Rzym można nazwać prawdziwą kolebką historii, kultury, nauki i religii. Samo jądro, w którym wszystkie te równoleżniki nagle przecinają się, mieszają i rozbłyskują jasnymi światłami. Jego muzealny świat trzeba było otworzyć – nie było innego wyjścia, bo samo to miasto jest muzeum – ogromną ekspozycją plenerową. Zabytki jednej epoki stają się rajem dla przedstawicieli innych epok, tworząc wyjątkową atmosferę zaprawioną kultowymi imionami – Tycjana, Rafała i zakochanego w lotach Leonarda da Vinci – każdy z nich był oznaczony i chciał być oznaczony przez ten szczególny Babilon nowych czasów. Oferujemy listę najlepszych muzeów w Rzymie, które musisz najpierw odwiedzić.

Zespół Muzealny Watykanu

Watykan to cytadela, twierdza świata chrześcijańskiego i jego główny skarbiec, do którego lochów do tej pory niewiele osób zajrzało. Minęło zbyt wiele czasu, podczas którego te lochy zdołały wypełnić się i przepełnić gruzem minionych stuleci, ich kultowymi tworami. Dziś wiele artefaktów jest wystawionych do publicznego oglądania i zapoznania się, stając się podstawą ekspozycji ponad dwudziestu muzeów, których budynki również dość często stają się częścią tej niekończącej się wystawy. Warto zauważyć, że współczesne ekspozycje Watykanu nie mają wyraźnie religijnego charakteru.

Oczywiście wiele z nich poświęconych jest dziełom sztuki sakralnej, jednak ponad bogate zbiory malarstwa do XIX wieku wyraźnie pokazują więcej niż lojalny stosunek do darów kultury świeckiej. Terytorium kompleksu Watykańskiego jest po prostu ogromne, więc nie należy liczyć na krótki spacer gdzieś pomiędzy popołudniową drzemką a kolacją. Na bliższe zapoznanie się z jego zbiorami będziesz musiał przeznaczyć co najmniej trzy dni. Warto zauważyć, że zwiedzanie wszystkich skarbów Watykanu odbywa się na jednym bilecie, którego cena to tylko szesnaście euro.

Kaplica Sykstyńska

Kaplica Sykstyńska zawsze zajmowała szczególne miejsce zarówno w ogólnym kompleksie Watykanu, jak i w życiu całego katolickiego świata, ponieważ to właśnie w tych salach wypełnionych wspaniałością i blaskiem kolorów nowy Papież jest wybierany przez konklawe. I w tych przypadkach to właśnie Kaplica Sykstyńska zamieniła się w coś w rodzaju cienkiego i upiornego, bez przesady, pomostu między mieszkańcami Rzymu a decyzją kardynałów – czarny dym i sobór trwa, biały dym i niech cały świat radujcie się, ponieważ nowy Papież został wybrany!

Zewnętrzna dekoracja kaplicy prezentuje się dość skromnie, zwłaszcza na tle innych budowli w Rzymie i samym Watykanie, ale pod względem zawartości wewnętrznej żaden z zabytków Włoch, nawet z analogicznego okresu, raczej nie będzie w stanie konkurować z Kaplicą Sykstyńską, bo to tutaj najlepsze renesansowe kreacje, które ożywiły te mury rękami Michała Anioła, Botticellego, Pinturicchio.

Być może zupełnie oszałamiające wrażenie na wszystkich wchodzących pod malowane sklepienia robi wielkoformatowy fresk, mający ukazać Sąd Ostateczny w całej jego grozie i powadze. Należy pamiętać, że Kaplica Sykstyńska nie jest całkowicie niezależna. To tylko część dość rozległego kompleksu, który znajduje się w Watykanie, dlatego nie trzeba kupować osobnego biletu, aby go odwiedzić. Bilety kupowane są na zwiedzanie całego kompleksu, dlatego nie należy osobiście ograniczać takiego spaceru, gdyż oprócz kaplicy można zwiedzić inne zabytki kultury, religii, historii, płacąc w sumie tylko szesnaście euro.

Biblioteka Watykańska

Biblioteka Apostolska Batina jest nadal uważana za najbardziej tajemniczą skarbnicę wiedzy, jaka przetrwała do dziś. Wynika to głównie z faktu, że większość jego sal jest zamknięta dla publiczności, a niektóre z jego pomieszczeń pozostają jedynie legendą, dopóki nie zostanie udowodnione, że jest inaczej. Tak czy inaczej, ale w bogato malowanych salach znajdują się rękopisy, które odnoszą się do prawie wszystkich kamieni milowych w rozwoju ludzkości.

