przebywają członkowie rodziny królewskiej. Z reguły dzieje się to latem – w tym czasie pałac jest zamknięty dla turystów. Historia zamku rozpoczęła się w XII wieku od nieudanego niedzielnego polowania króla Dawida, który sam stał się niemalże trofeum myśliwskim. Cudowne ocalenie monarchy było powodem budowy pierwszego opactwa, a następnie zamku Holyrood.
Turyści mogą odwiedzić królewską jadalnię, salę tronową, w której do dziś odbywają się ceremonie konsekracji Osetowi, komnaty Marii Stuart z autentycznym wyposażeniem, a także królewską galerię, w której znajdują się portrety osób królewskich, które zasiadał na tronie Szkocji przez prawie całą swoją historię. Możesz także przejść się po pałacowym ogrodzie i wspiąć się na „Tron Artura”. Zimą pałac jest otwarty dla publiczności od 09:30 do 16:30, latem – do 18:00. Cena biletu dla osoby dorosłej to 11,3 funta.
Opactwo Holyrood
W sąsiedztwie Pałacu Holyrood znajduje się Opactwo Holyrood. Niegdyś kwitnący kościół jest teraz godnym ubolewania – ale nie mniej majestatycznym – spektaklem. Ponure ruiny niegdyś bogatych sal są teraz pokryte mchem. Nie ma tutaj potrzeby oświetlenia elektrycznego – w niektórych miejscach nie ma wystarczająco dużych powierzchni na dachu. Ale w średniowieczu często odbywały się tu spotkania szlachty i podejmowano najważniejsze decyzje polityczne!
W ciągu ostatnich trzystu lat wielu lokalnych i zagranicznych architektów proponowało projekty odbudowy tego dziedzictwa kulturowego, ale żaden z nich nie został zrealizowany. Możesz wejść na terytorium opactwa z biletem do pałacu Holyrood. Ich godziny odwiedzin również się pokrywają.
Zamek w Edynburgu
Jeśli spojrzeć na zamek z miasta, wydaje się, że unosi się w powietrzu. Początkowo powstał jako twierdza i przez wiele stuleci był wykorzystywany do celów fortyfikacyjnych przez różne siły i ugrupowania polityczne. Od XII wieku stał się oficjalną rezydencją królewską, a następnie areną głównych działań w konfrontacji Anglii ze Szkocją. Przechowywana jest tu również główna relikwia królewska, Kamień Przeznaczenia.
Monarchowie przez cały czas kładli na nim ręce, aby uroczyście złożyć przysięgę przed wysokim zgromadzeniem. Zwiedzanie zamku pozwoli zanurzyć się w atmosferze rabunków, oblężeń, zdrad, flirtów politycznych i miłosnych, więziennej codzienności, a nawet magii – to tutaj kręcono niektóre elementy sagi o Harrym Potterze. Cena biletu wstępu to 16,5 funta. Zimą zamek można zwiedzać od 09:30 do 17:00, latem czas zwiedzania wydłuża się o godzinę.
Pomnik Scotta
Jedna z najbardziej zatłoczonych i hałaśliwych stacji w Edynburgu – Edinburgh Waverley – znajduje się na Princes Street. Nic dziwnego, że tak znaczące miejsce otrzymało równie znaczącą nazwę. Stacja została nazwana imieniem jednej z postaci Waltera Scotta, a niedaleko gigantycznego budynku znajduje się wspaniały pomnik. Jego wysokość przekracza sześćdziesiąt metrów.
Jeśli nie wiesz, że pomnik ten wzniesiono na cześć wielkiego szkockiego pisarza, możesz uznać, że jest to niezwykły neogotycki kościół z epoki wiktoriańskiej – kompozycja tego pomnika jest tak wielka i skomplikowana architektonicznie. Oferuje chyba najlepsze widoki na centrum Edynburga, jednak dla samego podziwiania trzeba będzie wspiąć się na jedną ze spiralnych schodów, czyli pokonać prawie trzysta stopni. Prawdziwym architektonicznym zwieńczeniem pomnika jest rzeźba samego Waltera Scotta, siedzącego w fotelu i głaszczącego swojego psa.
Maskonur Mary Król
Zaledwie czterysta lat temu dzielnica Mary King, która była córką odnoszącego sukcesy prawnika, była prawdopodobnie najbardziej ruchliwa w stolicy. Rodzina King była właścicielem większości tutejszych budynków i wszystko szło świetnie, dopóki w mieście nie wybuchła zaraza. Zarażonych zarazą ludzi zaczęto wpędzać do dzielnicy Mary King, a następnie czynić ich więźniami tych ulic, po prostu zamurowując umierających ludzi. Najsłynniejszą z tych ofiar była Mała Annie, dziewczynka umieszczona w „piwnicy zmarłych”, która wciąż szuka swoich rodziców. Co dziwne, ale pod tak rozdzierającą serce historią wciąż nie ma mocnego uzasadnienia. Wiadomo na pewno, że była to strefa kwarantanny.
