Londyn przyciąga ludzi swoją wyjątkową architekturą i pięknem. Miasto mgieł jest bardzo popularne wśród turystów z różnych części naszej planety. Przez stolicę Wielkiej Brytanii przechodzi południk Greenwich. Tutaj możesz być w dwóch częściach świata w zaledwie kilka minut. Tylko w tym mieście autobus wywołuje burzę emocji wśród turystów. W końcu czerwony autobus jest już symbolem Wielkiej Brytanii. Porozmawiajmy o popularnych zabytkach Londynu, co warto zobaczyć i gdzie się udać.

Albert Hall

Royal Albert Hall of Arts and Sciences znajduje się w Westminster. Jest dość znany na całym świecie. Struktura nosi imię zmarłego męża królowej Wiktorii, księcia Alberta. Albert Hall ma kształt elipsy. Budynek z czerwonej cegły wieńczy szklana kopuła na metalowej ramie, a na fasadzie sali koncertowej za pomocą mozaiki ułożono cytaty z Biblii. Wewnątrz Albert Hall przypomina amfiteatr. Budynek może pomieścić do 5500 tys. osób. Zainstalowane są tu drugie co do wielkości organy w całym kraju.

W Albert Hall odbywają się wystawy sztuki, różne imprezy, zawody sportowe. Ale budynek zyskał sławę dzięki licznym koncertom popularnych zespołów muzycznych. Od początku otwarcia Albert Hall pojawiły się duże problemy z akustyką. Jednak z biegiem czasu ten problem został rozwiązany za pomocą specjalnych paneli. Zostały zamocowane pod stropem budynku.

Miejscowi już nazwali panele „latającymi spodkami”. Możesz dostać się do Albert Hall metrem do stacji South Kensington. Albo autobusem numer 9, 10. Po prostu nie da się nie zauważyć budynku. Godziny otwarcia codziennie od 9:00 do 21:00. Bilet do Albert Hall dla dorosłych kosztuje około 13 euro, dla dzieci około 6 euro, bilet rodzinny można kupić za około 30 euro. Wycieczka trwa 70 minut.

Забронировать индивидуальный трансфер от аэропорта до вашего отеля за 4 918 RUB

Big Bena

Ogromna wieża zegarowa górująca nad Tamizą jest symbolem miasta. Wielu wierzy, że to ona nazywa się „Big Ben”. Jednak w rzeczywistości Big Ben to ogromny dzwon na wieży. W starożytności dzwonom nadano imiona. Nazwali więc symbol „Ben”, na cześć Benjamina Halla. Mówią, że to ten człowiek nadzorował montaż wielkiego dzwonu.

Następnie samą wieżę zaczęto nazywać tą nazwą. Chociaż jego prawdziwa nazwa to Wieża Zegarowa Pałacu Westminsterskiego. Wysokość konstrukcji sięga 96,3 metra. Zegar na nim jest największy na świecie. Istnieją 4 tarcze, które są obrócone w 4 kierunkach głównych. Zegar Big Bena jest najdokładniejszy na świecie. Ogromny dzwon pęknie. W rezultacie jego brzmienie stało się osobliwe.

Wieża wygląda majestatycznie i pięknie. W ciemności wszystko świeci wyjątkowo pięknie. W pobliżu zabytki są zawsze zatłoczone. Ponadto panuje duży ruch samochodów. Sytuacja pogarsza się w weekend. Jeśli zdecydujesz się odwiedzić to miejsce, lepiej wybrać się w dni powszednie. Możesz dostać się do Big Bena metrem do stacji Westminster.

Lub autobusem do przystanku „Plac Parlamentarny”. Turystom nie wolno wspinać się na wieżę. Ponieważ jest częścią kompleksu Westminster, który należy do instytucji publicznej. Dostępne tylko dla obywateli brytyjskich. Wycieczka trwa około 1,5 godziny.

Brytyjskie Muzeum

To miejsce gromadzenia dzieł sztuki ze starożytnej Grecji, Rzymu, starożytnego Egiptu. Mieści się w nim dzieło mistrzów z całego świata. Ryciny, rysunki, etnografia, monety i medale – to wszystko można zobaczyć w jednym z największych muzeów na świecie. Budynek jest w budowie od 24 lat. Ale podczas II wojny światowej muzeum zostało częściowo zniszczone. Dlatego wywieziono stąd wiele eksponatów. Odbudowa konstrukcji i zwrot dzieł sztuki trwały jeszcze wiele lat. W muzeach można zobaczyć drewniane sarkofagi z mumiami zwierząt. Płaskorzeźby przedstawiające sceny bitew i polowań budzą zachwyt i wielkość.

Tylko w British Museum (British Museum) istnieje możliwość obejrzenia rzeźbiarskich portretów cesarzy Augusta i Hadriana. Fani numizmatyki zdecydowanie powinni odwiedzić salę na monety. A koneserów malarstwa z przyjemnością zobaczą tu dzieła Michała Anioła, Botticellego, Dürera, Rafaela, Van Gogha i Rembrandta. Do muzeum można dojechać metrem do przystanku „Tottenham Court Road” lub „Holborn”. Albo autobusem w tamtym kierunku. Godziny otwarcia codziennie od 10:00 do 17:30.

W piątek niektóre działy dyżurują do 20.30. Wejście jest bezpłatne. Pracują tu rosyjskojęzyczni przewodnicy. W British Museum dużą popularnością cieszą się Noce w Muzeum. Przyjeżdżają tu 4 razy w roku. Za każdym razem podawany jest nowy temat. Podczas takiej wycieczki można przez całą noc słuchać ciekawych historii. Po prostu nie da się zobaczyć wszystkich eksponatów na raz. Na terenie muzeum znajduje się kawiarnia i sklep z pamiątkami.