Dużym zainteresowaniem turystów cieszą się jednak nie zniszczone księgi minionych stuleci, ale obszerny zbiór rycin, uważany za najbogatszy ze wszystkich zgromadzonych w całym świecie praktyki. I nie jest to zaskakujące, bo niewielu zwykłych gości Rzymu, chcących zbliżyć się trochę do historycznego rdzenia tego miejsca, ma odpowiedni poziom przygotowania – większość tekstów jest napisana w ciężkim stylu i w starożytności. Języki.

Ale dla uczonych, profesorów i ich studentów wizyta w Bibliotece Apostolskiej może być idealnym narzędziem do pisania prac naukowych na różne tematy. Warto również zwrócić uwagę na obecność kolejnej hali, która również jest dostępna dla szerokiego grona osób. Mowa o tak zwanej sali wesela aldobrandów, która posiada kolekcję unikalnych fresków, które potrafią zadziwić i uchwycić każdego. Ponieważ Biblioteka Watykańska jest również częścią jej kompleksu, nie trzeba kupować osobnych biletów, aby ją odwiedzić.

Stanza Rafael

Rafael Santi jest uznanym geniuszem swoich czasów i geniuszem poza czasem, o czym niezwykle wymownie niemal wykrzykują pomieszczenia Pałacu Watyńskiego, a raczej te cztery stosunkowo niewielkie pokoje, które zostały namalowane albo osobiście przez Rafaela, albo po jego śmierci, ale według zachowanych szkiców mistrza.

Obraz Stanz Rafaela wygląda jak małe pudełko z umiejętnym zamkiem i tuzinem tajemnic, ponieważ zarówno na surowym murze, jak i prawie pod sufitem i nad wspornikami nośnymi znajdują się wątki, w których wielcy ludzie przeszłości i współcześni utkane są z mistrza, który zadziwia świat i zadziwia świat przed jego końcem. Oczywiście ważne miejsce w tym obrazie zajmują także tematy religijne, ale było też miejsce na filozofię, na poezję i na sprawiedliwość.

🏨 🚕 Indywidualny transfer z lotniska do hotelu i więcej

W tym samym czasie, spełniając swoją naprawdę głęboką intencję, Rafał miał zaledwie dwadzieścia pięć lat, co tym bardziej godne podziwu, że talent ówczesnego młodego mistrza został zauważony przez samego Papieża i postawiony na szczególnym poziomie – dawne freski uległy zniszczeniu, mimo że wykonywali je również nie tylko rzemieślnicy zawodowi. Ponieważ zwrotki Rafaela są częścią Funduszu Muzeum Watykańskiego, nie ma oddzielnej opłaty za wstęp do ich pomieszczeń. Ale całkowita opłata za wstęp wynosi szesnaście euro.

Koloseum, Forum Romanum, Palatyn z jednym biletem – 1427 ₽
Wstęp do Bazyliki św. Piotra z audioprzewodnikiem – 1405 ₽
Szybki wstęp do Muzeów Watykańskich i Kaplicy Sykstyńskiej – 2018 ₽ Omiń
kolejkę: muzea, Kaplica Sykstyńska, Bazylika św. Piotra Bazylika – 3884 Wycieczka autobusowa wskakuj/wyskakuj – 1441 Wycieczka autobusowa
wskakuj /wyskakuj i bezpłatna wycieczka audio – od
1657

Willa Borghese

Wśród epicentrów zarówno starożytnego, jak i stosunkowo nowoczesnego, ale wciąż naprawdę wysokiego dziedzictwa kulturowego, wyróżnia się Villa Borghese. Budynek z XVIII wieku zawiera liczne fragmenty minionej świetności – rzymskie mozaiki pochodzące z pierwszych wieków naszej ery, a także dzieła Tycjana, Rubensa, Berniniego i innych przedstawicieli tej fali, które znajdują się bezpośrednio w Galerii Borghese. Dziś z mozaik powstała ekspozycja Narodowego Muzeum Etruskiego, do której wejście będzie kosztować sześć euro.