Nic nie można powiedzieć z całkowitą pewnością o „zamurowaniu”. Tak czy inaczej, ale stopniowo zaczęli budować Nowe Miasto w ślepym zaułku, które wkrótce przekształciło się w rodzaj katakumb, z których ostatecznie zrobili atrakcję turystyczną. Lepiej nie schodzić tutaj bez przewodnika i potężnej latarni – można się zgubić w mgnieniu oka. Za bilet wstępu do „miasta umarłych” trzeba będzie zapłacić 12,5 funta. Godziny otwarcia należy sprawdzić na oficjalnej stronie internetowej, ponieważ są one stale dostosowywane.
Katedra św. Idziego
Ta katedra jest lepiej znana jako Katedra św. Idziego. Jest oficjalnie uważana za główną świątynię prezbiteriańską w kraju. Jego budowę rozpoczęto w XIV wieku. Dawno, dawno temu na miejscu katedry stał starożytny kościół. Niektóre filary dawnego budynku nadal podtrzymują sklepienia współczesnej katedry. Dla wielu Katedra św. Z reguły najciekawsza jest Kaplica Ostów, w której do dziś konsekrowani są rycerze.
Ściany tej starej kaplicy zdobią liczne herby arystokratów, członków wybitnych rodów i koronowanych osób, które w różnych czasach miały zaszczyt zostać rycerzami Ostu. W katedrze znajdują się również krypty wielu znanych szkockich osobistości. Latem katedrę można zwiedzać od 09:00 do 19:00, w weekendy obowiązuje specjalny harmonogram. Zimą czynna jest do godziny 17:00. Wstęp kosztuje 3 GBP, a wielokrotne strzały 2 GBP.
Zamek Craigmillar
Dawno, dawno temu, wokół zamku Craigmillar rozrosła się cała wioska, ale obecnie wokół centralnej części Edynburga znajdują się tylko liczne budynki. Specyfiką zamku jest to, że jest to chyba jedyny szkocki zamek, który zachował swój autentyczny wygląd. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z początku XIII wieku.
Najstarsze elementy zamku pojawiły się sto lat później. Wśród najsłynniejszych zmarłych, którzy kiedykolwiek żyli w Craigmillar, szczególnie wyróżnia się Mary Stuart. Zamek jest otwarty dla publiczności przez cały rok. Bilet dla osoby dorosłej kosztuje 6 funtów.
Greyfriars Kirk Church
Niegdyś na miejscu współczesnego kościoła znajdowało się opactwo zakonu franciszkanów – „Opactwo Szarych Braci”. Jest uważany za jeden z najstarszych budynków poza Starym Miastem w Edynburgu. Jego wiek szacuje się na cztery wieki. Przez długi czas składał się z dwóch budynków, z których wcześniejszy pochodzi z okresu reformacji. Kościół ten od dawna jest prawdziwą twierdzą prezbiterianizmu.
Greyfriars Kirk był pierwszym kościołem prezbiteriańskim, który miał witraż, a nawet organy. Nie mniej znany niż sam kościół jest miejscowy cmentarz. Wśród lokalnych duchów jest Kuba Rozpruwacz i Hachiko, o których napisano kilka powieści.
Narodowa Galeria Portretu
Szkoci poważnie potraktowali stworzenie narodowej kolekcji portretów i fotografii. Sam pomysł otwarcia takiej galerii wywołał szeroki rezonans w społeczeństwie, ale rząd nie spieszył się z inwestycjami w ten projekt. Pierwsze szkice nowoczesnej galerii pojawiły się dzięki wysiłkom słynnego wówczas filantropa Johna Findleya, który dwa wieki temu zapewnił fundusze na stworzenie specjalnego budynku mieszczącego zbiory.
Neogotycka budowla z czerwonego piaskowca ze stiukami i licznymi kompozycjami rzeźbiarskimi na elewacji wschodniej i północnej wciąż przyciąga wzrok wielu przechodniów. Galerię można zwiedzać od 10:00 do 17:00 we wszystkie dni z wyjątkiem czwartku. W czwartki zamykane jest z dwugodzinnym opóźnieniem. Wstęp do Narodowego Skarbca Portretu jest bezpłatny.