Westminster

Izba Parlamentu Westminster jest znana na całym świecie. To ogromny i piękny kompleks, który znajduje się nad brzegiem Tamizy. Jej dwie słynne wieże, Big Ben i Victoria, wznoszą się wysoko w niebo. Budynek o imponujących rozmiarach uderza swoim pięknem. Czuje siłę i potęgę Wielkiej Brytanii. Westminster przez wiele lat był otwarty tylko na rządy brytyjskie.

Wycieczki do gmachu parlamentu były dozwolone dopiero w 2004 roku. Zwiedzający są tu wpuszczani podczas przerwy parlamentarnej od 7 sierpnia do 16 września, przez cały rok w soboty. Wewnątrz budynku można zobaczyć galerię królewską z obrazami i rzeźbami, szafę królewską, salę na spory. Główną atrakcją Houses of Parliament jest Westminster Hall.

Możesz dostać się do Westminster metrem do stacji o tej samej nazwie. Wycieczka jest bezpłatna. Rozpoczyna się, gdy rekrutowana jest grupa 16 osób. Godziny otwarcia gmachu parlamentu to od 10:00 do 16:00 od poniedziałku do piątku. Sobota od 08.45 do 16.45. Aby uniknąć kolejek, możesz wcześniej zarezerwować bilety online.

London Pass: bezpłatny wstęp do 60 atrakcji – 69 funtów
Harry Potter: Drive i Warner Brothers Studio Tour – 77 funtów
Harry Potter: Warner Bros. Wycieczka po studiu z odbiorem –
wycieczka autobusem Hop-on Hop-Off o wartości 83 GBP
– bilet wstępu do zamku Windsor o wartości 32 GBP – 21,20 GBP

Muzeum Sherlocka Holmesa

Muzeum najsłynniejszego pana Sherlocka Holmesa (Muzeum Sherlocka Holmesa) znajduje się przy 221B Baker Street w Westminster. Znajduje się w najzwyklejszym 4-piętrowym budynku. Z daleka muzeum nie jest widoczne, rozpoznać je można jedynie po szyldzie i kolejkach turystów. Na dole domu-muzeum znajduje się sklep z pamiątkami. Powyżej znajduje się salon i sypialnia samego pana.

Na trzecim piętrze znajdują się pokoje pani domu, pani Hudson i doktora Watsona. Na najwyższym piętrze znajduje się wystawa figur woskowych. Składa się z wielu bohaterów detektywów. Spotkasz tu samego profesora Mariartiego, Irene Adler, psa Baskerville'a czy zwłoki na podłodze. Na poddaszu znajduje się łazienka. Fotografowanie jest dozwolone w muzeum.

Goście chętnie pozują na tle domu swojej ulubionej postaci. Tutaj możesz siedzieć w fotelach przy kominku. A na specjalnym stole rekwizyty są zawsze gotowe: czapka Sherlocka, fajka i szkło powiększające. Do muzeum można dojechać metrem do stacji Baker Street. Zaledwie kilka minut spacerem do niego. Muzeum jest otwarte codziennie z wyjątkiem świąt Bożego Narodzenia.

Lepiej wybrać się na wycieczkę rano. Jest wielu, którzy chcą zobaczyć dom Sherlocka Holmesa. Przy dużym tłumie ludzi poruszanie się po muzeum jest dość trudne. A fotografowanie czegokolwiek jest jeszcze trudniejsze. Godziny otwarcia od 9.30 do 18.00.

Ulica Piccadilly

Piccadilly to najbardziej znana ulica. Znajduje się w jednej z najstarszych dzielnic miasta – Westminster. Ulica jest zawsze dość ruchliwa, pełna ludzi, turystów i mieszkańców stolicy. Piccadilly został nazwany na cześć krawca Roberta Bakera. Dorobił się fortuny na krawieckich kołnierzykach. Baker kupił kawałek ziemi w okolicy i zbudował dom o nazwie Piccadilly Hall. W efekcie na ulicach powstawały bogate rezydencje zamożnych ludzi. Takie domy stały się znane jako „Piccadilly”. Tu i dziś jest wiele domów-klubów, do których wstęp jest zabroniony dla zwykłych ludzi.

Każdy, kto dotarł do stolicy Wielkiej Brytanii, powinien przespacerować się Piccadilly. Ulica jest ogromna, czysta, z niesamowicie pięknymi domami i sklepami. Szczególnie pięknie tutaj wieczorem. Kiedy miasto się rozświetla, rezydencje Piccadilly błyszczą kolorowymi światłami. A butiki nie mogą nie przyciągać uwagi. Witryny sklepowe są tutaj starannie zaprojektowane. Każdy drobiazg, słoik, szkatułka przyciąga szczególną uwagę. Tytułowy plac na Piccadilly to jedno z ulubionych miejsc spotkań Brytyjczyków. Tutaj bardzo często umawiają się na spotkania lub po prostu przyjacielskie spotkania.

Na ulicy znajduje się znana kawiarnia „Royal”. Lubią tu spotykać się ludzie kreatywni: artyści, pisarze, poeci. Dotarcie na Piccadilly jest łatwe. Węzeł komunikacyjny jest tutaj jednym z najlepszych na świecie. Prowadzi do niego kilka głównych dróg. Najszybszym sposobem dotarcia na słynną ulicę jest metro do stacji Picadilly Circus lub Green Park.

Obszar miasta

City of London to kolejny z najstarszych obszarów. Znajduje się w samym sercu stolicy Anglii. Obszar ma niesamowity status, nie podlega władzy królewskiej. Głową miasta jest burmistrz. A jeśli ktoś z władz królewskich zdecyduje się przybyć na ten teren, może to zrobić tylko za zgodą głowy miasta. Ma swoje własne zasady i prawa.