Formalnie znajduje się na terenie Villi Borghese, jednak w rzeczywistości znajduje się w Villi Giulia, która jest otwarta dla publiczności od dziesiątej rano i z krótką przerwą do piątej. Cechą szczególną jest oddzielenie prac impresjonistów i zwolenników stylów, które go zastąpiły – Moneta, Degasa, Cezanne'a i innych sensacyjnych nazwisk – gromadzone są w pomieszczeniach Narodowej Galerii Sztuki Nowoczesnej.

Ta galeria jest otwarta trochę dłużej – do siódmej wieczorem i ma niższą cenę biletu – tylko cztery euro. Ale o samej willi i innych budynkach z nią związanych, jak o ogrodzie – najbogatszym i największym zabytku krajobrazowym Rzymu – wśród rozłożystych gałęzi kryją się liczne rzeźby, a tuż nad wodą – pośrodku małego promienistego jeziora – istnieje naprawdę wyjątkowa świątynia, w której znajduje się starożytny zegar wodny.

Warto zauważyć, że sam spacer do Villi Borgose również może zamienić się w swoistą wycieczkę. Jak pokazuje praktyka, najbardziej kolorowa trasa zaczyna się od dobrze znanych wszystkim Hiszpańskich Schodów w Rzymie i wzdłuż bulwaru Trinita dei Monti. Na teren willi można dostać się we wszystkie dni z wyjątkiem poniedziałków, od dziewiątej rano do siódmej w południe. Maksymalna cena biletu wstępu wyniesie nie więcej niż dziewięć euro, w zależności od wieku odwiedzającego.

Muzea Kapitolińskie

Podstawy nowoczesnych muzeów kapitolińskich położył w XV wieku sam papież, który przywiózł Rzymowi naprawdę hojny dar – posągi z brązu z Lateranu. To oni znajdują się dziś w Palazzo Nuovo, pozwalając swoim gościom podziwiać idealność form Kupidyna i Psyche, zajrzeć w twarze wielkich filozofów, podziwiać szlachetność rysów dawnych władców Rzymu. Głównym skarbem Palazzo dei Conservatori, przysłaniającym przechowywane tu zarówno dzieła Tycjana, jak i Verenese'a, jest Kolos Konstantyna, który przetrwał tylko we fragmentach, ale nadal pokazuje prawdziwą wielkość siedmiu cudów świata.

Podobnie jak słynna londyńska galeria sztuki nowoczesnej, Centralne Muzeum Montemartini znajduje się w dawnej elektrowni, tylko jego kolekcja składa się głównie ze sztuki klasycznej. Wszystkie te budynki znajdują się na Placu Kapitolińskim, który sam w sobie jest pomnikiem zarówno historii, jak i kultury. Muzea Kapitolińskie są zamykane tylko w najważniejsze święta, ale nawet to nie chroni przed pojawieniem się zatłoczonych kolejek, które bardzo utrudniają zwiedzanie nawet na etapie kupowania biletów, których ceny sięgają maksymalnie piętnastu euro, więc lepiej zamówić w przedsprzedaży na oficjalnej stronie kompleksu z wyprzedzeniem.

Muzeum „Ołtarz Pokoju”

Tak odwiedzone muzea, których ekspozycja składa się tylko z jednego artefaktu, można policzyć na palcach. Tak więc we współczesnym rzymskim muzeum znajduje się jeden pomnik, który uwiecznił wielkość bogini świata, jak dyskretnie wskazuje jego nazwa, chociaż budowa miała zbiegać się w czasie z powrotem jednego z największych ludzi jego czasów, Cesarz August z Hiszpanii. Była to inicjatywa Senatu, która też jest nieco nietypowa. Niestety autentyczna budowla, która znajdowała się nad brzegami Tybru, została poważnie „okaleczona” podczas najazdu barbarzyńców, a następnie całkowicie zmyta podczas wylewu rzeki.

Fragmenty „Ołtarza Pokoju” zaczęły pojawiać się już w XVI wieku, jednak potem szybko odpłynęły do prywatnych kolekcjonerów. Ostateczna restauracja pomnika nastąpiła cztery wieki później z inicjatywy głównego „kibica” tego samego cesarza Augusta, Benito Mussoliniego. Dziś można tam dojechać metrem (linia A, stacja Flamino).