Centrum Dziedzictwa Szkockiej Whisky
Szkocka whisky jest marką od ponad wieku. To nie tylko marka alkoholu, ale historia kraju i jego charakter. W Whisky Heritage Centre znajduje się obecnie ponad 3000 butelek tego napoju do kolekcjonowania. Ten projekt jest zawsze aktualny, ponieważ rząd chętnie inwestuje w rozwój centrum i przyciąga partnerów.
Samo centrum zajmuje ogromny budynek przy Royal Mile. Wycieczka obejmuje zazwyczaj część teoretyczną i praktyczną. Co więcej, ta praktyczna uderza swoją zmiennością – zazwyczaj gościom proponuje się degustację ponad stu odmian whisky, które powstają w różnych regionach kraju. Centrum czynne jest od 10:00 do 18:30. Bilet wstępu będzie kosztował co najmniej 14,5 funta.
Muzeum „Nasza dynamiczna ziemia”
Muzeum zachwyca jeszcze przed zapoznaniem się ze swoimi ekspozycjami. Dach tego budynku wykonany jest w formie gigantycznej membrany, która jest naciągnięta na metalowe kable. W tak niezwykły sposób postanowiono wyjść naprzeciw nowemu tysiącleciu. Muzeum zachowuje idealną równowagę między naukową autentycznością a rozrywkową prezentacją materiału.
Dzięki temu goście muzeum będą mogli uzyskać całościowy obraz procesów, w których powstała Ziemia, a także poszczególnych etapów rozwoju świata zwierzęcego i roślinnego. Kolejnym ważnym kamieniem milowym jest prognozowanie naukowe. Pojawiają się pytania o ewolucję alternatywną. Pełna cena biletu to 12,5 funta, bilet dla dzieci będzie kosztował 7,95 funta. Muzeum czynne jest od 10:00 do 17:30.
Narodowe Muzeum Szkocji
Nowoczesne Muzeum Narodowe jest wynikiem połączenia Muzeum Starożytności i Muzeum Królewskiego. Warto zauważyć, że mówimy nie tylko o przenoszeniu kolekcji i tworzeniu nowych programów wycieczek, ale także o połączeniu dwóch budynków – nowoczesnego konstruktywistycznego i starego wiktoriańskiego. Ekspozycje dotyczą różnych dziedzin wiedzy: historii, geologii, historii naturalnej, kulturoznawstwa.
Czasami wydaje się, że cały ten przepływ informacji nie ma żadnego systemu: obok wypchanej lalki sklonowanej owcy Dolly znajduje się sala twórczości Eltona Johna, która przechodzi w salę z artefaktami ze starożytnego Egiptu. Najbardziej żywe wrażenia pozostają zwykle z Wielkiej Sali – największej sali muzeum, bogato zdobionej rzeźbami ptaków i wypełnionej światłem. Muzeum czynne jest od 10:00 do 17:00. Wejście do muzeum jest bezpłatne.
Narodowa Galeria Sztuki Nowoczesnej
Galeria została otwarta dopiero pod koniec XX wieku. Na jego siedzibę wybrano ogromny neogotycki budynek z luksusowym ogrodem, który dziś został przekształcony w wielkoformatową rzeźbę poświęconą Charlesowi Jenkinsowi. Według twórców pomysł opiera się na teorii chaosu. Fundusze galerii są tak ogromne, że często trzeba organizować wystawy czasowe. Zwiedzający mogą zapoznać się z twórczością Picassa, Matisse'a, Nicholsona, Braque'a całkowicie bezpłatnie od 10:00 do 17:00.
Most Fort
Most ten pełni niezwykle ważną funkcję. W rzeczywistości łączy południowo-wschodnią i północno-wschodnią część kraju. Zaczęto ją budować pod koniec XIX wieku. W ciągu trzech lat budowy zginęło ponad sześćdziesiąt osób. Skala projektu jest niesamowita: wydano na niego dziesięć razy więcej metalu niż na budowę Wieży Eiffla.
Efekt wizualny stworzony przez ten most był tak silny, że wielu współczesnych reżyserów, artystów i fotografów wybrało go jako tło dla swojej pracy. Niektórzy historycy sztuki twierdzą również, że Forth Bridge jest nie tylko wyrazem sztuki współczesnej, ale także jej duchową inspiracją. Fascynująca jest dwoistość natury.
Królewski jacht Britannia
Kiedyś ten jacht należał do samej Elżbiety II. Przed zacumowaniem w porcie Leith otrzymał status statku, który był w bezpośredniej eksploatacji dłużej niż jakikolwiek inny. Kołysała się na falach przez prawie czterdzieści cztery lata, odbywszy ponad tysiąc rejsów i przebywszy ponad milion mil morskich. Większość pokoi zachowała oryginalne umeblowanie. Niektóre kabiny i jadalnia są wykorzystywane na imprezy. Bilet wstępu kosztuje 12 funtów. Przez większość roku zwiedzanie możliwe jest od 10:00 do 15:30.