Miasto jest oficjalnie najmniejszym hrabstwem w Wielkiej Brytanii. Granice dzielnicy oddzielają specjalne kolumny. Populacja miasta jest również najmniejsza, ok. 10 tys. osób. Obszar ten został założony przez Rzymian około 2000 lat temu. W tym czasie Wielka Brytania była jeszcze częścią Cesarstwa Rzymskiego. Wiele ulic miasta biegnie wzdłuż dróg wytyczonych przez starożytnych Rzymian.

W okolicy znajduje się wiele zabytków. Oto Tower of London, Katedra św. Pawła, Royal Exchange, Leadenhall Market. Stare budynki w Mieście przeplatają się z nowymi budynkami. Rozwój infrastruktury nie zatrzymał się na tym. W okolicy znajduje się wiele wież biurowych: Heron, Lloyd's, Mary-Ex 30, Walkie-Talkie, Tower 42. Powstał tu największy kompleks stolicy, Barbican Center. Architektura miasta to niesamowita mieszanka wszystkich epok i stylów.

Zdecydowanie warto odwiedzić ten obszar. Zwiedzanie atrakcji w weekendy czy wieczorem nie ma sensu. Może się zdarzyć, że na całej ulicy zostaniesz sam. Okolica jest piękna, gdy jest dużo pracy. Jednak w godzinach szczytu metro cierpi na dużą liczbę osób. Dlatego starannie wybierz czas wizyty. Do obszaru można wygodnie dojechać metrem. Jest kilka stacji: Barbican, Tower Hill, Liverpool, Mansion House.

Wieża

Tower of London znajduje się na północnym brzegu Tamizy. Jest uważany za najlepiej zachowany budynek w Europie. Przez całą długą historię Wieży przez wszystkie lata nie można było ich zdobyć szturmem. Grubość jego murów sięga 4,5 metra. Zamek ma trudną historię. Kompleks był zamieszkany przez członków rodziny królewskiej. Więziono tu także ludzi szlachetnych i bogatych. Wieża była jednocześnie domem i więzieniem. Przechowuje ślady ludzkich tragedii i śmierci.

Wieżę otaczają mity i legendy, które już trudno odróżnić od prawdziwej historii zamku. Czarna wrona jest uważana za symbol nieszczęścia i nieszczęścia kompleksu. Według legendy pojawia się na terenie kompleksu przed jakąkolwiek tragedią. Zamek prowadzi pod względem liczby mieszkających w nim duchów. Brytyjczycy twierdzą, że na terenie kompleksu żyją duchy rodziny królewskiej, które spotkały śmierć.

Wieża jednocześnie fascynuje i onieśmiela. Nad Tamizą wznosi się ogromny zamek, który odpierał wielu wrogów. Szczególnie pięknie jest o zachodzie słońca. Drogi na terenie kompleksu wykonane są z bloków kamiennych. Dlatego warto zadbać o wygodne buty. W Wieży jest wielu turystów. Ci, którzy mają londyńską przepustkę, są pomijani w kolejce. Lepiej więc kupić bilety z wyprzedzeniem.

Do zamku można dojechać metrem do stacji Tower Hill lub autobusem nr 15, 42, 78, 100.

Bilet do Tower of London i wystawa królewskich skarbów – 26,80 £

Wieża most

Kolejnym symbolem Anglii, surowym i jednocześnie pięknym, jest słynny most Tower Bridge. Urzeka odwiedzających od pierwszego wejrzenia imponującym rozmiarem i oszałamiającą architekturą. Most został zbudowany w XIX wieku, kiedy Londyn stał się imponującym centrum handlowym i przemysłowym. Dwie gotyckie wieże budynku, najlepiej jak to możliwe, oddają całego angielskiego ducha.

Most harmonizuje z pobliską Wieżą. Staje się jego kontynuacją. Wewnątrz mostu, między wieżami, znajduje się muzeum. Wcześniej był to deptak, ale później został zamknięty z powodu wzmożonych przypadków kradzieży w tak opustoszałym miejscu. Do wież można dostać się schodami lub windą. Widać też mechanizm podnoszący. On jest ogromny.

Na moście można robić zdjęcia. Ale konstrukcje metalowe i szkło znacznie to utrudniają. Dlatego większość doświadczonych turystów nie wspina się na wieże. Piękne krajobrazy widać także z innych mostów. W galerii budynku znajduje się ekspozycja fotografii z różnymi mostami świata. Informacje o nich również znajdują się tutaj.

Tower Bridge znajduje się w centrum, obok Tower Castle. Stacja metra Tower Hill lub autobus numer 42, 100, 15, 78.

Teatr Globus

The Globe to pierwszy teatr w stolicy Wielkiej Brytanii. Został wzniesiony na miejscu jego poprzednika. Na początku swojej historii Globe był tylko niewielkim obszarem w kształcie koła, otoczonym płotem. Ten budynek spłonął doszczętnie. A na jego miejscu władze wzniosły dom. Nowy budynek teatru został wybudowany kilka metrów od starego. Został otwarty w 1997 roku. Architekci starali się, aby teatr był jak najbliżej pierwszego budynku.

Wewnątrz znajdują się trzy poziomy balkonów z miejscami do siedzenia. W pobliżu sceny można podziwiać występy tylko na stojąco. Sposób, w jaki spektakle oglądali w dawnych czasach biedni ludzie, którzy nie mieli pieniędzy na bilety siedzące. Mikrofony i reflektory w Globe zasadniczo nie są używane. Stworzyć atmosferę podobną do tej, która panowała w starożytnym teatrze.

Globe (Shakespeare's Globe Theatre) działa tylko w ciepłym sezonie. Dach teatru jest częściowo wyposażony. Większość budynku znajduje się na zewnątrz. W zimnych porach roku teatr służy szkoleniu młodych aktorów. Głównym repertuarem teatru jest twórczość Williama Szekspira. Są też inne spektakle. Występy Globe są zawsze eleganckie i pożądane. Zachwycające kostiumy, brak reflektorów i mikrofonów przenoszą widza w epokę Szekspira i antyczną Wielką Brytanię.