Ceny biletów są stabilne i wynoszą średnio dziesięć euro, dodatkowo istnieje możliwość skorzystania z usług audioprzewodnika. Będzie to kosztować kolejne sześć euro. Podobnie jak większość instytucji o tym profilu, muzeum Ołtarz Pokoju jest zamknięte w poniedziałki, ale we wszystkie pozostałe dni zaczyna się o dziewiątej, a kończy o wpół do siódmej.

Narodowe Muzeum Rzymskie

Jak można się spodziewać, kolekcja Narodowego Muzeum Rzymskiego jest, delikatnie mówiąc, obszerna. Część ekspozycji znajduje się w czterech budynkach, reszta jest przechowywana w licznych funduszach. Na szczególną uwagę zasługują również same budowle, będące kontynuacją tradycji sięgających architektury późnego średniowiecza i renesansu.

Palazzo Massimo z kolekcją skarbów i dzieł sztuki z najstarszego okresu, Palazzo Altemps z jedną z najbogatszych kolekcji rzeźby antycznej we Włoszech, krypta Balbi z próbkami fresków i monet, którymi można wyróżnić prawie wszystkie etapy rozwoju Rzymu oraz Termy Dioklecjana z obszernym repozytorium rękopisów i artefaktów archeologicznych z czasów Cesarstwa Rzymskiego – wszystkie one stanowią podstawę Narodowego Muzeum Rzymskiego. Niemal tradycyjnie, poniedziałek jest dniem wolnym od pracy, a godziny otwarcia ograniczone są do dziewiątej rano i wpół do siódmej wieczorem. Cena biletu to osiem euro.

Świątynia Westy w Rzymie

Główną arterią Rzymu w dawnych czasach było tzw. Forum. To tutaj znajdowały się główne budynki publiczne i sakralne miasta, dlatego nie dziwi fakt, że to tutaj wciąż znajdują fragmenty, unikalne w swoim pięknie i wartości historycznej, a nawet całe budowle sakralne. To było tak przypadkowe odkrycie, że stała się Świątynia Westy, odkryta przez Rodolfo Lanzianiego.

Niestety świątynia nie zachowała swojego autentycznego wyglądu – z niegdyś potężnych murów pozostało tylko kilka fragmentów – podium, kolumnada, niektóre posągi, a także pozostałości domu westalki, które miały podtrzymywać Święty Ogień, który wiecznie oświetlał sklepienia świątyni, jako ucieleśnienie samej Westy, której wizerunki zostały zakazane. Ponieważ świątynia Westy jest tylko częścią dość dużego kompleksu Forum Romanum, nie ma osobnej opłaty za wjazd na jej terytorium. Bilet ogólny, którego cena waha się w granicach dwunastu euro, pozwoli również odwiedzić główny symbol Rzymu – Koloseum – i inne budowle.

Koloseum

Ażurowa koronka łuków, majestat i majestat – to właśnie zachwyca turystów w rozpoznawalnych zabytkach Rzymu, jego symbolu. Pomyślane jako starożytne centrum rozrywki, Koloseum lub Amfiteatr Flawiuszów znajduje się między 3 wzgórzami Caelievsky, Esquiline i Palatine, w miejscu wypełnionego sztucznym jeziorem.

Swoją oficjalną nazwę amfiteatr zawdzięcza trzem pokoleniom Flawiuszów. Budowę trzypiętrowej konstrukcji rozpoczął cesarz Wespazjan w 72 roku n.e. i kontynuowany przez jego syna Tytusa. Brat Tytusa, Domicjan, zakończył budowę w 82 roku n.e., kiedy wykopano podziemne pomieszczenia do widowiskowych walk. Bardziej popularna nazwa amfiteatru – Koloseum kojarzy się ze słowem „kolos”, „kolosal”. Jedni badacze korelują to z posągiem Nerona, który stał obok amfiteatru, inni ze skalą budowli.

Tak czy inaczej, Koloseum jest wyjątkowe we wszystkim. Oprócz walk gladiatorów na jej arenie toczyły się walki zwierząt oraz rekonstruowano bitwy morskie. Tylko w dniach jej otwarcia na arenie zginęło około 10 tysięcy zwierząt, przez cały czas jej istnienia liczba ta sięga 1 miliona zwierząt i około pół miliona ludzi.
Godziny otwarcia: 8.30 – 17.00, od kwietnia do sierpnia 8.30 – 19.00. Koszt: 12 €, ze zniżką – 7 €.