Ogrody Księżniczki
Ogromny obszar piętnastu hektarów między Nowym a Starym Edynburgiem oddano na ogrody, których mieszkańcy i goście miasta wciąż nie mogą się nacieszyć. Jeszcze w średniowieczu jezioro Nor-Loch powstało na terenie nowoczesnych ogrodów w celach fortyfikacyjnych, które bliżej nadejścia New Age postanowiono osuszyć w celu utworzenia obszaru parkowego. Co zostało zrobione z błyskotliwością. Wkrótce obie części Edynburga połączyła kolej, aw samym parku pojawiła się ogromna liczba posągów, a nawet fontann, które nadal działają.
Turyści przyjeżdżają tu nie tylko dla relaksu, ale także by zobaczyć słynny zegar kwiatowy i wznieść się nad miastem na diabelskim młynie. Oczywiście nie jest to najwyższe na świecie, ale i tak warto się rozpieszczać i zanurzyć w świat jasnych świateł wesołej zabawy z lotu ptaka. W miesiącach letnich odbywa się tu wielki festiwal fajerwerków, a zimą zalewane jest lodowisko. Wejście do parku jest bezpłatne.
Królewski Ogród Botaniczny
Ten ogród botaniczny ma więcej niż długą historię. Przez prawie pięć wieków istnienia niejednokrotnie zmieniał swoje położenie. Warto zauważyć, że początkowo stworzono go do celów edukacyjnych, aby młodzi lekarze i biolodzy mogli badać właściwości różnych roślin leczniczych. Stopniowo profil zmienił się z nauczania na badania. Teraz jest to bardziej miejsce rekreacji edukacyjnej. Park podzielony jest na niezależne strefy tematyczne, z których część znajduje się bezpośrednio pod gołym niebem, a część w szklarniach. Jeśli wejście na teren samego ogrodu jest bezpłatne, to za wejście do niektórych szklarni będziesz musiał zapłacić 4,5 funta.
Sami robotnicy często nazywają skalniaki główną perłą ogrodu: górska rzeka, wodospady i jeziora tworzą złożony system. Ogród Chiński stale się rozrasta i przenosi gości w azjatycki krajobraz. Szczególną miłością zwiedzających cieszy się szklarnia palmowa z winoroślami, bambusami i prawie wszystkimi rodzajami palm. Szklarnia wrzosowa i działki poświęcone miejscowej florze mają nieporównywalny urok. Całe sekcje ogrodu poświęcone są zagadnieniom ochrony środowiska. Najlepiej odwiedzić ogród botaniczny wiosną lub latem, kiedy wszystkie rośliny napełnią się siłą. W ciepłym sezonie ogród czynny jest od 10:00 do 19:00, w okresie jesienno-zimowym zamykany o 18:00.
Tron Artura
Najwyższym z siedmiu wzgórz Edynburga jest Arthur's Seat, który znajduje się w parku przylegającym do zamku Holyrood. Kiedyś to majestatyczne wzgórze było niczym innym jak wulkanem, ale dziś wielu ludzi nazywa je „głową lwa”, co nie jest dalekie od prawdy. Pod pewnym kątem kształt wzgórza zaczyna przypominać groźnego drapieżnika, gotowego do skoku. Jeśli chodzi o oficjalną nazwę wzgórza, to według jednej wersji znajdował się tu niegdyś legendarny zamek Camelot.
Jedyne, co można powiedzieć z całkowitą pewnością, to to, że na terenie wzgórza rzeczywiście miały miejsce bitwy wojskowe na dużą skalę. Co prawda nie wiadomo, czy sam król Artur był z nimi w jakiś sposób związany. Dziś turyści lubią wspinać się na wzgórze, aby uchwycić kolorowe panoramy Edynburga.
Calton Hill
Wzgórze to znajduje się na wschód od Nowego Miasta i stanowi kolejny doskonały taras widokowy, jednak reputacja tego miejsca nie jest naprawdę czysta, wręcz przeciwnie. To tutaj mieściło się więzienie miejskie, w którym regularnie wykonywano wyroki śmierci. Dziś na szczycie znajduje się nowoczesne obserwatorium, a ze wzgórza rozchodzą się w różnych kierunkach trzy szerokie aleje. Na wzgórzu Calton Hill znajduje się wiele zabytków. Najbardziej niezwykłym z nich jest niedokończony egzemplarz Partenonu, który przyciąga właśnie swoją niekompletnością.