Bilety można kupić online lub kupić z wyprzedzeniem. Pomimo tego, że Globe nie działa zimą, wycieczki do niego są nadal realizowane. Możesz dostać się do Globe, jadąc metrem do przystanku Cannon lub Mansion House.

Teatr Królewski Covent Garden

Covent Garden jest uważany za największą operę w Wielkiej Brytanii. Swoją nazwę otrzymał na cześć placu, na którym zbudowano teatr. W 1808 roku budynek spłonął. Ale w ciągu zaledwie 9 miesięcy został odrestaurowany. Aby zwrócić pieniądze wydane na naprawy, władze podniosły ceny biletów. Jednak po dwumiesięcznym publicznym bojkocie i zakłóceniach wydajności, zrezygnowali i zostali zmuszeni do obniżenia cen do starego poziomu. Po raz kolejny pożar w 1986 roku po raz drugi zniszczył Covent Garden. W tym przypadku powrót do zdrowia trwał około dwóch lat.

Wycieczki do Covent Garden (Covent Garden) dwa. Pierwszy nazywa się „Za kulisami teatru”. Zapoznaje turystów z codziennością aktorów i przygotowaniami do nowych prac. Druga trasa nazywa się Velvet, Gilding and Glamour. Wprowadza podróżnych w architekturę i historię budynku. Możesz dostać się do Covent Garden autobusami 9, 13, 15, 23, 139 i 153. Lub metrem do stacji Covent Garden.

Plac Trafalgarski

Główny plac stolicy Wielkiej Brytanii – Trafalgar Square – gromadzi mieszkańców miasta na wszystkie wielkie święta kraju. Jego nazwa pochodzi od zwycięstwa pod Trafalgarem admirała Horatio Nelsona. Pomnik admirała znajduje się na środku placu, w otoczeniu 6-metrowych lwów. Każde zwierzę jest symbolem zwycięstw Nelsona w bitwach. Również tutaj można zobaczyć pomnik Karola I.

Od niego Brytyjczycy liczą odległości. Pomnik znajduje się w centralnym punkcie stolicy. W 4 rogach placu znajdują się 4 postumenty. Na szczytach 3 z nich znajdują się pomniki Jerzego IV, generała Napiera i Henry'ego Havelocka. Co zaskakujące, cokół 4 był pusty do 2005 roku. Po tym został zastąpiony różnymi rzeźbami, w tym żywymi.

Do 2010 roku na cokole montowany był model statku Victoria, na którym bohatersko zginął admirał Nelson. Jednym z symboli placu były gołębie. Przez lata żyły na nim tysiące ptaków. Do 2007 roku władze zabroniły ich karmienia. Teraz prawie nie ma gołębi. Plac znajduje się w centrum stolicy u zbiegu trzech ulic: Mall, Strand i Whitehall. Można się do niej dostać autobusem nr 9, 11, 12, 13, 15, 24 i wieloma innymi. Metrem można dojechać do stacji „Charing Cross”, „Embankment”.

Trasa Opactwa

Abbey Route można nazwać „ulicą, na której spełniają się marzenia”. To miejsce uwielbiają ludzie młodzi i kreatywni. Brytyjczycy nadali jej drugie imię, które brzmi jak „Dom miłości i sztuki”. Fani The Beatles, Pink Floyd i Duran Duran przyjeżdżają tutaj, aby zobaczyć miejsce, w którym ich idole nagrywali swoje piosenki. Abbey Route jest siedzibą Amy Recording Studios, znanego na całym świecie studia nagraniowego.

Najpopularniejszym miejscem na ulicy jest skrzyżowanie, którego obraz uwieczniono na ostatniej płycie Beatlesów. Wszyscy turyści robią tu zdjęcia. Nawet kierowcy sympatyzują z tym, ustępując. Zebra w tym miejscu jako jedyna na świecie posiada kamerkę z transmisją na żywo do Internetu.

Budynek na skrzyżowaniu Abbey Road i Grove End Road jest nieoficjalnym pomnikiem Beatlesów. Tutaj możesz zobaczyć znak z napisem: „Abbey Road NW8 City of Westminster”. Często był kradziony przez fanów zespołu. Dlatego znak musiał być ciasno osadzony w budynku na odpowiednio dużej wysokości. Budynek w pobliżu napisu jest malowany co trzy miesiące, ale graffiti Beatlesów pojawia się raz po raz. Możesz dostać się do Abbey Route metrem do St. Drewno Jana. W pobliżu znajduje się przystanek autobusowy – „Abbey Road Grove End Road”.

opactwo Westminsterskie

Słynny na całym świecie klasztor – opactwo westminsterskie – jest głównym sanktuarium Wielkiej Brytanii. Znajduje się obok Pałacu Westminsterskiego. To tutaj koronowani, pobierani są i chowani królewscy mieszkańcy Wielkiej Brytanii. Jest to bardzo duży i piękny budynek, wykonany w formie krzyża łacińskiego. Klasztor ma dwie duże wieże i ogromną różnorodność rzeźbionych łuków.

Bogate wnętrze zdobią wspaniałe witraże. Tutaj możesz zobaczyć wspaniałe freski z XII wieku. Posadzka opactwa zachwyca wspaniałą mozaiką. Wewnątrz klasztor przypomina bardziej grobowiec. Znajduje się tu ponad trzy tysiące nagrobków. Wśród nich grobowce królów, monarchów i wielkich ludzi królestwa. Charles Dickens, Isaiah Newton, Lord Byron, Charles Darwin, Robert Burns odnaleźli swój odpoczynek w opactwie.