Zamek Świętego Anioła

Od grobowca po twierdzę, od zamku po więzienie, od rezydencji papieża po muzeum – taka jest historia tej budowli. Jego budowa datuje się na 135 rok n.e. oraz panowanie cesarza Andriana, który planował zbudować mauzoleum dla siebie i swoich potomków. Konstrukcja służyła jako grobowiec do połowy III wieku, kiedy cesarz Aurelian docenił strategiczne znaczenie twierdzy wewnątrz Wiecznego Miasta. Papieże liczyli także na wytrzymałość jego murów, czyniąc zamek swoją rezydencją.

Dzięki jednemu z nich, któremu przyśnił się anioł nad konstrukcją, wyjmując miecz, mauzoleum Andriana zostało nazwane Zamkiem Świętego Anioła i zyskało posąg anioła na dachu. Później zamek zamieszkiwali papieże, którzy wykorzystywali jego piwnice jako więzienie, w którym więziono Giordano Bruno, Galileo Galilei i Benvenuto Cellini. Nowoczesny zamek to 7-kondygnacyjny budynek, w którym znajduje się 58 pokoi. Wśród nich są zbrojownia, skarbiec, biblioteka, pokoje Piusa V itp.

Godziny pracy: codziennie od 9.00 do 19.30.

Termy Karakalli

Kolejnym dowodem wielkości Cesarstwa Rzymskiego są ruiny Łazienek Karakalli, które nawet w obecnym stanie zadziwiają wyobraźnię. Budowa warunków rozpoczęła się z inicjatywy cesarza Karakalli w 212 roku i trwała 5 lat. W tym czasie pomiędzy Awentynem a Celijską, w pobliżu Drogi Appijskiej, powstał kompleks architektoniczny zajmujący 11 hektarów. Łaźnie, nazwane imieniem cesarza, składały się z ogromnego budynku głównego otoczonego parkiem, boiskami sportowymi, amfiteatrem i bibliotekami. Termy Karakalli łączą w sobie wszystko, czego potrzeba do dobrego wypoczynku, stając się najpopularniejszym miejscem.

Jednak na skutek ataku barbarzyńców już w 537 roku uległy częściowemu zniszczeniu i przestały istnieć. Teraz terminy to nie tylko zabytek historyczny, ale także jedna z niezwykłych scen dla koncertów, spektakli i spektakli teatralnych.

Godziny otwarcia: wrzesień – marzec 9.00 – 17.00, kwiecień – sierpień 9.00 – 19.00, dzień krótki: poniedziałek 9.00 – 14.00.

Mauzoleum Augusta

W przeciwieństwie do grobowca cesarza Andriana, mauzoleum Augusta jest zamknięte dla publiczności i znacznie gorzej zachowane. w 28 pne po powrocie z Aleksandrii przyszły cesarz Oktawian August postanowił wybudować na Polu Marsowym mauzoleum, w którym miałyby być składowane prochy jego rodziny i bliskich. Miejsce nie zostało wybrane przypadkowo, istniały już krypty wielu znanych osobistości. Przypominający kształtem etruskie cmentarzysko budowla o średnicy 89 m wznosiła się 44 m nad ziemią. Otaczał ją taras z kolumnami, a przy głównym wejściu ustawiono 2 obeliski i tablice z brązu, opowiadające o życiu właściciela.

Jednak mauzoleum przetrwało w nienaruszonym stanie dopiero w 410 roku, kiedy zostało splądrowane. Do średniowiecza konstrukcja stała opuszczona, dopóki rodzina Colonna nie przekształciła jej w twierdzę. Jednym z kolejnych właścicieli budynku był papież Paweł III, który częściowo odrestaurował go i przekształcił w ogród labiryntowy. Kolejna metamorfoza czekała dawne mauzoleum w 1780 r., kiedy powstał z niego amfiteatr, na arenie którego odbywały się walki byków i przedstawienia teatralne.

W 19-stym wieku stała się salą koncertową, nad którą wzniesiono dach. Mussolini zawdzięcza powrót do pierwotnego wyglądu Mussoliniemu, który nakazał wyburzenie wszystkich dobudówek. Prace konserwatorskie nie zostały zakończone. W 2016 roku zatwierdzono projekt przeznaczenia 6 mln euro na odbudowę mauzoleum.