W klasztorze znajduje się tron koronacyjny, który nazywany jest „Kamieniem Przeznaczenia”. W opactwie często odbywają się koncerty muzyki dętej. W katedrze nie wolno robić zdjęć ani filmować. Decydując się na wizytę w katedrze, trzeba zadbać o swoje ubranie. Nie będziesz wpuszczany w szortach i krótkich spódniczkach. W opactwie obowiązuje też zasada, która odradza przyprowadzanie dzieci w wieku przedszkolnym, aby uniknąć niepotrzebnego hałasu. Klasztor znajduje się w centrum Westminsteru.

Można do niej dojechać metrem do Westminster lub St. Park Jamesa.

Bilet wstępu do Opactwa Westminsterskiego i audioprzewodnik – £20

Pałac Buckingham

Pałac ten różni się od setek podobnych zabytków tym, że nadal jest funkcjonującą rezydencją królewską. Pałac był pierwotnie własnością księcia Buckingham, który później sprzedał go Jerzemu III. Budowa i dekoracja ciągnęły się prawie przez wiek – a sala balowa została całkowicie wykończona dopiero w połowie XIX wieku. Na przestrzeni ostatnich lat wnętrza pałacu niejednokrotnie zmieniały scenerię, jedynie luksus pozostał niezmieniony.

Atrakcją jest nie tylko sam pałac, ale także tradycje, które go „otaczają”. Na przykład zmiana warty, która jest chyba najbardziej rozpoznawalną ceremonią na świecie. Zwiedzanie pałacu możliwe jest od 09.30. Ale godziny zamknięcia są różne. Zwykle dzieje się to około godziny 18:00.

Bilet wstępu do królewskich stajni – £11

Pałac Kensington

To najskromniejsza i najwygodniejsza z nowoczesnych rezydencji królewskich w Anglii. Dziś należy do księcia i księżnej Cambridge. Warto zauważyć, że kochankami pałacu są zawsze kobiety. Ponadto kobiety, które zmieniły historię. Kiedyś pod jej podziemiami urodziła się królowa Wiktoria, a nieco później echo kroków księżnej Diany zaczęło rozchodzić się po przestronnych salach. Ale za pozornie niepozorną fasadą kryją się obrazy, unikatowe elementy wyposażenia wnętrz i zabytkowe sale. Zwróć szczególną uwagę na gobeliny i obrazy na sufitach i ścianach.

W centrum pałacu, w środku wskrzeszonej historii, znajduje się oszałamiająca instalacja, słusznie uważana za prawdziwy cud myśli naukowej i technicznej. Mowa oczywiście o Shining Lace – instalacji świetlnej, do stworzenia której wydano nie tylko 12 tysięcy kryształów Swarovskiego, ale także 4 kilometry świetlistego drutu.

Katedra św. Pawła

Najwyższym punktem i jednocześnie największym kościołem anglikańskim w Europie jest oficjalna rezydencja miejscowego biskupa. Budynek, który można dziś oglądać, to piąta wariacja na podobny temat – trzy poprzednie zostały zniszczone podczas pożarów, a czwarta została doszczętnie splądrowana przez Wikingów. Kopuła katedry to coś, na co po prostu nie można nie zwrócić uwagi. W pierwotnym planie go tam nie było, dlatego projektanci potrzebowali całej swojej pomysłowości, aby organicznie wpleść do projektu dokładną kopię kopuły głównej bazyliki Rzymu.

Katedra św. Pawła otwiera swoje drzwi dla turystów o wpół do dziewiątej rano i zamyka o wpół do piątej. W niedziele katedra jest otwarta tylko dla parafian.

Katedra św. Pawła: Bilet Fast Track — 20 £

Oxford Street

Witamy na najbardziej ruchliwej ulicy handlowej w Europie! Prędzej czy później każdy gość zostaje wrzucony w jej orbitę, co jednak nie dziwi – to właśnie tutaj przechodzi kilka niezwykle popularnych szlaków turystycznych, a lokalna polityka cenowa jest taka, że wyjedzie tu osoba z klasy średniej z tysiącem szeleszczące paczki, ale bez znacznej szkody dla jego budżetu. Obszar ten pojawił się na mapie miasta w XVI wieku, kiedy to odcinek starej rzymskiej drogi zaczęto budować tanimi domami.

Tak powstały miejskie slumsy, które początkowo były miejscem publicznych egzekucji, a potem (po wprowadzeniu odpowiedniego zakazu) centrum handlowego życia mieszczańskich rzemieślników. Dziś jest tu ponad 300 sklepów. Nie próbuj zaglądać do wszystkiego – lokalna polityka polega na umieszczaniu rzeczy, które najlepiej odzwierciedlają ten zakład.

Dlatego możesz od razu zrozumieć, czy to miejsce jest dla Ciebie odpowiednie, czy możesz bezpiecznie przejść dalej. Oxford Circus, Marble Arch i Bond Street – wszystkie te stacje metra prowadzą do Oxford Street i są dosłownie zatłoczone. Zachowaj szczególną ostrożność podczas spaceru ulicą Oxford Street — ta ulica bije wszelkie rekordy drobnych kradzieży.

Muzeum Dom Karola Dickensa

Do tej pory jest to ostatni z zachowanych domów, w których mieszkali Karol i Katarzyna Dickens. Na pierwszy rzut oka staje się jasne, że ten dom to twierdza wiktoriańskiej Anglii – jego duch, życie starej szkoły. Konserwatorzy wykonali świetną robotę, oddając nastrój zamieszkałego, ciepłego dziewiętnastowiecznego domu z uroczym salonem, długim stołem jadalnym, wspaniałym łóżkiem z baldachimem i różnorodnymi przyborami kuchennymi.

Jest też gabinet pisarza z jego rzeczami osobistymi. Muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 10.00-17.00. Harmonogram ten jest utrzymywany przez cały rok, z wyjątkiem grudnia, kiedy muzeum jest otwarte siedem dni w tygodniu.

Obszar Soho

W Soho można spotkać kontyngent zupełnie innego rodzaju: od studentów po osoby z marginesu. Obszar ten zasługuje na miano najbardziej ruchliwego miejsca. Jego wygląd kojarzy się z Henrykiem VIII, miłośnikiem kobiet i polowań. Uważa się, że nazwa pochodzi od myśliwskiego zawołania „So-ho”. Atmosfera okolicy rozwinęła się historycznie – Soho zawsze było swego rodzaju strefą buforową między dzielnicami arystokratycznymi a dzielnicami motłochu, a więc osiedlali się tu głównie imigranci, ludzie twórczych zawodów i marginalizacje.

Dziś jest bardzo niewiele domów mieszkalnych, a znalezienie tych niepozornych podwórek jest dość trudne. W zasadzie skupiają się tu kluby, bary i sex shopy. Soho tętni życiem o każdej porze dnia i nocy, więc jeśli o czwartej nad ranem uznasz, że impreza jeszcze się nie skończyła, śmiało udaj się tutaj. Soho jest również warte odwiedzenia dla smakoszy – tutaj można znaleźć najbardziej kolorowy zestaw kuchni i restauracji na świecie w dość liberalnych cenach.

Wieżowiec Mary X

Czterdziestopiętrowy w pełni przeszklony drapacz chmur Mary X został nazwany na cześć ulicy, na której stoi, ale jego oficjalna nazwa to korniszon, czyli „ogórek”. Mieszkańcy nazwali go w podobny sposób ze względu na zielonkawy odcień szkła i odpowiadający mu kształt. Na tle historycznego Londynu ten wieżowiec wygląda niezwykle futurystycznie. Do jego stworzenia wykorzystano innowacyjne metody. Wykorzystano więc konstrukcje nośne wykonane w formie siatki, co pozwoliło uczynić budynek bardziej ekonomicznym pod względem utrzymania.

A obfitość szkła rozwiązała od razu trzy problemy: problem wentylacji, zachowania ciepła, a także oświetlenia – w końcu budynek dosłownie wypełniony jest światłem w ciągu dnia. Za wyjątkowość projektu zespół inżynierów otrzymał szereg prestiżowych nagród europejskich. Wejście do wieży nie jest otwarte codziennie, ale przy odrobinie szczęścia wejście na taras widokowy jest bezpłatne. Kawiarnie i restauracje znajdują się na ostatnich trzech piętrach.

Rynek Leadenhall

Najstarszy rynek Foggy Albion nie traci na aktualności. W czasach Londinium, jak nazywali je Rzymianie, znajdowały się tu obszary handlowe, a sam Leadenhall Market pojawił się na mapie miasta w XIV wieku, aby szybko stać się jednym z najszybciej rozwijających się punktów sprzedaży detalicznej. Na początku XIX wieku nie można było już dłużej odmawiać jej znaczenia, a władze miasta ogłosiły konkurs. Zwycięzca otrzymał możliwość wcielenia w życie swojego projektu budynku dla Leadenhall.

W efekcie dostaliśmy ogromny pawilon handlowy z długimi galeriami i szklanym dachem ozdobionym setkami detali. Jeśli doświadczysz niejasnego uczucia deja vu, przebywania w cieniu szklanych podziemi, wiedz, że to uczucie było całkiem uzasadnione – to właśnie tam nakręcono „magiczny” Londyn w pierwszej części sagi o Harrym Potterze.

Odłamek wieżowca

Shard stał się jednym z najnowszych architektonicznych zabytków stolicy. Czas budowy tej szklanej piramidy zbiegł się z rozpoczęciem igrzysk olimpijskich w 2012 roku. „Shard of Glass” w pełni uzasadnia swoją nazwę – tysiące szklanych paneli mieni się w słońcu. Z reguły turyści mogą wejść do budynku wieżowca od 10 do 18 od niedzieli do środy, w pozostałe dni od 10 do 22, ale takie godziny pracy są niestabilne.

Wszystko zależy od tego, czy odbędą się jakieś wydarzenia, dlatego przed wizytą w wieżowcu sprawdź godziny pracy na bieżący dzień. Całkowity koszt wizyty (za jeden dzień) to 32 £. Możesz wejść na taras widokowy (od 68. do 72. piętra) i skorzystać z baru za darmo. Jeśli w czasie Twojej wizyty jest zbyt pochmurno, co uniemożliwi Ci cieszenie się widokiem, będziesz mieć prawo do odzyskania pieniędzy.

Widok z wieżowca Shard – bilet wstępu i szampan – 22,37 £

Londyńska Galeria Narodowa

Jedna z największych galerii sztuki w stolicy wygląda nieco skromniej niż ten sam Luwr, ale jest bardziej uporządkowana. Wystawione są tu obrazy z XII-XX wieku, z przedstawicielami szkół wyłącznie w Europie Zachodniej. Galeria została otwarta na początku XIX wieku i zdążyła już zmienić swoją lokalizację.

Ostatni ruch był wymuszony – malunków było coraz więcej i konieczne było rozpoczęcie budowy nowego budynku. Wkrótce na północnym krańcu Trafalgar Square pojawił się znany dziś wszystkim budynek autorstwa Wilkinsa. W halach zgromadzono ponad dwa tysiące eksponatów, dlatego ominięcie wszystkiego w jeden dzień będzie prawie niemożliwe.

Lepiej od razu zdecydować, czy chcesz poznać Van Dycka, jednego z tytanów angielskiego malarstwa klasycznego, czy interesują Cię obrazy Van Gogha. Jeśli chcesz, możesz posłuchać wykładów audio lub poprosić personel o więcej informacji.