Łaźnie Dioklecjana

Największym kompleksem termalnym w Rzymie były Termy Dioklecjana. Ruiny, które przetrwały do naszych czasów, nie pozwalają nam ocenić jego skali, bo. część zajmują późniejsze budynki. Początkowo obejmował obszar pomiędzy 3 wzgórzami: Wiminalnym, Kwirynalskim i Eskwilinowym – tj. ok. 13 ha. W 298 roku rozpoczęto budowę według typowego planu, tj. wszystkie pomieszczenia usytuowane były symetrycznie do osi centralnej. Do 305 roku w centrum Rzymu wyrósł ogromny kompleks składający się z basenów zewnętrznych i wewnętrznych o różnej temperaturze wody, saun, miejsc do indywidualnej kąpieli, pawilonów spotkań, bibliotek, siłowni.

Zagospodarowany teren skrywał w zieleni drzew oddzielne budynki gospodarcze, altany i fontanny. Warunki istniały do VI wieku. Niegdyś kolosalny kompleks otrzymał drugie życie w XVI wieku, kiedy Michał Anioł wzniósł bazylikę z zachowanej części budynku. Od 1889 r. Termy Dioklecjana stały się częścią Muzeum Narodowego, prezentują bogatą kolekcję starożytnych rzeźb, broni, artykułów gospodarstwa domowego itp.

Godziny otwarcia: wtorek-niedziela od 9.00 do 19.45. Koszt: 10 €, ze zniżką – 5 €.

Teatr Marcellusa

Trudno rozpoznać pierwowzór Koloseum w dolnej części budynku mieszkalnego na nabrzeżu Tybru. Zbudowany w 12 pne teatr Marcellusa był największym w Rzymie. Został pomyślany do budowy przez Juliusza Cezara, a cesarz August uosabiał go. Unikalną konstrukcją była półokrągła trójkondygnacyjna konstrukcja, której część nie zachowała się.

Budynek był kilkakrotnie przebudowywany: w I wieku. pod rządami Wespazjana w III wieku. pod Septymiuszem Sewerem, a już w IV wieku. przestaje być używany. Od zniszczenia uratowała go przemiana w fortecę. W XVI wieku. kolejna transformacja – posiadłość w stylu renesansowym, właśnie ta zachowała się do dziś.
Pierwsze piętro może w każdej chwili oglądać każdy, górne piętra zajmują mieszkania mieszkalne.

Muzeum i Krypta Kapucynów (Ossuarium)

Znane z kontrowersyjnej atrakcji Muzeum Kapucynów. Zlokalizowany w podziemiach pod kościołem, przyciąga pielgrzymów i turystów wnętrzem krypty lub ossuarium. Krypta to sklepione pomieszczenie znajdujące się pod ołtarzem i chórem, w którym pochowane lub wystawione są relikwie świętych lub męczenników. Ossuarium rzymskie – 6 pomieszczeń, których ściany i sklepienia zdobią kości i czaszki 4 tys. mnichów, których szczątki przeniesiono ze starego cmentarza. Wzory, lampy, ramy, wnęki – wszystko z kości.

W niszach umieszczono szkielety przebrane w tradycyjne kapucyńskie stroje, aw jednej z sal umieszczono dziecięce szczątki siostrzenicy papieża, księżniczki Barberini. Zwiedzając wystawę można poznać historię zakonu, zobaczyć zabytki i dokumenty archiwalne.

Godziny pracy: codziennie od 9.00 do 19.00. Koszt: 8,50 €, z rabatem 5 €.

Muzeum Sztuki MAXXI

Niezwykłe zarówno zewnętrznie, jak i koncepcyjnie. Futurystyczna konstrukcja (która kosztowała około 150 milionów euro) z nieoczekiwanymi instalacjami obejmowała nie tylko ekspozycje, ale także centrum badawcze, bibliotekę, archiwum, audytorium seminariów i szkoleń, restaurację, kawiarnię i księgarnię. MAXXI nie jest muzeum, w którym wszystko jest statyczne, ale miastem edukacyjnym, przestrzenią, w której realizowane są różnorodne projekty.

Godziny otwarcia: wtorek – piątek, niedziela – od 11.00 do 19.00, sobota – od 11.00 do 22.00. Koszt: 10 €, ze zniżką – 8 €. W wieku poniżej 14 lat wstęp jest bezpłatny.