Muzeum Madame Tussauds

Marie Tussauds potrafiła znakomicie wykorzystać wiedzę, którą otrzymała, gdy jej matka pracowała jako gospodyni u Philipa Curtisa, uznanego mistrza figur woskowych. Tussauds najpierw podróżowała ze swoimi cichymi towarzyszami przez miasta, a potem zdecydowała się osiedlić w Londynie. Pierwotnie otworzyła swoje muzeum na Baker Street, ale potem przeniosła je na Marylebone Street, gdzie znajduje się do dziś. Od momentu otwarcia muzeum nie zmieniło swojej koncepcji.

Wschodzące gwiazdy naszych czasów pojawiają się w kolekcjach od razu, ale też szybko znikają, gdy chwała prawdziwego prototypu zaczyna zanikać. Czwórka Liverpoolu, postacie z Gwiezdnych Wojen, Benedict Cumberbatch i Marilyn Monroe siedzą wygodnie obok polityków i królów. Nowoczesne technologie ożywiają postacie. Tak więc Jennifer Lopez uroczo się rumieni.

Bilet do Madame Tussauds – 34,23 £

Londyńskie Lochy

To muzeum historyczne, które znajduje się głęboko pod ziemią. Zgromadzono tu średniowieczne narzędzia tortur, które nadal budzą grozę. Muzeum otwarto pod koniec XX wieku. Pierwsza partia najbardziej przerażających ludzi i nieludzi w historii wywarła trwałe wrażenie na publiczności. Od tego czasu niewiele się zmieniło – dzięki udoskonaleniu zaplecza technicznego muzeum nadal budzi drżenie ze strachu swoich gości.

Oprócz narzędzi tortur współczesna ekspozycja obejmuje „przedstawienia na żywo”. Na własne oczy będziecie mogli zobaczyć, jak brzydkie i brzydkie były niektóre realia średniowiecznego Londynu: pożar 1666, zaraza, wojny. A znajdziesz się w samym epicentrum wydarzeń.

W poniedziałki, wtorki, środy i piątki muzeum jest otwarte od 10:00 do 16:00. Wycieczki rozpoczynają się w czwartki o godzinie 11:00. W soboty ostatnia wycieczka zaczyna się o 18:00, w niedziele o 17:00.

Tate British Gallery

Galeria została oparta na osobistych kolekcjach Sir Henry'ego Tate'a, który posiadał jedną z największych na świecie kolekcji przykładów sztuki angielskiej od XVI do XX wieku. Warto zauważyć, że otwarcie galerii stało się możliwe tylko dzięki temu, że Henry Tate jest twórcą waty cukrowej, a oczekiwana popularność tego przysmaku uczyniła z niego osobę bardzo zamożną.

Stopniowo zbiory rosły tak bardzo, że konieczne stało się ich rozdzielenie: dzieła z okresu klasycyzmu pozostały w starych pomieszczeniach przy Trafalgar Square, natomiast obiekty sztuki nowoczesnej przeniesiono do nowych pomieszczeń nad brzegiem Tamizy.

Dziś stara elektrownia, w której mieszczą się galerie, stała się kultową destynacją turystyczną. Wejście do galerii jest bezpłatne. Bilety są wymagane tylko na wystawy specjalne. Od niedzieli do czwartku galeria jest czynna od 10:00 do 22:00. w piątki i soboty – do godziny 18.00.

Hyde Park

Ten park ma zwykle dość żywą atmosferę. Wszyscy doskonale zdają sobie sprawę z takiej narodowej cechy brytyjskiej, jak powściągliwość, i prawdopodobnie przynajmniej raz słyszeli wyrażenie „twarda górna warga”. Twarze tych ludzi nie wzdrygną się, bez względu na to, co się stanie! Nie dotyczy to dwóch rzeczy – piłki nożnej i Hyde Parku. Jak wiecie, angielscy fani należą do najbardziej wściekłych na świecie, a jeśli chodzi o Hyde Park, jest tak zwany Speakers' Corner, gdzie każdy może wspiąć się na podium i wypowiadać się na dowolny temat.

Istnieją tylko trzy zakazy: mikrofony, wezwania do przemocy i nieprzyzwoity język. Dlatego nie odmawiaj sobie przyjemności przyłączenia się do strumienia szczerości. Sam park ma wygląd typowego, nieco niedbałego parku angielskiego – imponujący i malowniczy. Brak francuskiej symetrii – tylko spokój i względne zamieszki natury.

Jezioro Serpentine znajduje się w samym centrum parku – ludzie często chodzą boso po jego brzegu, a kąpiel w samym jeziorze nie jest zabroniona. W pobliżu znajduje się mała galeria sztuki współczesnej o tej samej nazwie. Park jest otwarty codziennie od 5 rano do północy.

Diabelski młyn „London Eye”

London Eye (lub Koło Milenijne) zostało zbudowane na czas obchodów milenijnych. Do czasu ukończenia budowy był to najwyższy diabelski młyn na świecie, jednak dziś status ten przeszedł do podobnej konstrukcji, ale już w Singapurze. W diabelskim młynie znajdują się łącznie 32 przeźroczyste kabiny, z których każda może pomieścić jednocześnie do 25 osób.

Możesz również wybrać kabinę dla dwojga i cieszyć się rodzajem romantycznego spaceru. Godziny otwarcia London Eye różnią się znacznie w ciągu roku, ale zwykle otwierają się o 10 rano i zamykają między 18:30 a 21:30.

Coca-Cola London Eye – £25,20

Rzeka Tamiza

Tamiza to nie tylko kolejna rzeka. Angielscy monarchowie zbudowali swoje pałace na jego brzegach, aby szybciej wrócić do domu. To właśnie ta droga wodna uczyniła Londyn jednym z największych miast portowych w Europie. Tamiza była niejednokrotnie źródłem inspiracji. Tak więc niesamowity impresjonista Claude Monet stworzył całą serię pejzaży o podobnej tematyce. Angielski malarz William Turner nie pozostawał w tyle. To właśnie wzdłuż Tamizy trzy znane osoby podróżowały ze swoim psem, a wzdłuż jej brzegów często spacerowali bohaterowie Dickensa.