Willa Farnesina

To arcydzieło włoskiego renesansu zostało zlecone przez bankiera na początku XVI wieku. i pierwotnie nazywał się Villa Chigi. Swoje współczesne imię otrzymała w 1577 roku, kiedy została przelicytowana przez kardynała Farnese. I choć potem niejednokrotnie zmieniała właścicieli (obecnie jest to Narodowa Akademia dei Lincei), Villa Farnesina pozostała w historii. Oprócz niezwykłych jak na XVI wiek. Architekturę budynku wyróżniają freski Rafaela, Michała Anioła, Giulio Romano i il Sodoma oraz zwodnicze malowidło wykonane przez samego architekta Baldassare Peruzziego. To oni przyjeżdżają podziwiać zwiedzających Muzeum Architektury i Sztuki, które mieści się w jego murach.

Godziny otwarcia: poniedziałek – sobota od 9.00 do 14.00. Koszt: 6 €, ulgowy 5 €, nastolatki 3 €. Dzieci do lat 10 bezpłatnie.

Muzeum Krypty Balby

Jest częścią Muzeum Narodowego – nazwanego na cześć rzymskiego generała Lucjusza Korneliusza Balby. Rzymianin, wykorzystując dochody z udanej kampanii wojskowej, zbudował teatr i kryptę, które można oglądać pod nowoczesnym budynkiem. Ekspozycja opowie o rozwoju Rzymu, reprezentują ją monety, fragmenty naczyń, narzędzia, ubrania. Pierwsze piętro pokazuje zmiany w architekturze i życiu Rzymu od średniowiecza do współczesności. Wystawa na drugim piętrze przedstawia ewolucję miasta od czasów starożytnych do średniowiecza. W piwnicy znajduje się eksedra, zejście tutaj jest możliwe tylko z przewodnikiem.

Godziny otwarcia: wtorek-niedziela od 9.00 do 19.45. Koszt: 10 €, ze zniżką – 5 €.

Pałac Barberini

Pałac Barberinich według pierwotnego planu miał być powtórzeniem Willi Farnesina, ale 3 architektów, którzy brali udział w jego budowie, uczyniło go jednym z najlepszych przykładów wczesnego baroku. Zbudowany dla kardynała Barberiniego pałac należał do tej rodziny od momentu powstania w 1634 roku do 1949 roku, kiedy to z powodu kryzysu rodzina została zmuszona sprzedać go państwu. Obecnie w lewym skrzydle tego budynku znajdują się ekspozycje Narodowej Galerii Sztuki, w których prezentowane są prace artystów XVI-XVIII wieku, kolekcja porcelany i mebli. Prawe skrzydło zajmuje Zgromadzenie Oficerskie.

Godziny pracy: wtorek-niedziela od 8.30 do 19.00. Koszt: 12 €, ze zniżką – 6 €.

Muzeum Narodowe Villa Giulia

Od tego zbudowanego w latach pięćdziesiątych XVI wieku. dla papieża Juliusza III zespołu architektonicznego zachowała się tylko trzecia część – Villa Giulia. Nie była przeznaczona do bycia integralną, wydawało się od samego początku – pod koniec XVI wieku. jedna jego część została zniszczona, a druga została odbudowana dla innego papieża. Wzniesiony jako rezydencja papieska, budynek wielokrotnie zmieniał przeznaczenie: magazyny, potem koszary wojskowe, potem szpital i szkoła, aż w 1870 r. przeszedł na własność państwa. W 1889 roku w willi otwarto Narodowe Muzeum Sztuki Etruskiej.

Godziny otwarcia: wtorek-niedziela od 9.00 do 19.30, dni wolne: poniedziałek, 1.01 i 25.12.

Muzeum Centrum Montemartini

Jest wyjątkowy zarówno we wnętrzu, jak i ze względu na swój wygląd. Kiedy w Muzeach Kapitolińskich rozpoczęto renowację, konieczne było tymczasowe umieszczenie eksponatów gdzieś. Wtedy przypomnieli sobie pusty budynek dawnej elektrociepłowni im. Montemartiniego, niedawno wyremontowany na różne imprezy. Rzeźby, sarkofagi, płaskorzeźby zostały umieszczone na tle ogromnych instalacji, kotłów i innych maszyn. Kontrast starożytności i nowoczesności był tak uderzający, że najpierw postanowiono zorganizować w budynku wystawę, a następnie otworzyć muzeum.

Godziny otwarcia: wtorek-niedziela od 9.00 do 19.00. Koszt: 11 €, ze zniżką – 10 €.