Czas cieszyć się pięknem tej wspaniałej rzeki. Kup bilet na jeden z promów kursujących po strumieniu wody i spróbuj poczuć majestatyczny artykuł mostów (Tower, London, Waterloo i inne), spójrz na najbardziej uderzające zabytki z innej perspektywy: Teatr Globe, Tate Modern, Katedra św. Pawła i wiele innych.

Rejs po Tamizie z Westminster do Greenwich — 12 £

Stacja St. Pancras

Po odrestaurowaniu w 2007 roku stacja Sant Parnas, zlokalizowana w samym centrum miasta, dość pewnie zaczęła konkurować z innymi atrakcjami, które zdobyły miano najbardziej romantycznego miejsca w mieście. Budynek, w którym znajduje się stacja, został zbudowany w epoce wiktoriańskiej i w pełni zachował swój urok.

To rodzaj „matrioszki”, bo sama stacja znajduje się w łukowatym lądowisku, a wokół niej wybudowano neogotycki budynek, w którym mieścił się hotel. Co prawda dziś pod arkadami dworca z XIX wieku nie pozostał żaden ślad – tylko naga nowoczesność. Ze stacji St. Parnasse kursują pociągi na stały ląd.

Dziś podróż z Paryża do Londynu zajmuje około dwóch godzin. King's Cross (słynny wśród fanów uniwersum Harry'ego Pottera) i St. Parnassus łączą się dzięki obecności podziemnej stacji, w której imieniu organicznie łączą się nazwy stacji.

stadion Wembley

Wembley to jeden z największych boisk sportowych na świecie. Został zbudowany na miejscu prawdziwie legendarnej areny z 1923 roku. Nowy stadion okazał się jednak godnym odbiorcą – imponuje wielkością i poziomem wyposażenia technicznego. Nawet na obrzeżach stadionu wzrok przyciąga elegancki łuk będący nośnikiem. Podtrzymuje dach, który „otwiera się” trzema płatkami. Nawet jeśli nie jesteś fanem piłki nożnej, pozostanie obojętnym nie będzie działać.

Ponadto Wembley wielokrotnie stało się sceną dla światowej sławy gwiazd. Dziś specjalnie dla gości organizowane są wycieczki po stadionie. Koszt biletu podstawowego to 19 funtów. Harmonogram wycieczek jest elastyczny. Zależy to nie tylko od rodzaju zakupionego biletu, ale także od aktualnych wydarzeń. Średnio wycieczki zaczynają się o 10 rano. Ostatnia trasa z reguły znajduje swoją publiczność o godzinie 14.00.

Dom towarowy Harrods

Najmodniejszy dom towarowy jest niestety poza zasięgiem większości gości, ale spacer po nim jest dość porównywalny z pójściem do muzeum, ponieważ luksus i arystokracja, o której wnętrze dosłownie krzyczy, przypomina wystrój królewskiego rezydencje. Nie jest to jednak dalekie od prawdy. Od pierwszej tercji XIX wieku Oskar Wilde, Księżna Diana, Zygmunt Freud, Elton John, Madonna i inni są stałymi klientami tego domu towarowego.

Jednak w Harrodsie jest coś poza designem i markami – regularnie odbywają się tu pokazy, festiwale i pokazy kulinarne. Koniecznie zajrzyjcie tutaj w Święta Bożego Narodzenia – ekstrawagancję akcji, która się tu toczy, trudno porównać z czymkolwiek innym. Dom towarowy jest otwarty od 10:00 do 20:00 we wszystkie dni z wyjątkiem niedzieli. W niedziele otwiera się o wpół do dwunastej i zamyka o 18:00.

Pchli targ w Portobello

Portobello Road jest uważana za jedną z najpopularniejszych ulic targowych na świecie. Przecina on poziomo dzielnicę Notting Hill, co oznacza, że na gości czekają ponad trzy kilometry otwartych straganów, sklepów, namiotów i po prostu ulicznych sprzedawców. Ale nie w ten sposób udało mu się zdobyć jego imię. Prawdziwe Portobello zaczyna się w sobotę, kiedy zbierają się tu sprzedawcy i koneserzy antyków.

Lokalny rynek antyków jest największy na świecie. Warto zauważyć, że trzy wieki temu w tym miejscu znajdowała się farma, która nosiła bardzo poetycką nazwę Portobello, co symbolizowało zwycięstwo nad hiszpańskim miastem o tej samej nazwie.

W epoce wiktoriańskiej miejsce to zostało zabudowane małymi domami – niebieskimi, czerwonymi, liliowymi – a miejski krajobraz stopniowo zaczął nabierać kształtu. Dziś po rynku można wędrować godzinami. Tutaj znajdziesz wszystko, od wyblakłych biletów na koncerty Rolling Stones po porcelanę miśnieńską.

Pchli targ Brick Lane

Miłośnicy zakupów często ignorują obecność naprawdę kolorowych targowisk ulicznych, które dyktują ich trendy w modzie. Jednym z nich jest targ Brick Lane. Ulica, przy której znajduje się rynek, jest częścią społeczności Bangladeszu, która niegdyś była żydowskim gettem. Takie realia historyczne odcisnęły swoje piętno na wyglądzie tego miejsca.

Ludzie przychodzą tu po dwie rzeczy: curry i konceptualną modę. Lokalna gama restauracji, które serwują to danie, zachwyci Cię. Jeśli chodzi o modę, można tu znaleźć wszystko: od ubrań vintage drogich marek (które z jakiegoś powodu sprzedają Japończycy) po magazyny vintage w stylu Art Deco i wszystko, co związane ze sztuką wysoką. Często pojawiają się tu fotografowie i artyści, czerpiąc inspirację z chaosu i różnorodności kolorów tego rynku.